ಇತ್ತೀಚಿನ ಕೆಲವು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಜನರು ಮಾಡುವ ಡಯೆಟ್ ತನ್ನ ಮೂಲಾರ್ಥವನ್ನೇ ಕಳೆದುಕೊಂಡಿರುವುದನ್ನು ಕಾಣುತ್ತೇವೆ. ದೇಹವನ್ನು ಅತಿಯಾಗಿ ಅಗ್ನಿಪರೀಕ್ಷೆಗೆ ಒಳಪಡಿಸುವುದೇ ಡಯೆಟ್ ಅಲ್ಲ. ರುಚಿಯಿಲ್ಲದ ಆಹಾರವನ್ನು ಅಲ್ಪ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಸೇವಿಸುವುದೇ ಡಯೆಟ್ ಅಲ್ಲ. ಶರೀರವನ್ನು ಗುರುತರವಾಗಿ ದಂಡಿಸುವುದು, ಕಠಿಣವಾದ ತಪಸ್ಸಿನಂತೆ ಆಹಾರದಿಂದ ಆಗಾಗ ದೂರವಿರುವುದು, ಸ್ಥಳೀಯವಲ್ಲದ ಆಹಾರವನ್ನು ರೂಢಿಕೊಳ್ಳುವುದು, ಸ್ವಲ್ಪವೇ ಪ್ರಮಾಣದ ಆಹಾರವನ್ನು ದಿನದಲ್ಲಿ ಆಗಾಗ ಸೇವಿಸುವುದು, ಬರಿಯ ಒಣ ಆಹಾರದಿಂದಲೇ ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು, ವ್ಯಾಯಾಮದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಪೊ›ಟೀನ್ ಅಂಶದ ಆಹಾರಗಳನ್ನೇ ಅತಿಯಾಗಿ ಅವಲಂಬಿಸುವುದು, ಕಾಬೋಹೈಡ್ರೇಟ್ ಅಧಿಕವಾಗಿರುವ ಅಕ್ಕಿ, ಗೋಧಿ ಮೊದಲಾದ ಅವಲಂಬಿತ ಮೂಲ ಆಹಾರಗಳನ್ನು ತಾತ್ಸಾರ ಮಾಡುವುದು, ಕೇವಲ ಕೆಲವೇ ತರಕಾರಿಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಪ್ರತಿನಿತ್ಯ ಬಳಸುವುದು, ಹಣ್ಣಿನ ರಸಗಳನ್ನೇ ನೆಚ್ಚಿಕೊಂಡು ದಿನಕಳೆಯುವುದು-ಇಂತಹ ವಿಪರೀತ ಅಭ್ಯಾಸಗಳೇ ಡಯೆಟ್ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ! ದೇಹತೂಕ ಸ್ವಲ್ಪವೇ ಹೆಚ್ಚಾದರೂ ಈ ಎಲ್ಲಾ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ದೇಹವನ್ನು ಸತಾಯಿಸಿದರೆ ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ಲಾಭವೇನೋ ಆಗಬಹುದು. ಆದರೆ ಅನತಿ ದೂರದಲ್ಲಿ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುವುದನ್ನು ನಾವಿಂದು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಒಮ್ಮೆಗೆ ತೆಳ್ಳಗೆ ಶರೀರ ಪ್ರಾಪ್ತವಾದರೂ ಮಾಮೂಲಿನಂತೆ ಆಹಾರ ಸೇವನೆ ಪ್ರಾರಂಭಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಮತ್ತೆ ಮೊದಲಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ದೇಹತೂಕದಿಂದ ಒದ್ದಾಡುವುದನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಶರೀರಕ್ಕೆ ಹಿತವಾಗುವ, ಸಮಪ್ರಮಾಣದ, ರುಚಿಕರವಾದ, ಪಥ್ಯಕರವಾದ, ನಮಗೆ ಒಗ್ಗುವ, ಪ್ರತಿದಿನ ಬಳಸಲು ಯೋಗ್ಯವಾದ ಆಹಾರವೇ ಡಯೆಟ್ ಎನಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ ಹೊರತು ಜನರು ಅಂದುಕೊಂಡಂತೆ ಆಹಾರ ಬಿಡುವುದೇ ಡಯೆಟ್ ಅಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಆಯುರ್ವೆದವು ದಿನಂಪ್ರತಿ ಸೇವಿಸಬಹುದಾದ ಆಹಾರಗಳ ಪಟ್ಟಿ ಮಾಡಿ ನಿತ್ಯಾಹಾರ, ಪೂರ್ಣಾಹಾರಗಳೆಂಬ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಸರ್ವಕಾಲಕ್ಕೂ ಅನ್ವಯಿಸುವ ವಿವರಣೆಯನ್ನು ನೀಡಿತು.
