ಒಂದು ದಿವಸ ನಾನು ಧಾರವಾಡದಲ್ಲಿದ್ದೆ. ರಾತ್ರಿ ಪತ್ರಿಕೆಯ ಮೇಲೆ ಕಣ್ಣಾಡಿಸಿದೆ. ಜನಜಾಗೃತಿ ವೇದಿಕೆ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಟ ಆರಂಭವಾಗಿದೆ, 300 ಜನರ ಜಾಥ ಹೊರಟಿದೆ ಎಂಬ ಸುದ್ದಿ ಇತ್ತು. ಹೋರಾಟ ಮಾಡುವವರು ಯಾರು ಎಂದರೆ ಮದ್ಯ ಬೇಕು ಎನ್ನುವವರು. ಬೆಳಗ್ಗೆ ಬೇಗ ಎದ್ದು ಕಾರಿನಲ್ಲಿ ಶ್ರೀ ಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ಹೊರಟೆ. ಮದ್ಯನಿಷೇಧ ಬೇಡ ಎಂದು ಹೋರಾಟ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂದರೆ, ಮದ್ಯನಿಷೇಧ ಆಗಿಯೇ ಆಗುತ್ತದೆಂದು ಬೆದರಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ನನ್ನ ಅರಿವಿಗೆ ಬಂತು. ಜನಜಾಗೃತಿ ಅಭಿಯಾನ ಮುಂದುವರಿಸಲು ಬಿಟ್ಟರೆ ಕುಡಿಯಲು ಮದ್ಯ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಹೋರಾಟ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ ಎಂದಾದರೆ ಅವರಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಭಯ, ದುಗುಡ ಇದೆ ಎನ್ನುವುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಯಿತು. ಇದು ನಮ್ಮ ಆಂದೋಲನಕ್ಕೆ ದೊರೆತ ಜಯ, ಸೋಲಲ್ಲ ಎಂದು ನನಗೆ ಖಾತ್ರಿಯಾಯಿತು. ಜನಜಾಗೃತಿ ವೇದಿಕೆಯ ಸದಸ್ಯರು ಅನೇಕರು ಶ್ರೀ ಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದರು. ಹೀಗೊಂದು ಹೋರಾಟ ಆಗುತ್ತಿದೆ ಎಂದಾಗ, ನಾನು ನಕ್ಕು ಹೇಳಿದೆ- ‘ಬಹಳ ಒಳ್ಳೆಯ ಸುದ್ದಿ, ನಾವು ಗೆದ್ದಿದ್ದೇವೆ. ಮದ್ಯಪಾನಿಗಳು ಹೋರಾಟಕ್ಕೆ ಇಳಿದಿದ್ದಾರೆ ಎಂದರೆ ಇದು ನಮ್ಮ ಗೆಲುವಲ್ಲದೆ ಮತ್ತೇನು?’ ಅಂದಿನಿಂದ ನಾವು ಇನ್ನಷ್ಟು ನಿರ್ಭೀತಿಯಿಂದ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದ್ದೇವೆ. ಜಿಲ್ಲಾ, ತಾಲೂಕು ಹಾಗೂ ಗ್ರಾಮ ಮಟ್ಟದ ತಳಹಂತದಿಂದ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರು ಸೇವಾತತ್ಪರರಾಗಿದ್ದಾರೆ.
