ಆಯುರ್ವೇದ ಪದ್ಧತಿ ಹಿಂದುಳಿದಿದ್ದು ಸೂಕ್ತ ದಾಖಲೀಕರಣದ ಕೊರತೆಯಿಂದ ಎನ್ನಬಹುದು. ಹಿರಿಯರು ತಮಗೆ ತಿಳಿದಿದ್ದ ಔಷಧವಿಧಾನ, ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಗೆ ಹಸ್ತಾಂತರಿಸದೆ ಇರುವುದು ಹಾಗೂ ಹೊಸಪೀಳಿಗೆ ಹಿರಿಯರ ಅನುಭವ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಕಲಿಯಲು ಆಸಕ್ತಿ ತೋರದಿರುವುದು ಕೂಡ ಅನೇಕ ಜ್ಞಾನನಷ್ಟಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು. ಶ್ರೀಕ್ಷೇತ್ರ ಧರ್ಮಸ್ಥಳದ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಸಂಶೋಧನ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾನದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ತಾಳೆಗರಿ ಗ್ರಂಥಗಳಿದ್ದು, ಅದರಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಆಯುರ್ವೇದಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ತಾಳೆಗರಿ ಗ್ರಂಥಗಳಿವೆ. ಹಿಂದೆ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ದೊರಕುವಂತಹ ಆಯುರ್ವೇದಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟಂಥ ಗಿಡಮೂಲಿಕೆ, ಎಲೆ, ಪುಷ್ಪ, ಬೀಜ, ಮೂಲದ್ರವ್ಯಗಳು ಸಿಗದೇ ಇದ್ದಾಗ ಉತ್ತರ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಅದೇ ಪರಿಣಾಮ ಇರುವಂತಹ ಯಾವ ಬೇರು, ಗಿಡಮೂಲಿಕೆಗಳನ್ನು ತರಬಹುದು, ಬಳಸಬಹುದು ಎಂಬ ಸಂಶೋಧನೆ ನಡೆದು ಆಮದು-ರಫ್ತು ಆಗುತ್ತಿತ್ತು. ಪ್ರಸ್ತುತ ಉತ್ತರಭಾರತದಿಂದ ದಕ್ಷಿಣಭಾರತಕ್ಕೆ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ಎರಡು-ಮೂರು ಗಂಟೆಗಳಲ್ಲಿ ತರಬಹುದು. ಆಧುನಿಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳಿದ್ದರೂ ಪ್ರಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಔಷಧೀಯ ಸಸ್ಯಗಳ ಕೊರತೆ ಇದೆ. ಕಾಡು ನಾಶವಾಗಿದೆ. ಅನೇಕ ಗಿಡಮೂಲಿಕೆಗಳು, ಔಷಧ ಮೌಲ್ಯವುಳ್ಳ ಬೇರುಗಳು ನಮಗೆ ದೊರೆಯುತ್ತಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಇಂತಹ ಔಷಧ ಮೌಲ್ಯವುಳ್ಳ ಸಸ್ಯಗಳ ಬಗ್ಗೆ ವಿವರಿಸಲಾಗಿರುವ ಗ್ರಂಥಗಳಿವೆ, ಕಾಗದ ಪ್ರತಿಗಳಿವೆ.
