ಶ್ರೀ ರಾಮಾನುಜಾಚಾರ್ಯರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, ‘ಭಗವಂತ ಅಸಂಖ್ಯ ಗುಣಸಾಗರ. ಆದರೆ, ಆ ಗುಣಗಳಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಕರುಣೆಯೇ ಪ್ರಧಾನವಾದದ್ದು’ ಎಂದು. ಕಾರಣವಿಲ್ಲದೆಯೇ ಕರುಣೆಯನ್ನು ಹರಿಸುವವನು ಅವನು. ಆದ್ದರಿಂದಲೇ ಅವನಿಗೆ ‘ಆಹೇತುಕದಯಾಸಿಂಧು’ ಎಂಬ ಹೆಸರು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿಯೇ ಇದೆ. ಇನ್ನು ಕಾರಣ ಸಿಕ್ಕಿದರೆ ಬಿಡುವನೇ?! ಮಲಗಿ ಪಾಡಿದರೆ ಕುಳಿತು ಕೇಳುವ, ಕುಳಿತರೆ ನಿಲುವ, ನಿಂತರೆ ನಲಿವ, ನಲಿದರೆ ಒಲಿವ, ಸುಲಭನೋ ಹರಿ... ಈ ಮಾತುಗಳೆಲ್ಲಾ ಕವಿಯ ಕಲ್ಪನೆಯಲ್ಲ. ನೂರಾರು ಸಾಧಕರ ಮಹಾಮಹಿಮರ ಸಂಶಯಕ್ಕೆಡೆಯಿಲ್ಲದ ಸ್ಪಷ್ಟ ಅನುಭವ; ಸತ್ಯಸ್ಯ ಸತ್ಯ! ಅದೊಂದು ಬೇರೆಯೇ ಪ್ರಪಂಚ. ಕಬೀರ ಹೇಳಿದಂತೆ ಅದೊಂದು ಬೆಳಕಿನ ಲೋಕ! ಹಸಿವು ನೀರಡಿಕೆಗಳಿಲ್ಲದ, ದುಃಖ ದುಮ್ಮಾನಗಳಿಲ್ಲದ, ಆನಂದ ಉನ್ಮತ್ತತೆಗಳ ಲೋಕ!
