ದಿವಾನನನ್ನು ಕುರಿತು, ‘ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ನನ್ನದೊಂದು ಕೋರಿಕೆ ಇದೆ. ನನಗೋಸ್ಕರ ನವಿರಾದ ಜೇಡರ ಬಲೆಯ ನೂಲಿನಿಂದ ಒಂದು ಹೊಸವಸ್ತ್ರವನ್ನು ನೇಯ್ದು ಕೊಡಬೇಕು, ಇದು ನಿನ್ನಿಂದ ಸಾಧ್ಯವಾಗದಿದ್ದರೆ ನಿನ್ನನ್ನು ಗಡಿಪಾರು ಮಾಡಲಾಗುವುದು’ ಎಂದ. ಇಂಥ ಅಸಾಧ್ಯ ಬೇಡಿಕೆ ಹಿಂದೆ ಯಾರದೋ ಕೈವಾಡ ಇದೆ ಎಂದು ಆತನಿಗೆ ಖಚಿತವಾಯಿತು, ಇದನ್ನು ಪತ್ತೆ ಹಚ್ಚಲೇಬೇಕೆಂದು ನಿರ್ಧಾರ ಮಾಡಿದ. ‘ಮಹಾರಾಜರೇ ಜೇಡರ ನೂಲಿನೆಳೆಯಿಂದ ವಸ್ತ್ರ ತಯಾರಿಸುವುದೇನು ಅಂತಹ ಕಷ್ಟದ ಕೆಲಸವಲ್ಲ, ಆದರೆ ಅದನ್ನು ತಯಾರಿಸಲು ಮುಖ್ಯವಾದ ಪದಾರ್ಥದ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇದೆ. ಅದನ್ನು ಒದಗಿಸಿ ಕೊಡಬೇಕು’ ಎಂದ. ರಾಜನು, ‘ಅದೇನು ಹೇಳು’ ಎಂದಾಗ, ‘ಅರಮನೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಸರೋವರಕ್ಕೆ ಬೆಂಕಿ ಹಚ್ಚಿ, ನೀರಿನಿಂದ ಬೂದಿಯನ್ನು ತಂದುಕೊಡುವಂತೆ ನಿಮ್ಮ ಆಸ್ಥಾನದ ಅಧಿಕಾರಿಗಳಿಗೆ ಹೇಳಿ’ ಎಂದು ನುಡಿದ. ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ ಅಧಿಕಾರಿ ಗಳಲ್ಲೊಬ್ಬ ಸಿಡಿಮಿಡಿಗೊಂಡು ಉದ್ವೇಗದಿಂದ ನೀರಿಗೆ ಬೆಂಕಿ ಹಚ್ಚುವುದು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ ಎಂದು ಕೂಗಾಡತೊಡಗಿದ. ಜೊತೆಗೆ ಎಲ್ಲ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಕೂಡ ದನಿಗೂಡಿಸಿ ಆರ್ಭಟಿಸತೊಡಗಿದರು. ಅದಕ್ಕೆ ದಿವಾನನು, ‘ಮಹಾರಾಜರೇ ಜೇಡರ ಬಲೆಯ ನೂಲಿನಿಂದ ವಸ್ತ್ರ ನೇಯಬಹುದಾದರೆ ನೀರಿಗೆ ಬೆಂಕಿ ಹಚ್ಚುವುದು ಖಂಡಿತ ಸಾಧ್ಯ’ ಎಂದಾಗ ರಾಜನು ಸಂತೋಷಗೊಂಡು ‘ಭೇಷ್’ ಎಂದ. ಅವನ ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆ, ತೀಕ್ಷ್ಣತೆಗೆ ಅಧಿಕಾರಿಗಳೆಲ್ಲರೂ ತಲೆ ತಗ್ಗಿಸಿ ನಿಂತರು. ಅಜ್ಞಾನದ ಫಲ ಅಹಂಕಾರ, ಅಹಂಕಾರದ ಫಲ ದ್ವೇಷ, ದ್ವೇಷದ ಫಲವೇ ಸರ್ವನಾಶ. ಅಹಂಕಾರವಿಲ್ಲದ ಮನುಷ್ಯ ಯಾವ ಧರ್ಮಗ್ರಂಥವನ್ನೂ ಓದದೇ, ಯಾವುದೇ ಮಂದಿರವನ್ನೂ ಪ್ರವೇಶಿಸದೆ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಹಿರಿಯರ ಅನುಭವ ಪುಸ್ತಕ ಜ್ಞಾನಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನದು. ನಮ್ಮ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ಮಹಾರಾಜನಂತಿರಬೇಕು, ಅಹಂಕಾರ ಸೇವಕನಂತಿರಬೇಕು. ‘ನಾನು’ ಎಂಬುದನ್ನು ಮರೆತು, ‘ನನ್ನಿಂದ’ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ತೊರೆದು, ‘ನಾವು’ ಎಂಬುದು ನೆನೆದು, ‘ನಮ್ಮಿಂದ’ ಎಂಬುದು ಮನಸ್ಸಿಟ್ಟು ಎಲ್ಲರೊಳಗೊಂದಾಗಿ ಬದುಕಿದರೆ ಅವನೇ ನಿಜವಾದ ಸಾಧಕ.
