ಆಗ ಯುವಕ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಮೌನತಾಳಿದರೂ, ತನಗರಿವಿರದಂತೆ ಮತ್ತೆ ಹಾಡಲಾರಂಭಿಸಿದ. ಇದನ್ನು ಕಂಡು ಸಿಟ್ಟಿಗೆದ್ದ ಉಳಿದ ಕೆಲಸಗಾರರು ಮಂತ್ರಿಯ ಬಳಿ ದೂರು ನೀಡಿದರು. ಮಂತ್ರಿ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದಾಗ ಆತ ವಿನಯದಿಂದ ‘ಮಂತ್ರಿಗಳೇ, ತಾನಿರುವ ಮರದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತ ಕೋಗಿಲೆಯು ಸುಶ್ರಾವ್ಯವಾಗಿ ಹಾಡುತ್ತದೆ ಎಂದು ಜೀರುಂಡೆ ಕೂಗದೇ ಇರುವುದೇ.? ಗುಡ್ಡವೊಂದು ತನ್ನೆದುರಿಗಿರುವ ಎತ್ತರದ ಬೆಟ್ಟ ಸದಾ ಹಸುರಿನಿಂದ ಕಂಗೊಳಿಸುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಚಿಗುರಲು ಹೆದರುತ್ತದೆಯೇ..? ಮುಂದೆ ಮಹಾಸಾಗರವಿದೆ ಎಂದು ನದಿ ಹರಿಯದೇ ನಿಲ್ಲುತ್ತದೆಯೇ..? ನನಗೆ ಹಾಡದೇ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲು ಬರದು. ನನ್ನಿಂದ ಇವರಿಗೆ ತೊಂದರೆ ಆಗಿದ್ದಕ್ಕೆ ದಯವಿಟ್ಟು ಕ್ಷಮಿಸಿ ಮತ್ತು ನನ್ನನ್ನು ಈ ಕೆಲಸದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಗೊಳಿಸಿ..’ ಎಂದ. ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿಸಿಕೊಂಡ ಗಾಯಕ ಶ್ರೇಷ್ಠರೊಬ್ಬರು ಯುವಕನನ್ನು ಶಿಷ್ಯನನ್ನಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಸಂಗೀತ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಧಾರೆಯೆರೆದರು. ಮುಂದೆ ಆತ ಗುರು ಪರಂಪರೆಯನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಿ ಮಹಾನ್ ಗಾಯಕನಾದ.
