1965ರಲ್ಲಿ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ದಾಳಿಯ ಮುನ್ಸೂಚನೆ ಕೊಟ್ಟವರು ಸ್ಥಳೀಯ ಮುಸಲ್ಮಾನರೇ. ಭಾರತ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಈ ಯುದ್ಧವನ್ನೆದುರಿಸುವಲ್ಲಿ ಹೆಣಗಾಡಿತಾದರೂ ಆನಂತರದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಅದರ ಮೇಲೊಂದು ಹಿಡಿತ ತಂದುಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಆರಂಭಿಸಿಬಿಟ್ಟಿತು. ಈಗ ಪಾಕಿಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಹಣ ಮತ್ತು ಆಧುನಿಕ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರ ಬೇಕಾಗಿದ್ದವು. ರೊಟ್ಟಿ ಜಾರಿ ತುಪ್ಪಕ್ಕೆ ಬಿತ್ತು ಎನ್ನುವಂತೆ ರಷ್ಯನ್ನರ ವಿರುದ್ಧ ಶೀತಲಸಮರದಲ್ಲಿ ಜಯಗಳಿಸುವ ಧಾವಂತದಲ್ಲಿದ್ದ ಅಮೆರಿಕ ಅಫ್ಘಾನಿಸ್ತಾನದ ಮೇಲಿನ ರಷ್ಯನ್ನರ ಹಿಡಿತ ನಷ್ಟಗೊಳಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನಕ್ಕೆ ಪಾಕಿಸ್ತಾನವನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡಿತು. ಅಫ್ಘಾನಿಸ್ತಾನದಿಂದ 30-40 ಮೈಲುಗಳಷ್ಟು ಅಂತರದಲ್ಲಿರುವ ಪಷ್ತೂನ್ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಮದರಸಾಗಳನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿತು. ಈ ಮದರಸಾದಲ್ಲಿ ನೀಡುವ ಶಿಕ್ಷಣದಿಂದ ಅಫ್ಘಾನಿಸ್ತಾನದ ಜನರಿಗೆ ಆಕ್ರಮಣಕಾರಿ ರಷ್ಯನ್ನರನ್ನು ಎದುರಿಸುವ ಜ್ಞಾನ ನೀಡಲಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬಂತೆ ಮೇಲ್ನೋಟಕ್ಕೆ ಕಂಡರೂ, ಇದರಿಂದ ಲಾಭ ಪಡೆಯುವುದು ಅಮೆರಿಕ ಎಂಬುದು ಕಂಡುಬಂದರೂ, ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಬಲುದೊಡ್ಡ ಲಾಭವಾಗುತ್ತಿದ್ದುದು ಪಾಕಿಸ್ತಾನಕ್ಕೇನೇ! ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ ಅಪಾರ ಪ್ರಮಾಣದ ಡಾಲರು ಪಾಕಿಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ಹರಿದು ಬರುತ್ತಿತ್ತು, ಜೊತೆಗೆ ಆಧುನಿಕ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳೂ. ಎರಡನೆಯದ್ದು ಅಫ್ಘಾನಿಸ್ತಾನ ಮತ್ತು ಪಾಕಿಸ್ತಾನಗಳಲ್ಲಿರುವ ಪಷ್ತೂನಿಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸಿಕೊಂಡು ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಪಷ್ತೂನಿಸ್ತಾನ ನಿರ್ವಿುಸುವ ಈ ಮಂದಿಯ ಕನಸು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಇಲ್ಲವಾಗುವಂತೆ ಮಾಡುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯೂ ಅಲ್ಲಿತ್ತು. ಸಹಜವೇ. ಪಷ್ತೂನೀ ಅಸ್ಮಿತೆಗಿಂತ ಇಸ್ಲಾಮೀ ಅಸ್ಮಿತೆ ದೊಡ್ಡದೆಂಬ ಪಾಠವನ್ನು ಮದರಸಾಗಳಲ್ಲಲ್ಲದೆ ಮತ್ತೆಲ್ಲಿ ಕೊಡಲು ಸಾಧ್ಯ? ರಷ್ಯನ್ನರು ತಮ್ಮ ಶಕ್ತಿ ಕಳೆದುಕೊಂಡು, ಈ ತರಬೇತಿ ಪಡೆದ ಭಯೋತ್ಪಾದಕರ ವಿರುದ್ಧ ಕಾದಾಡಲಾರದೆ ಅಫ್ಘಾನಿಸ್ತಾನ ಬಿಟ್ಟಮೇಲೆ, ಅಮೆರಿಕ ವಿಜಯೋತ್ಸವ ಆಚರಿಸಿತು. ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಗೆದ್ದಿದ್ದು ಪಾಕಿಸ್ತಾನ.
