ಮಾಸ್ಕೋ, ಬೆಲ್​ಗ್ರೇಡ್, ಕೀಯೆವ್, ದೆಹಲಿ! ಯಾಂಕೀ ಕುಣಿತ ಎಲ್ಲಿಂದೆಲ್ಲಿ?

ಅದು 1960ರ ದಶಕ, ಮಹಾಶಕ್ತಿಗಳೆರಡರ ನಡುವಿನ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರ ಪೈಪೋಟಿ ಅತ್ಯುಗ್ರವಾಗಿದ್ದು, ಶೀತಲಸಮರ ಯಾವ ಗಳಿಗೆಯಲ್ಲಾದರೂ ಅಣ್ವಸ್ತ್ರಸಮರವಾಗಿ ಬದಲಾಗಿಬಿಡಬಹುದಾಗಿದ್ದಂತಹ ಅಪಾಯಕಾರಿ ದಿನಗಳವು. ಸೇನಾಶಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ತನ್ನನ್ನು ಸದಾ ಸರಿಗಟ್ಟುತ್ತಲೇ ಇರುವ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಮುಂದಕ್ಕೇ ಹೋಗಿಬಿಡುತ್ತಿದ್ದ ಸೋವಿಯೆತ್ ಯೂನಿಯನ್​ಅನ್ನು ಹಳ್ಳಕ್ಕೆ ಕೆಡವುವುದು ಹೇಗೆಂದು ಅಮೆರಿಕದ ಸಾಮರಿಕ ತಜ್ಞರು ತಲೆಕೆಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಲೇ ಇದ್ದರು. ಅವರಿಗೆ ಬೆಳಕು ತೋರಿದ್ದು ಇಬ್ಬರು ಸಮಾಜಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರು!

ಕೊಲಂಬಿಯಾ ಯೂನಿವರ್ಸಿಟಿಯ ಪ್ರಾಧ್ಯಾಪಕ ರಿಚರ್ಡ್ ಕ್ಲಾವರ್ಡ್ ಮತ್ತು ಸಿಟಿ ಯೂನಿವರ್ಸಿಟಿ ಆಫ್ ನ್ಯೂಯಾರ್ಕ್​ನ ಪ್ರಾಧ್ಯಾಪಕ ಫ್ರಾನ್ಸಿಸ್ ಪಿವನ್ 1966ರಲ್ಲಿ ಕ್ಲಾವರ್ಡ್-ಪಿವನ್ ಸ್ಟ್ರ್ಯಾಟೆಜಿ (ಸಿಪಿಎಸ್) ಎಂಬ ತಂತ್ರವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದರು. ಕನಿಷ್ಠ ವೇತನ ನಿಗದಿಗೊಳಿಸಿ, ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾಗಿ ಪಾಲಿಸುವಂತೆ ಸರ್ಕಾರಗಳ ಮೇಲೆ ಒತ್ತಡ ಹೇರುವುದು; ಸರ್ಕಾರಗಳು ವಿವಿಧ ಬಗೆಯ ಪುಕ್ಕಟೆಗಳು ಹಾಗೂ ರಿಯಾಯಿತಿಗಳನ್ನು ನೀಡುವಂತೆ ಮಾಡುವುದು; ಅವುಗಳಿಗೆ ಅಪಾರ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಜನರ ನೋಂದಣಿ ಮಾಡಿಸಿ ಸರ್ಕಾರಗಳು ದಿವಾಳಿಯಾಗುವಂತೆ ಮಾಡುವುದು ಸಿಪಿಎಸ್​ನ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ ರೂಪ. ಅಂದರೆ ತಾನು ಸೇನಾಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಮಣಿಸಲಾಗದ ವಿದೇಶಿ ಸರ್ಕಾರಗಳು ಆಂತರಿಕ ಆರ್ಥಿಕ ದುಃಸ್ಥಿತಿಗೆ ಸಿಲುಕಿ ತಾವಾಗಿಯೇ ಕುಸಿಯುವಂತೆ ಮಾಡುವುದು. ಇದು ಅಮೆರಿಕದ ಸರ್ಕಾರಗಳಿಗೆ ಹೊಸ ದಾರಿ ತೋರಿಸಿತು.

ಅಣ್ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಗಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದರಲ್ಲಿ ಸೋವಿಯೆತ್ ಯೂನಿಯನ್ ಅಮೆರಿಕಾಗಿಂತ 4 ವರ್ಷ ಹಿಂದೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದರೂ ನಂತರ ಅದು ಆ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ದಾಪುಗಾಲು ಹಾಕಿತು. 1950ರ ದಶಕದ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಅದು ಅಣ್ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತೊಯ್ಯಬಲ್ಲ ಕ್ಷಿಪಣಿಗಳನ್ನೂ ತಯಾರಿಸಿ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರ ಪೈಪೋಟಿಯಲ್ಲಿ ಅಮೆರಿಕಾವನ್ನು ಹಿಂದಿಕ್ಕಿತು. ಆಗಿನ್ನೂ ಅಮೆರಿಕಾದ ಬಳಿಯಿದ್ದುದು ಯುದ್ಧವಿಮಾನಗಳಷ್ಟೇ. ಅನತಿಕಾಲದಲ್ಲೇ ಅಮೆರಿಕವೂ ಕ್ಷಿಪಣಿಗಳನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿಕೊಂಡಿತೇನೋ ನಿಜ, ಆದರೆ ಯೂರೋಪ್​ನಲ್ಲಿ ಅಮೆರಿಕಾ ನೇತೃತ್ವದ ನ್ಯಾಟೋಗಿಂತಲೂ ಸೋವಿಯೆತ್ ನೇತೃತ್ವದ ವಾರ್ಸಾ ಪ್ಯಾಕ್ಟ್ ಹಲವಾರು ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ಮುಂದಿತ್ತು.

ಆದಾಗ್ಯೂ ಆರ್ಥಿಕ ಶಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಸೋವಿಯೆತ್ ಅಮೆರಿಕಾಗಿಂತ ಬಹಳ ಹಿಂದಿತ್ತು. ತನ್ನ ಜಿಡಿಪಿ ಅಮೆರಿಕಾದ್ದರ 55%ನಷ್ಟಿದೆ ಎಂದು ಅದು ಸುಳ್ಳು ಅಂಕಿಅಂಶ ತೋರಿಸಿದರೂ ಅದರ ನಿಜವಾದ ಜಿಡಿಪಿ ಅಮೆರಿಕಾದ್ದರ 12.5%ರಷ್ಟು ಮಾತ್ರವಿತ್ತು! ಇದರೊಂದಿಗೆ ಸಮಾಜವಾದಿ ನೀತಿಗಳಿಗನುಗುಣವಾಗಿ ಕಮ್ಯೂನಿಸ್ಟ್ ಸರ್ಕಾರ ಎಲ್ಲ ಅಗತ್ಯ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಜನರಿಗೆ ಅತಿ ಕಡಿಮೆ ದರದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಪುಕ್ಕಟೆಯಾಗಿಯೂ ಒದಗಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಕಾರಣ ಅದರ ಆರ್ಥಿಕ ಹೊರೆ ದಿನೇದಿನೇ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಲೇ ಹೋಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅಂದರೆ ಸಿಪಿಎಸ್​ನ ಪ್ರಯೋಗಕ್ಕೆ ಸೋವಿಯೆತ್ ಅದಾಗಲೇ ಹೇಳಿಮಾಡಿಸಿದ ಪ್ರಯೋಗಶಾಲೆ!

ಇಂತಹ ಸನ್ನಿವೇಶದಲ್ಲಿ ಸೋವಿಯೆತ್ ಮೇಲೆ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರ ಪೈಪೋಟಿಯ ಒತ್ತಡವನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿಸಿದರೆ ಆಗ ಅದು ಸೇನಾಶಕ್ತಿಯನ್ನೂ ನಿಭಾಯಿಸಲಾಗದೇ, ಸಮಾಜವಾದಿ ನೀತಿಗಳನ್ನೂ ಪಾಲಿಸಲಾಗದೇ ತತ್ತರಿಸುತ್ತದೆ, ರಿಯಾಯಿತಿಗಳಿಗೆ, ಪುಕ್ಕಟೆಗಳಿಗೆ ಒಗ್ಗಿಹೋದ ಜನತೆ ಅದು ಕಡಿಮೆಯಾದಾಗ ಸರ್ಕಾರದ ವಿರುದ್ಧ ದಂಗೆಯೇಳುತ್ತಾರೆ, ಆಗ ಕಮ್ಯೂನಿಸ್ಟ್ ಸರ್ಕಾರ ತಾನಾಗಿಯೇ ಬೀಳುತ್ತದೆ, ಯುದ್ಧವಿಲ್ಲದೇ ಅಮೆರಿಕಾ ಜಯಶಾಲಿಯಾಗುತ್ತದೆ!

ರಿಚರ್ಡ್ ನಿಕ್ಸನ್ ಆಡಳಿತ ಈ ಕಾರ್ಯತಂತ್ರವನ್ನು ಸದ್ದಿಲ್ಲದೇ ಏರಿಸುತ್ತ ಹೋದ ಕಾರಣ ಸೋವಿಯೆತ್ ಕಮ್ಯೂನಿಸ್ಟ್ ಸರ್ಕಾರದ ಮೇಲೆ ಆರ್ಥಿಕ ಒತ್ತಡ ತಾರಾಮಾರು ಏರತೊಡಗಿತು. ಆಹಾರಕೊರತೆ ನೀಗಿಸಲು ಅದು ಮೊದಲಿಗೆ ಅಮೆರಿಕಾದಿಂದಲೇ ಗೋಧಿಯನ್ನೂ, ನಂತರ ಭಾರತದಿಂದ ಅಕ್ಕಿಯನ್ನೂ ಆಮದು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಒತ್ತಡಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕಿತು, ಅಮೆರಿಕಾದೊಂದಿಗೆ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರ ಮಿತಿಯ ಒಪ್ಪಂದಗಳಿಗೂ ಮುಂದಾಯಿತು. ಸೋವಿಯೆತ್ ನಾಯಕ ಲಿಯೋನಿದ್ ಬ್ರೆಝೆ್ನೕವ್ 1975ರ ಹೆಲ್ಸಿಂಕಿ ಸಮಾವೇಶದಲ್ಲಿ ಯೂರೋಪಿಯನ್ನರಾದ ತಾವೆಲ್ಲರೂ ಯುದ್ಧದ ಭಯವಿಲ್ಲದೇ ಶಾಂತಿಯಿಂದ ಬಾಳಬೇಕೆಂದು ಹೇಳುತ್ತ ಕಾಮನ್ ಯೂರೋಪಿಯನ್ ಹೋಮ್ ಪ್ರಸ್ತಾಪ ಮಾಡಿದರು.

10 ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ಮಿಖಾಯಿಲ್ ಗೋರ್ಬಚೆವ್ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಬದಲಾವಣೆಗೆ ನಾಂದಿಹಾಡಿ, ಕಮ್ಯೂನಿಸ್ಟ್ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಿಂದ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಅರ್ಥವ್ಯವಸ್ಥೆಗೆ ಹೊರಳುವ ತೀರ್ಮಾನ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಅಮೆರಿಕಾದ ಸಹಕಾರವನ್ನೇ ಯಾಚಿಸಿದರು! ಮುಂದಿನ ಅರ್ಧ ದಶಕದಲ್ಲಿ ಲೆನಿನ್ ಮತ್ತು ಸ್ಟಾ್ಯಲಿನ್ ಕಟ್ಟಿದ್ದ ಕಮ್ಯೂನಿಸ್ಟ್ ಸರ್ಕಾರ, ಸೋವಿಯೆತ್ ಯೂನಿಯನ್ ಎಲ್ಲವೂ ಇತಿಹಾಸವಾಯಿತು. ಛಿದ್ರಗೊಂಡ ಸೋವಿಯೆತ್ ಯೂನಿಯನ್​ನ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರಿ ರಷ್ಯಾದಲ್ಲಿ ಕುಡುಕ ಹಾಗೂ ಅಮೆರಿಕಾದ ಕೈಗೊಂಬೆ ಬೋರಿಸ್ ಯೆಲ್ತ್​ಸಿನ್ ರಾಜ್ಯವಾಳತೊಡಗಿದ; ಪೋಲೆಂಡ್, ರುಮೇನಿಯಾಗಳಂತಹ ಮಾಜಿ ಸೋವಿಯೆತ್ ಬಣದ ದೇಶಗಳಿರಲಿ, ಸೋವಿಯೆತ್ ಯೂನಿಯನ್​ನದೇ ಭಾಗಗಳಾಗಿದ್ದ ಲಾತ್ವಿಯಾ, ಲಿಥುವೇನಿಯಾ, ಎಸ್ತೋನಿಯಾಗಳಂತಹ ದೇಶಗಳನ್ನೇ ಅಮೆರಿಕಾ ತನ್ನ ತೆಕ್ಕೆಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿತು. ಈ ಎಲ್ಲ ಅಸಾಮಾನ್ಯ ಬೆಳವಣಿಗೆಗಳ ಶ್ರೇಯಸ್ಸಿನ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಭಾಗ ಸಿಪಿಎಸ್​ಗೆ ಸಲ್ಲಲೇಬೇಕು.

ಈ ನಡುವೆ 1973ರಲ್ಲಿ ಹಾರ್ವರ್ಡ್ ಯೂನಿವರ್ಸಿಟಿಯ ಪ್ರಾಧ್ಯಾಪಕ ಜೀನ್ ಶಾರ್ಪ್ 3 ಸಂಪುಟಗಳ ‘ದ ಪಾಲಿಟಿಕ್ಸ್ ಆಫ್ ನಾನ್​ವಯೊಲೆಂಟ್ ಆಕ್ಷನ್’ ಕೃತಿಯನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದರು. ತಮಗೆ ಇಷ್ಟವೆನಿಸದ ಸರ್ಕಾರಗಳು ಹಾಗೂ ನಾಯಕರನ್ನು ಕೆಳಗಿಳಿಸಲು 198 ಅಹಿಂಸಾತ್ಮಕ ವಿಧಾನಗಳನ್ನು ಪ್ರಾಧ್ಯಾಪಕ ಶಾರ್ಪ್ ತಮ್ಮ ಬೃಹದ್ ಗ್ರಂಥದಲ್ಲಿ ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಅವುಗಳ ಒಟ್ಟು ಸಾರಾಂಶ- ಸರ್ಕಾರಿ ಕೆಲಸಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸದಂತೆ ನೌಕರರನ್ನು ಪ್ರಚೋದಿಸುವುದರ ಮೂಲಕ ಆಡಳಿತಕ್ಕೆ ಅಡ್ಡಿ ತರುವುದು, ನಾಯಕರ ವಿರುದ್ಧ ಜನತೆಯಲ್ಲಿ ಅಶಾಂತಿ ಮೂಡಿಸುವುದು, ರಸ್ತೆ ತಡೆ, ಭಿತ್ತಿಪತ್ರಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ಮೆರವಣಿಗೆ, ಸರ್ಕಾರಿ ಕಛೇರಿಗಳು, ನೇತಾರರ ನಿವಾಸಗಳ ಮುಂದೆ ಧರಣಿ, ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಉಪವಾಸ; ವ್ಯಂಗ್ಯ-ಲೇವಡಿಯ ಘೊಷಣೆ ಕೂಗಿ, ಹಾಡು ಹಾಡಿ, ಬೀದಿನಾಟಕ ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿ ರಾಷ್ಟ್ರನಾಯಕರನ್ನು ಅವಮಾನಿಸುವುದು.

ಶಾರ್ಪ್ ಅವರೇನೋ ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಅಹಿಂಸಾತ್ಮಕ ವಿಧಾನ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಇವುಗಳನ್ನು ಅತಿಯಾಗಿ ಬಳಸಿ ನಾಯಕರನ್ನು, ಸರ್ಕಾರಗಳನ್ನು ರೊಚ್ಚಿಗೆಬ್ಬಿಸಿ ಅವು ಹಿಂಸೆಗಿಳಿಯುವಂಥ ಸ್ಥಿತಿ ನಿರ್ಮಾಣ ಮಾಡಬಹುದಲ್ಲವೇ? ಸರ್ಕಾರ ಹಿಂಸಾಮಾರ್ಗ ಅನುಸರಿಸಿದರೆ ಅದರ ವಿರುದ್ಧ ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಪ್ರಚಾರ ಮಾಡಿ ಅದಕ್ಕೆ ಎಲ್ಲೂ ಬೆಂಬಲವಿಲ್ಲದಂತೆ ಮಾಡಬಹುದಲ್ಲವೇ? ಆ ಮೂಲಕ ಸರ್ಕಾರ ಬೀಳುವಂತೆ ಮಾಡಬಹುದಲ್ಲವೇ? ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ತನಗಿಷ್ಟವಾಗದ ಸರ್ಕಾರಗಳನ್ನು ಉರುಳಿಸಲು ಅಮೆರಿಕಾ ಬೇಕೆಂದೇ ಆಯಾ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ಕೃತಕ ಆಂದೋಲನಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಬಹುದಲ್ಲವೇ? ಹಣ ಚೆಲ್ಲುವ ಮೂಲಕ ಒಂದಷ್ಟು ಜನರನ್ನು ತನ್ನ ಬುಟ್ಟಿಗೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಅವರು ತಮ್ಮದೇ ನಾಯಕರು ಮತ್ತು ಸರ್ಕಾರಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಕೆಟ್ಟ ಮಾತು ಆಡುವಂತೆ ಮತ್ತು ಆಂದೋಲನ ಆರಂಭಿಸುವಂತೆ ಪ್ರಚೋದಿಸಬಹುದಲ್ಲವೇ? ಸರ್ಕಾರ ಕುಸಿದ ಮೇಲೆ ಅಲ್ಲಿ ತನ್ನದೇ ಕೈಗೊಂಬೆಗಳನ್ನು ಅಮೆರಿಕಾ ಕೂರಿಸಬಹುದಲ್ಲವೇ?

ಸೋವಿಯೆತ್ ಸರ್ಕಾರದ ವಿರುದ್ಧ ಅಮೆರಿಕಾ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಬಳಸಿದ್ದು ಸಿಪಿಎಸ್ ವಿಧಾನ. ಆದರೆ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಶಾರ್ಪ್ ವಿಧಾನಗಳನ್ನೂ ಬಳಸಿ ರಷ್ಯನ್ನರು ಗೊರ್ಬಚೆವ್ ಅವರನ್ನೇ ನಿಂದಿಸುವಂತೆ, ಯೆಲ್ತ್​ಸಿನ್​ರನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸುವಂತೆ ಅಮೆರಿಕಾ ಸಂಚು ಹೂಡಿದ್ದೀಗ ಇತಿಹಾಸ.

ನಂತರ ಶಾರ್ಪ್ ವಿಧಾನಗಳು ಬಳಕೆಯಾದದ್ದು ಸರ್ವಿಯಾದಲ್ಲಿ. ಯುಗೋಸ್ಲಾವಿಯಾ ಛಿದ್ರಗೊಂಡ ನಂತರ ಸರ್ಬಿಯಾದಲ್ಲಿ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂದ ಸ್ಲೊಬೊದಾನ್ ಮಿಲೋಸೆವಿಚ್ ಸರ್ವಾಧಿಕಾರಿ ನಿಜ, ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಆತ ಸರ್ವಿಯನ್ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯವಾದಿ. ಹಾಗಾಗಿ ಬಾಲ್ಕನ್​ನಲ್ಲಿ ಅಮೆರಿಕಾ ಹಾಗೂ ನ್ಯಾಟೋದ ಪ್ರಭಾವ ವಿಸ್ತರಣೆಗೆ ಆತ ದೊಡ್ಡ ಅಡ್ಡಿಯಾಗಿದ್ದರು. ಅವರನ್ನು ಮಣಿಸಲು ಬಿಲ್ ಕ್ಲಿಂಟನ್ 1999ರಲ್ಲಿ ರಾಜಧಾನಿ ಬೆಲ್​ಗ್ರೇಡ್ ಮೇಲೆ ಬಾಂಬ್ ದಾಳಿ ನಡೆಸಿದರು. ಮಿಲೋಸೆವಿಚ್ ಅದಕ್ಕೂ ಜಗ್ಗದಿದ್ದಾಗ ಕ್ಲಿಂಟನ್ ಬಳಸಿದ್ದು ಶಾರ್ಪ್ ವಿಧಾನ. ಮಿಲೋಸೆವಿಚ್ ಸರ್ವಾಧಿಕಾರಿ ಆಗಿದ್ದುದರಲ್ಲಿ ಅಸಹಜತೆಯೇನೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗಿನ ಆ ಪ್ರದೇಶದ ರಾಜಕೀಯ ಪರಂಪರೆ ಸರ್ವಾಧಿಕಾರವೇ.

ಆದರೆ ಅದನ್ನೇ ದೊಡ್ಡದು ಮಾಡಿ, ಲೇವಡಿ, ಕೆಟ್ಟ ಮಾತು, ಘೊಷಣೆಗಳ ಮೂಲಕ ಅವರನ್ನು ಅವಮಾನಿಸುವ ಶಾರ್ಪ್ ವಿಧಾನಗಳನ್ನು ಅಮೆರಿಕಾ ಅನುಸರಿಸಿತು. ಸಿಐಎ ಮೂಲಕ ಒಂದಿಷ್ಟು ಹಣ ಚೆಲ್ಲಿದರೆ ಶ್ವೇತಭವನದ ತಾಳಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಕುಣಿಯುವವರು ಸಿಗದಿರುತ್ತಾರೆಯೇ? ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಆದದ್ದು ಹಾಗೆಯೇ. ತಥಾಕಥಿತ ಜನವಿರೋಧ ತಾಳಲಾಗದೇ ಮಿಲೋಸೆವಿಚ್ 2000ರಲ್ಲಿ ಅಧಿಕಾರದಿಂದ ಕೆಳಗಿಳಿದರು. ಬುಲ್​ಡೋಜರ್ ಕ್ರಾಂತಿ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುವ ಆ ತಥಾಕಥಿತ ಜನಕ್ರಾಂತಿಯ ನಂತರ ಬೆಲ್​ಗ್ರೇಡ್​ನಲ್ಲಿ ರಚನೆಯಾದ ಅಮೆರಿಕಾದ ಕೈಗೊಂಬೆ ಸರ್ಕಾರ ಮಿಲೋಸೆವಿಚ್​ರನ್ನು ವಿಚಾರಣೆಗಾಗಿ ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ನ್ಯಾಯಾಲಯಕ್ಕೆ ಒಪ್ಪಿಸಿತು! ಆ ಬಡಪಾಯಿ ಜೈಲಿನಲ್ಲೇ ಹೃದಯಾಘಾತದಿಂದ ತೀರಿಕೊಂಡರು.

ಇದೇ ವಿಧಾನವನ್ನು ಬರಾಕ್ ಒಬಾಮಾ ಅರಬ್ ವಸಂತವೆಂಬ ಕಣ್ಕಟ್ಟು ಜನಾಂದೋಲನಗಳನ್ನು ಟ್ಯುನೀಸಿಯಾ, ಈಜಿಪ್ಟ್, ಲಿಬಿಯಾ, ಸಿರಿಯಾ ಮುಂತಾದೆಡೆ ಬಳಸಿದರು. ತಕ್ಕಮಟ್ಟಿಗೆ ಸರಿಯಾದ ನಾಯಕತ್ವ ಸಿಕ್ಕಿ ಟ್ಯುನೀಸಿಯಾ, ಈಜಿಪ್ಟ್ ಹೇಗೋ ಬದುಕಿಕೊಂಡವು. ಆದರೆ ಲಿಬಿಯಾ, ಸಿರಿಯಾಗಳ ಗತಿ? ಅವು ಕಳೆದ ಒಂದೂವರೆ ದಶಕಗಳಿಂದಲೂ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿರುವ ದುಃಸ್ಥಿತಿಗಾಗಿ ಒಬಾಮಾರೇನೂ ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ನ್ಯಾಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ವಿಚಾರಣೆ ಎದುರಿಸಿಲ್ಲ. ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಬಗ್ಗೆ ಉಪದೇಶ ಕೊಟ್ಟುಕೊಂಡು ಆರಾಮವಾಗಿ ಓಡಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ದೊಡ್ಡ ದೇಶದ ದೊಡ್ಡ ಜನ ಅದೆಷ್ಟೇ ದೊಡ್ಡ ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದರೂ ಅವರಿಗೆ ಸಣ್ಣ ಶಿಕ್ಷೆಯೂ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಶಾರ್ಪ್ ವಿಧಾನ ನಂತರ ಬಳಕೆಯಾದದ್ದು ಯೂಕ್ರೇನ್​ನಲ್ಲಿ, 2014ರಲ್ಲಿ. ಅಮೆರಿಕಾದ ಕೈಗೊಂಬೆ ಯೆಲ್ತ್​ಸಿನ್​ರನ್ನು ಕಳೆದ ಶತಮಾನದ ಅಂತ್ಯದ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಕೊಡವಿಕೊಂಡ ರಷ್ಯಾ, ಪುತಿನ್​ರಲ್ಲಿ ಸ್ವತಂತ್ರ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ನಾಯಕನನ್ನು ಕಂಡುಕೊಂಡಿತು. ಮಾಜಿ ಕೆಜಿಬಿ ಅಧಿಕಾರಿ, ಉಗ್ರ ರಷ್ಯನ್ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯವಾದಿ ಪುತಿನ್ ಎದುರಿಗೆ ಅಮೆರಿಕಾದ ಯಾವ ಆಟವೂ ನಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ಸಿಪಿಎಸ್ ಅಲ್ಲಿ ಠುಸ್, ಶಾರ್ಪ್ ಶಸ್ತ್ರ ಅವರ ಮುಂದೆ ಮೊಂಡು. ರಷ್ಯಾದಿಂದ ಜಾರ್ಜಿಯಾವನ್ನು ತನ್ನತ್ತ ಸೆಳೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಅಮೆರಿಕಾ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದಾಗ ಪುತಿನ್ ಆ ದೇಶದ ಮೇಲೆ ಹೇಗೆ ಎರಗಿದರೆಂದರೆ ಅದು ಮತ್ತೆ ಪಶ್ಚಿಮದ ಕಡೆ ನೋಡುವ ಧೈರ್ಯವನ್ನೇ ಮಾಡಿಲ್ಲ.

ಆಗ ಒಬಾಮಾರ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬಿದ್ದದ್ದು ಯೂಕ್ರೇನ್. ಪುತಿನ್​ರ ಬೆಂಬಲಿಗರಾಗಿದ್ದ ವಿಕ್ತರ್ ಯಾನುಕೋವಿಚ್​ರನ್ನು ಕೀಯೆವ್​ನಿಂದ ಕಿತ್ತೊಗೆದರೆ ಆಯಕಟ್ಟಿನ ಕಪ್ಪುಸಮುದ್ರ ವಲಯದಲ್ಲಿ ರಷ್ಯಾದ ಪ್ರಭಾವ ಕುಸಿಯುತ್ತದೆ ಎಂದುಕೊಂಡ ಒಬಾಮಾ, ಬತ್ತಳಿಕೆಯಿಂದ ಹೊರತೆಗೆದದ್ದು ಶಾರ್ಪ್ ವಿಧಾನಗಳನ್ನು. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ನಿಯೋಜಿತವಾದದ್ದು ಉಪ ವಿದೇಶಾಂಗ ಕಾರ್ಯದರ್ಶಿ ವಿಕ್ಟೋರಿಯಾ ನ್ಯೂಲ್ಯಾಂಡ್. ಯೂರೋಪಿಯನ್ ಯೂನಿಯನ್​ನತ್ತ ಸರಿಯುವುದರನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಮಾಸ್ಕೋ ಜತೆಗೇ ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು ಘನಿಷ್ಟಗೊಳಿಸುವ ನಿರ್ಧಾರವನ್ನು ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಯಾನುಕೋವಿಚ್ ತೆಗೆದುಕೊಂಡದ್ದಕ್ಕೆ ಕೀಯೆವ್​ನ ವಿರೋಧಪಕ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಮೂಡಿದ ಅಸಂತೋಷವನ್ನು ನ್ಯೂಲ್ಯಾಂಡ್ ಬಳಸಿಕೊಂಡರು. ಯಾನುಕೋವಿಚ್​ರನ್ನು ಲೇವಡಿ ಮತ್ತು ಮುಷ್ಕರಗಳ ಮೂಲಕ ಜನರಿಂದ ದೂರ ಸರಿಸುವ ಶಾರ್ಪ್ ವಿಧಾನಗಳನ್ನು ಆಕೆ ಲಜ್ಜಾಹೀನವಾಗಿ ಬಳಸಿದರು. ಹೀಗೆ ಅಮೆರಿಕಾದ ಉತ್ತೇಜನದಿಂದ ಮೈದಾನ್ ಕ್ರಾಂತಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ಯಾನುಕೋವಿಚ್ ಮಾಸ್ಕೋಗೆ ಓಡಿಹೋದರು.

ಈಗ ಭಾರತದ ಸರದಿ. ಸಿಪಿಎಸ್ ಹಾಗೂ ಶಾರ್ಪ್ ವಿಧಾನಗಳೆರಡೂ ಇಲ್ಲಿ ಏಕಕಾಲದಲ್ಲಿ ಬಳಕೆಯಾಗುತ್ತಿವೆ. ಏಳೆಂಟು ವರ್ಷಗಳಿಂದಲೂ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಈ ದುರ್ನಾಟಕದ ಹೊಸ ಅಂಕದ ಪ್ರದರ್ಶನ ಈಗಷ್ಟೇ ನಡೆದಿದೆ. ಇದರ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ ಮುಂದಿನ ವಾರ, ಲೇಖನದ ಎರಡನೇ ಹಾಗೂ ಅಂತಿಮ ಭಾಗದಲ್ಲಿ.