ವ್ಯಕ್ತಿ ಕೇವಲ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗದೇ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವಾಗಿ ತೋರಬೇಕಾದರೆ ಅವನಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷ ಗುಣಗಳ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಬೇಕು. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಲೋಕಾರೂಢಿಯಲ್ಲಿ ಸದ್ಗುಣಗಳನ್ನಷ್ಟೇ ಗುಣ ಎಂದು ಗುರುತಿಸುತ್ತೇವೆ. ದುರ್ಗಣಗಳನ್ನು ದೋಷವೆಂದೇ ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತೇವೆ. ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆ, ಸತ್ಯನಿಷ್ಠುರತೆ, ಸರಳತೆ, ಶೌರ್ಯ ಮೊದಲಾದವು ಸದ್ಗುಣಗಳು. ಜೊತೆಗೆ ಒಂದು ವಿಶಿಷ್ಟ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಅದ್ಭುತ ಪರಿಣತಿ ಹೊಂದಿರುವುದೂ ಕೂಡ ಪ್ರತಿಭೆ ಎಂಬ ಗುಣ. ಅದು ಸಂಗೀತ, ಸಾಹಿತ್ಯ, ವಾಕ್ಪಟುತ್ವ, ಬರಹ, ಅಡುಗೆ ಯಾವ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿಯೂ ಆಗಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ಒಬ್ಬ ಪ್ರತಿಭಾವಂತನಿಗೂ ಕಿರೀಟಪ್ರಾಯವಾದ ಗುಣವೆಂದರೆ, ಅದು ಮತ್ತೊಬ್ಬರ ಪ್ರತಿಭೆಯನ್ನು ಮೆಚ್ಚುವುದು, ಅದನ್ನು ಹತ್ತಾರು ಜನರ ಮುಂದೆ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುವುದು. ಈ ಶ್ಲಾಘನೆ ಎಂಬುದು ಅತೀ ಅಪರೂಪವಾದ, ಸರಳವಾಗಿ ಕೈಗೆಟುಕದ ಗುಣ. ಕೆಲವರಲ್ಲಿ ಇದು ಜನ್ಮಜಾತವಾಗಿ ಬಂದರೆ ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ಇದನ್ನು ರೂಢಿಸಿಕೊಂಡಿರುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಕೆಲವರು ಮಾತ್ರ ಯಾರ ಒಳ್ಳೆಯ ಗುಣ ಗಳನ್ನು, ಪ್ರತಿಭೆಯನ್ನು ಕಂಡರೂ ಕಾಣದಂತೆ ಗಾಂಧಾರಿ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರರಂತೆ ಅಂಧ ಮತ್ತು ಮೌನಿಯಾಗಿರುತ್ತಾರೆ.
