ಇವೆಲ್ಲ ಇರಾನ್ ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಎದುರಿಸುತ್ತಿರುವ ಮುಜುಗರ, ಸಮಸ್ಯೆಗಳಾದರೆ ಆಂತರಿಕವಾಗಿಯೂ ಅಲ್ಲಿ ಕುದಿವಾತಾವರಣವಿದೆ. ಇದೆಲ್ಲ ಆರಂಭವಾದದ್ದು ಕಳೆದ ನವೆಂಬರ್ನಲ್ಲಿ. ಅಮೆರಿಕದ ಅಂದಿನ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಬರಾಕ್ ಒಬಾಮಾ ಅವರು 2015ರ ಜುಲೈ 15ರಂದು ಸಹಿಹಾಕಿದ್ದ ಇರಾನ್ ಪರಮಾಣು ಒಪ್ಪಂದ(ಜಂಟಿ ಸಮಗ್ರ ಕ್ರಿಯಾಯೋಜನೆ)ದಿಂದ ಹಿಂದೆಸರಿಯುವುದಾಗಿ ಹಾಲಿ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಡೊನಾಲ್ಡ್ ಟ್ರಂಪ್ 2019ರ ಮೇ 8ರಂದು ಘೋಷಿಸಿದರು. ಒಪ್ಪಂದದನ್ವಯ ಇರಾನ್ ಪರಮಾಣು ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ಸ್ಥಗಿತಗೊಳಿಸಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಹೀಗೆ ಮಾಡುವುದು ಅಮೆರಿಕಕ್ಕೆ ಅನಿವಾರ್ಯ ಎಂದು ಟ್ರಂಪ್ ಸಮರ್ಥಿಸಿಕೊಂಡರು. ಅದರ ಬೆನ್ನಲ್ಲೆ ಇರಾನ್ ಮೇಲೆ ಕಠಿಣ ನಿರ್ಬಂಧಗಳನ್ನು ವಿಧಿಸಿದರು. ಹೀಗಾಗಿ ಇರಾನ್ ಆರ್ಥಿಕ ಸ್ಥಿತಿ ಹದಗೆಟ್ಟಿದೆ; ಆ ದೇಶ ಅನೇಕ ತೊಂದರೆಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದೆ. ಅದರ ಆಮದು ಮತ್ತು ರಫ್ತು ಅರ್ಧದಷ್ಟು ತಗ್ಗಿದೆ. ಅಮೆರಿಕದ ಆಗ್ರಹದ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ, ಭಾರತದಂತಹ ದೇಶ ಕೂಡ ಇರಾನಿನಿಂದ ತೈಲ ತರಿಸುವುದನ್ನು ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ನಿಲ್ಲಿಸಿದೆ. ಇರಾನ್ ತನ್ನಲ್ಲಿರುವ ಅಪಾರ ತೈಲಭಂಡಾರದಿಂದಾಗಿ ಹೇಗೋ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ನಿಭಾಯಿಸುತ್ತಿದೆಯಾದರೂ ತಮ್ಮ ಬಾಳು ಗೋಳು ಎಂಬುದು ಜನರ ಮಾತು. ಇರಾನಿಗರ ಭಾವನೆಗೆ ಇಂಬುಕೊಡುವಂತೆ ಅಮೆರಿಕ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಟ್ರಂಪ್ ಕೂಡ, 1979ರ ಇಸ್ಲಾಮಿಕ್ ಕ್ರಾಂತಿಗಿಂತ ಮೊದಲು ಶಾ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿನ ಇರಾನ್ನ ಸಮೃದ್ಧ ಪಾಶ್ಚಿಮಾತ್ಯಪರ ಆರ್ಥಿಕತೆಯನ್ನು ಮುಲ್ಲಾಗಳು ಇಂದಿನ ದುಸ್ಥಿತಿಗೆ ಇಳಿಸಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಟೀಕಿಸಿದ್ದರು. ಜೀವನಾವಶ್ಯಕ ವಸ್ತುಗಳು ಮತ್ತು ಗ್ಯಾಸೋಲಿನ್ ಬೆಲೆ ಗಗನಕ್ಕೇರಿದ್ದು ಜನಾಕ್ರೋಶ ಸ್ಪೋಟಗೊಳ್ಳಲು ನಿಮಿತ್ತವಾಯಿತು. ಬೀದಿಗಿಳಿದ ಜನರು ಕಟ್ಟಡಗಳು, ಬ್ಯಾಂಕ್ಗಳು, ಕಾರುಗಳಿಗೆ ಬೆಂಕಿಹಚ್ಚಿ ಸಿಟ್ಟು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದರು. ಅಲ್ಲಿನ ಸರ್ಕಾರ ಬಿಗಿಮುಷ್ಟಿಯಿಂದ ವ್ಯವಹರಿಸಿ ಜನರ ಪ್ರತಿರೋಧವನ್ನು ಹತ್ತಿಕ್ಕುತ್ತದೆ ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಅನುಮಾನವಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಈಚಿನ ಬೆಳವಣಿಗೆಗಳು ಜನರಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಆಕ್ರೋಶ ಹೆಚ್ಚಿಸಿದ್ದು, ದೊಡ್ಡ ಮಟ್ಟದ ಪ್ರತಿಭಟನೆಗಳು ಶುರುವಾಗಿವೆ. ಇರಾನ್ ಜನರಿಗೆ ಅಮೆರಿಕದ ಮೇಲೂ ಆಕ್ರೋಶ ಇದೆಯಾದರೂ, ದೇಶದಲ್ಲಿ ಮುಲ್ಲಾಗಳು ಆರ್ಥಿಕ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ನಿಭಾಯಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಅಸಮಾಧಾನವನ್ನೂ ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ. ನವೆಂಬರ್ನಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾದ ಜನಾಂದೋಲನ ಎಂಥ ವಾತಾವರಣ ಸೃಷ್ಟಿಸಿತ್ತೆಂದರೆ, ಮಧ್ಯಪ್ರಾಚ್ಯದ ಅನೇಕ ಇಸ್ಲಾಮಿಕ್ ದೇಶಗಳನ್ನು ಪ್ರಭಾವಿಸಿದ ‘ಅರಬ್ ವಸಂತ’ವನ್ನು ನೆನಪಿಸಿತು. ಅರಬ್ ವಸಂತ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಸಂಚಲನ ಇನ್ನೂ ಮರೆಯಾಗಿಲ್ಲ. ಟ್ಯುನೀಷಿಯಾದಲ್ಲಿ ಚಿಕ್ಕದಾಗಿ ಆರಂಭವಾಗಿ ಕ್ರಮೇಣ ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ಪಸರಿಸಿ, ನೆರೆದೇಶಗಳಲ್ಲೂ ಹರಡಿದ ಜನಾಂದೋಲನ ಅದು. ಅದರಲ್ಲೂ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಯುವಜನರು ಈ ಹೋರಾಟದ ಮುಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿದ್ದರು. ಆಡಳಿತಗಳ ಸರ್ವಾಧಿಕಾರಿ-ದಮನಕಾರಿ ಪ್ರವೃತ್ತಿ, ಸಹಜಜೀವನ ನಡೆಸಲೂ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಎದುರಾಗಿರುವುದು, ನಿರುದ್ಯೋಗ, ರಾಜಕೀಯ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ, ಮಾನವ ಹಕ್ಕುಗಳ ಉಲ್ಲಂಘನೆ, ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವಪರ ಚಿಂತನೆ- ಮುಂತಾದ ಆಯಾಮಗಳು ಈ ಹೋರಾಟಕ್ಕಿದ್ದವು. 2010ರ ಡಿಸೆಂಬರ್ನಲ್ಲಿ ಮೊದಲಾಗಿ ಟ್ಯುನಿಷಿಯಾ ಜನರು ಬೀದಿಗಿಳಿದರು. ಈ ಜನಾಂದೋಲನ ಕ್ರಮೇಣ ಲಿಬಿಯಾ, ಈಜಿಪ್ಟ್, ಯೆಮೆನ್, ಸಿರಿಯಾ ಮತ್ತು ಬಹರೇನ್ಗಳಿಗೂ ವಿಸ್ತರಿಸಿತು. ನಂತರದಲ್ಲಿ ಸುಡಾನ್, ಕುವೈತ್, ಸೌದಿಅರೇಬಿಯಾ ಮುಂತಾದ ಕಡೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಇದರ ಪ್ರಭಾವ ಗೋಚರಿಸಿತು. ಈ ಜನಾಭಿಯಾನದ ಫಲವಾಗಿ ಟ್ಯುನೀಷಿಯಾ, ಲಿಬಿಯಾ, ಯೆಮೆನ್,
