ಈ ಕಾನೂನು ತಂದಿದ್ದೇಕೆ?: ಅನೇಕ ಭಾಷಣಗಳಲ್ಲಿ ಯೋಗಿ ಆದಿತ್ಯನಾಥ ಲವ್ ಜಿಹಾದ್ ಪ್ರಕರಣಗಳನ್ನು ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸಿ, ಅನ್ಯಧರ್ವಿುಯರ ‘ಕೃತ್ಯ’ ಖಂಡಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಕಾನೂನು ತರುವ ಭರವಸೆಯನ್ನೂ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂದ ಬೆನ್ನಲೇ ನೀಡಿದ್ದರು. 2019ರಲ್ಲಿ ಉತ್ತರ ಪ್ರದೇಶದ ಕಾನೂನು ಆಯೋಗ ತನ್ನ ವರದಿಯಲ್ಲಿ, ‘ಅಕ್ರಮ ಮಾರ್ಗದ ಮುಖೇನ ಹಿಂದೂ ಯುವತಿಯರನ್ನು ಬಲವಂತದ ಮತಾಂತರಕ್ಕೊಳಪಡಿಸುತ್ತಿರುವ ಘಟನೆಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಿದ್ದು, ಇದನ್ನು ತಡೆಯಲು ಕಾನೂನು ರೂಪಿಸಬೇಕಿದೆ’ ಎಂದು ಅಭಿಪ್ರಾಯಪಟ್ಟಿತ್ತು. ಅಲ್ಲದೆ, ಕಳೆದ ಅಕ್ಟೋಬರ್ನಲ್ಲಿ ಅಲಹಾಬಾದ್ ಹೈಕೋರ್ಟ್ನ ಏಕಸದಸ್ಯ ಪೀಠವು, ಕೇವಲ ಮದುವೆಯಾಗುವುದಕ್ಕೋಸ್ಕರ ಒತ್ತಾಯದ ಮತಾಂತರ ಮಾಡುವುದನ್ನು ತಪು್ಪ ಎಂದು ಹೇಳಿತ್ತು. ಆದರೆ, ಹಿಂದೂ ಪುತ್ರಿಯನ್ನು ಮದುವೆಯಾದ ಮುಸ್ಲಿಂ ವ್ಯಕ್ತಿ ವಿರುದ್ಧ ಯುವತಿಯ ಹೆತ್ತವರು ದಾಖಲಿಸಿದ್ದ ಪ್ರಕರಣವೊಂದರಲ್ಲಿ ಹೈಕೋರ್ಟ್ನ ವಿಭಾಗೀಯ ಪೀಠವು ಹೆತ್ತವರ ಅರ್ಜಿಯನ್ನು ವಜಾಗೊಳಿಸಿ, ‘ಪುರುಷ ಅಥವಾ ಸ್ತ್ರೀ ಯಾವುದೇ ಜಾತಿ, ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಸೇರಿರಲಿ, ಪರಸ್ಪರ ತಮ್ಮ ಸಂಗಾತಿಯನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವಲ್ಲಿ ಸ್ವತಂತ್ರರು. ಇದು ಅವರ ಸಾಂವಿಧಾನಿಕ ಹಕ್ಕು ಕೂಡ ಹೌದು’ ಎಂದು ಅಭಿಪ್ರಾಯಪಟ್ಟಿತು. ಕೆಲ ದಿನಗಳ ಹಿಂದಷ್ಟೇ ಈ ತೀರ್ಪು ನೀಡಿದ್ದ ಹೈಕೋರ್ಟ್, ವಿವಾಹಕ್ಕೋಸ್ಕರ ಮತಾಂತರವಾಗುವುದು ತಪು್ಪ ಎಂದು ಸಾರಿರುವ ಇದೇ ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಹಿಂದಿನ 2 ತೀರ್ಪಗಳು ಉತ್ತಮ ಕಾನೂನಿಗೆ ಅಡಿಪಾಯ ಹಾಕಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನೂ ಹೊರಹಾಕಿದೆ. ಹೀಗಾಗಿ, ಬಲವಂತದ ಮತಾಂತರ ತಡೆಗೆ ಕಾನೂನು ಇದ್ದರೂ, ತಾನು ಬಲವಂತದ ಮತಾಂತರಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ಯುವತಿ ನೀಡುವ ಹೇಳಿಕೆಯೇ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಯಾವುದೋ ಸಂಘಟನೆ ಅಥವಾ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಯುವತಿ ಮೇಲೆ ಅನ್ಯಾಯ ಎಸಗಲಾಗಿದೆ ಎಂದು ಆರೋಪಿಸಿದರೂ, ಯುವತಿ ತನ್ನ ಮೇಲಾದ ದೌರ್ಜನ್ಯ ಅಥವಾ ಅನ್ಯಾಯ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳದಿದ್ದರೆ ಆ ಪ್ರಕರಣ ನ್ಯಾಯಾಂಗದ ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದುಹೋಗಲಿದೆ. ಒಂದುವೇಳೆ ಯುವತಿಯನ್ನು ಗಂಡಿನ ಕಡೆಯವರು ಬೆದರಿಸಿ ಆಕೆಯಿಂದ ‘ತನ್ನ ಮೇಲೆ ಅನ್ಯಾಯ ಆಗಿಲ್ಲ’ ಎಂಬ ಹೇಳಿಕೆ ಕೊಡಿಸಿದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ಪೊಲೀಸರು ಅದನ್ನು ಸಾಕ್ಷಿ ಸಮೇತವಾಗಿ ‘ಸುಳ್ಳು’ ಎಂಬುದಾಗಿ ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.
