ಜಿಂಕೆಯು ಮೊಸಳೆಯನ್ನು ಕರೆದು, ‘ನಾಳೆ ನನ್ನ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬವಿರುವ ಕಾರಣ ನಿಮಗೆಲ್ಲ ಔತಣಕೂಟ ಏರ್ಪಡಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಆದರೆ, ಆಹಾರ ತಯಾರಿ ಮಾಡಲು ನಿಮ್ಮ ಸಂಖ್ಯೆ ಎಷ್ಟಿದೆ ಎಂದು ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಹೀಗಾಗಿ ಇಲ್ಲೇ ನಿಂತಿರುವೆ. ನಿಮ್ಮ ಸಂಖ್ಯೆ ತಿಳಿಯಬೇಕಿದೆ’ ಎಂದು ಹೇಳಿತು. ದಡ್ಡ ಮೊಸಳೆ, ‘ಹಾಗಾದರೆ ನಾನು ಏನು ಮಾಡಲಿ?’ ಎಂದಿತು. ‘ನಿನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಗೆಳೆಯರನ್ನು ಮೇಲೆ ಕರೆ, ಸಾಲಾಗಿ ನಿಲ್ಲಲು ಹೇಳು. ನಾನು ಅವರ ಬೆನ್ನಮೇಲೆ ಕಾಲಿಟ್ಟು ಎಣಿಸುತ್ತೇನೆ’ ಎಂದಿತು ಜಾಣ ಜಿಂಕೆ. ಈ ಮೊಸಳೆ ಕರೆದ ತಕ್ಷಣ ಎಲ್ಲಾ ಮೊಸಳೆಗಳು ಮೇಲೆ ಬಂದು ಸಾಲಾಗಿ ನಿಂತವು. ಆಗ ಜಿಂಕೆ ಒಂದರ ಮೇಲೆ ಒಂದರಂತೆ ಮೊಸಳೆಗಳ ಮೇಲೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕುತ್ತಾ ಆಚೆ ತೀರಕ್ಕೆ ಹೋಯಿತು. ಆಚೆ ತೀರ ತಲುಪಿದ ನಂತರ ಮೊಸಳೆಗಳನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ‘ನನ್ನನ್ನು ಈ ದಂಡೆಗೆ ತಲುಪಿಸಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ಧನ್ಯವಾದಗಳು’ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾ ಓಡಿಹೋಯಿತು. ಅತಿಯಾಸೆ ಗತಿಗೇಡು ಎಂಬ ಮಾತಿನಂತೆ ಜಿಂಕೆ ತನಗೆ ಆಹಾರವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಆಸೆ ಹೊಂದಿದ್ದ ಮೊಸಳೆ ಚಾಣಾಕ್ಷ ಜಿಂಕೆಯಿಂದಾಗಿ ನಿರಾಸೆ ಅನುಭವಿಸಬೇಕಾಯಿತು. ಮೂರ್ಖತನದ ಪರಮಾವಧಿ ಎಂದರೆ ಇದೇ. ಮೊಸಳೆಯ ಮೂರ್ಖತನದ ಅರಿತಿದ್ದ ಜಿಂಕೆ ಅದರ ಲಾಭ ಪಡೆಯಿತು.
