ವಿಷಯವನ್ನು ಮುಂದೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುವ ಮೊದಲು ಮತ್ತು ಮುಂದಿನ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಗೆ ಪೂರಕವಾಗಿ, ನಮ್ಮಲ್ಲಿನ ಜನಸಂಖ್ಯೆ ತಂದೊಡ್ಡಿರುವ ಅಪಾಯದ ಕಿರುಪರಿಚಯ ಅಗತ್ಯ. 60 ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ದೇಶದ ಜನಸಂಖ್ಯೆ 50 ಕೋಟಿಯನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಿದಾಗ ‘ಜನಸಂಖ್ಯಾಸ್ಪೋಟ’ವನ್ನು ತಡೆಯಲೇಬೇಕು ಎನ್ನುವುದು ಸರ್ಕಾರದ ಮಂತ್ರವಾಯಿತು. ಅದರಿಂದಾಗಿಯೇ 1962ರಲ್ಲಿ ಪ್ರಾರಂಭವಾದ ಮೂರನೆಯ ಪಂಚವಾರ್ಷಿಕ ಯೋಜನೆಯ ಪ್ರಧಾನ ಆದ್ಯತೆ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯ ನಿಯಂತ್ರಣವಾಯಿತು. ಆಗ ಸರ್ಕಾರಿ ಪ್ರಕಟಣೆಗಳಲ್ಲಿ, ಅಂಚೆಚೀಟಿಗಳಲ್ಲಿ ಅಬ್ಬರದಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭವಾದ ‘ಕುಟುಂಬ ಯೋಜನೆ’ 1970ರ ದಶಕದವರೆಗೂ ಸಾಕಷ್ಟು ಸದ್ದು ಮಾಡುತ್ತಿತ್ತು. ತುರ್ತು ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಂತೂ ‘ಸೂಪರ್ ಪ್ರೖೆಮ್ ಮಿನಿಸ್ಟರ್’ ಸಂಜಯ್ ಗಾಂಧಿ ‘ನಸ್ಬಂದಿ’ಯನ್ನು ಒಂದು ಗೀಳಾಗಿಸಿಕೊಂಡದ್ದು ಈಗ ಹೆಚ್ಚಿನವರಿಗೆ ನೆನಪಿರಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲ. ನಂತರದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಜನಸಂಖ್ಯೆ 75, 100, 125ರ ಮೈಲಿಗಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಶರವೇಗದಲ್ಲಿ ಲಂಘಿಸಿ ಈಗ 140 ಕೋಟಿಯನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಿದೆ. 2030ರ ಹೊತ್ತಿಗೆ ನಾವು ಚೀನಾವನ್ನು ಹಿಂದಿಕ್ಕುತ್ತೇವಂತೆ. ಇಷ್ಟಾಗಿಯೂ ಜನಸಂಖ್ಯಾ ನಿಯಂತ್ರಣದ ಮಾತೇ ಇಲ್ಲ! ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಇಂದು ಭೂಗೋಳದ ಶೇಕಡ 2 ಭೂಭಾಗವನ್ನಷ್ಟೇ ಹೊಂದಿರುವ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಜಗತ್ತಿನ ಶೇಕಡ 17.5 ಜನ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ! ಚೀನಾ ಮತ್ತು ಅಮೆರಿಕಗಳು ಭೂಭಾಗದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನಮ್ಮ ದೇಶಕ್ಕಿಂತಲೂ ಮೂರು ಪಟ್ಟು ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿವೆ. ಆದರೆ ಚೀನಾದಲ್ಲಿ ನಮಗಿಂತ ಕೇವಲ ಐದು ಕೋಟಿಯಷ್ಟೇ ಹೆಚ್ಚು ಜನರಿದ್ದರೆ ಅಮೆರಿಕದ ಜನಸಂಖ್ಯೆ ನಮ್ಮದರ ಕಾಲುಭಾಗವೂ ಇಲ್ಲ! ಈ ಅಂಕಿಅಂಶಗಳು ನಮ್ಮ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯ/ಜನಸಾಂದ್ರತೆಯ ಕರಾಳ ಮುಖವೊಂದನ್ನು ನಮ್ಮೆದುರು ಇಡುತ್ತವೆ.
