‘ನಮ್ಮ ಮಗಳು ನಿಮ್ಮ ಹುಡುಗನನ್ನು ಒಪ್ಪಲಿಲ್ಲ, ಕ್ಷಮಿಸಿ’ ಎಂದು ತಿಳಿಸಿದರು. ಇವರು ಗಾಬರಿಯಿಂದ, ‘ಏಕೆ, ಏನಾಯಿತು?’ ಎಂದು ಕೇಳಿದಾಗ, ‘ಬೇರೆ ಏನೂ ಇಲ್ಲ, ನಿಮ್ಮ ಮಗ ತಿಂಡಿ ತಿನ್ನುವಾಗಲೂ, ಊಟ ಮಾಡಿದ ಮೇಲೂ ಮುಷ್ಟಿ ಮುಷ್ಟಿ ಆಹಾರ ಬಿಟ್ಟು ಎದ್ದಿದ್ದನ್ನು ನಮ್ಮ ಮಗಳು ಗಮನಿಸಿದ್ದಾಳೆ. ನಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ತಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಅಗುಳನ್ನೂ ಬಿಡುವಂತಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ ನೀವು ಬೇರೆ ಸಂಬಂಧ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಿ’ ಎಂದರು. ಅನೇಕರಿಗೆ ಆಹಾರಪದಾರ್ಥಗಳ ಮಹತ್ವದ ಅರಿವಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಕೆಲವರು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಬಳಿದು ತಿಂದರೆ ಪ್ರತಿಷ್ಠೆಯ ವಿಷಯವೆಂದು ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೆ. ಅನೇಕ ಸಮಾರಂಭಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಾವಿರ ಜನ ಊಟ ಮಾಡಿದ ಮೇಲೆ ನೂರಿನ್ನೂರು ಜನರಿಗೆ ಸಾಲುವಷ್ಟು ಆಹಾರ ಹಾಳಾಗಿರುವುದನ್ನು ಕಾಣುತ್ತೇವೆ. ಒಂದು ವೇಳೆ ಯಾರಾದರೂ ಇದನ್ನು ಹೇಳಲು ಹೋದರೆ, ‘ನಿಮಗೇನ್ರೀ ಆಗಬೇಕು? ನಿಮ್ಮದೇನೂ ಹೋಗಿಲ್ಲವಲ್ಲ’ ಎಂಬ ಮುಖಭಂಗದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಎಷ್ಟು ತಿಂದರೂ ಆಕ್ಷೇಪವಿಲ್ಲ. ಆದರೆ, ತಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಬಡಿಸಿಕೊಂಡು ವ್ಯರ್ಥಮಾಡುವ ವಿಕೃತ ಬುದ್ಧಿಗೆ ಕಡಿವಾಣ ಹಾಕಲೇಬೇಕು.
