12 ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ಆತನ ಶಿಕ್ಷಣ ಮುಗಿಯಿತು. ಒಂದು ದಿನ ಗುರುಗಳು ಬುಧನನ್ನು ಕರೆದು ‘ಇಂದಿಗೆ ನಿನ್ನ ಶಿಕ್ಷಣ ಮುಗಿಯಿತು’ ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಆಗ ಬುಧನಿಗೆ ತುಂಬಾ ಸಂತೋಷವಾಯಿತು. ನೇರವಾಗಿ ಗುರುಮಾತೆ ಬಳಿ ಹೋಗಿ ತನ್ನ ವಿದ್ಯೆ ಮುಕ್ತಾಯದ ವಿಷಯವನ್ನು ತಿಳಿಸಿದನು. ಅನಂತರ ಕೈಕಾಲುಗಳನ್ನು ತೊಳೆದುಕೊಂಡು ಊಟಕ್ಕೆ ಕುಳಿತನು. ಆಗ ಗುರುಪತ್ನಿಯು ಎಂದಿನಂತೆ ಊಟಕ್ಕೆ ತುಪ್ಪದ ಬದಲು ಬೇವಿನ ಎಣ್ಣೆಯನ್ನೇ ಬಡಿಸಿದಳು. ಬುಧನು ಅನ್ನದ ತುತ್ತನ್ನು ಬಾಯಿಗೆ ಇಟ್ಟು ಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವಂತೆಯೇ ‘ಅಮ್ಮಾ ಏನೋ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೆಚ್ಚು ಕಡಿಮೆಯಾದಂತಿದೆ. ತುಪ್ಪದ ಬದಲು ಬೇವಿನ ಎಣ್ಣೆಯನ್ನು ಮರೆತು ಹಾಕಿದಂತಿದೆ’ ಎಂದನು. ಆಗ ಗುರುಮಾತೆ ‘ಇಂದು ನಿಜಕ್ಕೂ ನಿನ್ನ ವಿದ್ಯೆ ಪೂರ್ಣಗೊಂಡಿದೆ. ಇಂದು ನೀನು ಪಂಡಿತನಾದೆ. ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಬಯಸಿದ್ದೆಲ್ಲ ನಿನಗೆ ದೊರೆಯಲಿ’ ಎಂದು ಮನಃಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಆಶೀರ್ವಾದ ಮಾಡಿದಳು. ಬುಧನು ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಸಂಪಾದಿಸುವಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಆಸಕ್ತನಾಗಿದ್ದ, ತನ್ಮಯನಾಗಿದ್ದ, ಎಷ್ಟು ಏಕಾಗ್ರತೆಯನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಎಂದರೆ ಆತನಿಗೆ ಬೇವಿನ ಎಣ್ಣೆಯ ಕಹಿಯೂ ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ! ಅವನಿಗೆ ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಮತ್ತೇನೂ ಬೇಕಿರಲಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ, ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಜೀವನದ ಪೂರ್ಣ ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಕಲಿಯುವುದರಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಮಗ್ನನಾಗಿದ್ದನು. ಗುರುಗಳು ‘ಇಂದಿಗೆ ನಿನ್ನ ವಿದ್ಯೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಯಿತು’ ಎಂದಾಗ ಬುಧನು ಬಾಹ್ಯ ಪ್ರಪಂಚಕ್ಕೆ ಬಂದನು.
