ರಾವಣನ ತಂಗಿ ಶೂರ್ಪನಖಿ ಲಕ್ಷ್ಮಣನನ್ನು ಮದುವೆಯಾಗಲು ಬಯಸಿದಳು. ರಾಮ ಮತ್ತು ಲಕ್ಷ್ಮಣರ ವಿವೇಕದ ಯಾವ ಮಾತುಗಳನ್ನೂ ಅವಳು ಕಿವಿಗೆ ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುವುದೇ ಇಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ, ಆತುರದಲ್ಲಿ ಆಕ್ರಮಣಕ್ಕೆ ಮುಂದಾದಾಗ ಲಕ್ಷ್ಮಣ ಕೂಡ ಆತುರದಲ್ಲಿಯೇ ಅವಳ ಮೂಗನ್ನು ಕೊಯ್ದ. ಮೂಗನ್ನು ಲಕ್ಷ್ಮಣ ಕೊಯ್ದನೆಂಬ ಮಾತನ್ನು ಅವಳ ಬಾಯಿಯಿಂದ ಕೇಳಿದಾಗ ರಾವಣ ಅದರ ಕಾರಣವನ್ನು ಸಹ ಕೇಳದೆ, ಅರಿಯದೆ ತೀವ್ರ ಭಾವೋನ್ಮಾದಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿ ಆತುರಾತುರವಾಗಿ ಸೇಡಿನ ಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಮುಂದಾದ. ಹಿಂದೆಮುಂದೆ ಯೋಚಿಸದೆ, ಅಹಂಕಾರದಲ್ಲಿ ಮಗ್ನನಾಗಿ ಸೀತಾಮಾತೆಯನ್ನು ಅಪಹರಿಸಿದ. ಜಟಾಯುವಿನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳದೆ ಅದನ್ನು ದಾರುಣವಾಗಿ ಕೊಂದು ಹಾಕಿದ. ಸೀತೆಯನ್ನು ಬಂಧಿಸಿಟ್ಟ. ಕೊನೆಗೊಮ್ಮೆ ಎಲ್ಲರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಧಿಕ್ಕರಿಸಿ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಮುಂದಾದ. ತನ್ನವರನ್ನೆಲ್ಲ ಕಳೆದುಕೊಂಡು, ಕಡೆಗೆ ತಾನೂ ಹತನಾಗಿ ಹೋದ. ಇಂಥ ಹತ್ತುಹಲವು ಸನ್ನಿವೇಶಗಳನ್ನು ನಾವು ದೈನಂದಿನ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತೇವೆ. ಶ್ರೇಷ್ಠ ನರಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞ ಡೊನಾಲ್ಡ್ ಕಾಲ್ನ್ ಹೇಳುವ ಹಾಗೆ ‘ಭಾವನೆಗೂ, ಬುದ್ಧಿಗೂ ಇರುವ ವ್ಯತ್ಯಾಸವೆಂದರೆ ಬುದ್ಧಿ ನಿರ್ಧಾರಗಳಿಗೆ ದಾರಿಯಾದರೆ ಭಾವನೆ ತಕ್ಷಣದ ಕ್ರಿಯೆಗಳಿಗೆ ಮುಂದಾಗುತ್ತದೆ’ ಎಂಬುದು ಗಮನಾರ್ಹ. ಭಾವನೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಚಲಿಸುವುದು ಮನುಷ್ಯನ ಮೂಲಗುಣಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು. ಹಾಗಾಗಿ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಣಕ್ಕೆ ಒಳಪಡಿಸಿ, ಅವುಗಳ ಪರಿಣಾಮವನ್ನು ನಮ್ಮ ಪ್ರಗತಿಗೆ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಅಗತ್ಯ.
