ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರ ಪ್ರಕಟಿಸಿರುವ ಹೊಸ ಶಿಕ್ಷಣ ನೀತಿಯಲ್ಲಿ 1ರಿಂದ 5ನೇ ತರಗತಿವರೆಗೆ ಮಾತೃಭಾಷೆಯಲ್ಲೇ ಶಿಕ್ಷಣ ನೀಡಬೇಕು ಎಂಬ ನಿಯಮ ಅಡಕವಾಗಿದೆ. ಇದರ ಕಾರ್ಯಸಾಧುತ್ವದ ಪೂರ್ವಾಪರ ವಿಮರ್ಶೆ, ಚಿಂತನೆ ಆಗಿದೆಯೋ ಇಲ್ಲವೋ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ಭಾರತದಂಥ ವಿಶಾಲ ದೇಶದಲ್ಲಿ ‘ಮಾತೃಭಾಷೆ’ಯ ಪರಿಕಲ್ಪನೆ ಅಸ್ಪಷ್ಟವೂ, ಸಂದಿಗ್ಧವೂ ಆಗಿದೆ. ಆಧುನಿಕ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಯಾರು ಬೇಕಾದರೂ, ಎಲ್ಲಿ ಬೇಕಾದರೂ ಹೋಗಿ ನೆಲೆಸಬಹುದು ಎಂಬ ವಾತಾವರಣವಿದೆ. ಒಂದು ಉದಾಹರಣೆ ಗಮನಿಸೋಣ. ಒಬ್ಬ ಬಂಗಾಲಿ ಯುವಕ ತಮಿಳು ಯುವತಿಯನ್ನು ಮದುವೆಯಾಗಿ ಉದ್ಯೋಗ ನಿಮಿತ್ತ ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸುತ್ತಾನೆ. ಗಂಡನ ಭಾಷೆ ಹೆಂಡತಿಗೆ, ಹೆಂಡತಿಯ ಭಾಷೆ ಗಂಡನಿಗೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಪರಸ್ಪರ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಅಥವಾ ಹಿಂದಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ. ತಾಯಿ ಮಗುವನ್ನು ತಮಿಳಿನಲ್ಲಿ, ತಂದೆ ಬಂಗಾಲಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡಿಸಬಹುದು. ಮಗು ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಇಂಗ್ಲಿಷ್, ಹಿಂದಿ ಕಲಿಯುತ್ತದೆ. ಅಂದರೆ ಮಗುವಿಗೆ ಏಕಕಾಲಕ್ಕೆ ಅನೇಕ ಭಾಷೆಗಳ ಪರಿಚಯ ಆಗುತ್ತದೆ. ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಅದರ ಮಾತೃಭಾಷೆ ಯಾವುದು? ಇಂಥ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಮಾತೃಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷಣ ಎಂದರೇನು?
