‘ಮಕ್ಕಳ ಮೇಲೆ ಒತ್ತಡ ಹಾಕಲು ಹೋಗಬೇಡಿ. ಬೇರೆಯವರೊಂದಿಗೆ ಹೋಲಿಕೆ ಮಾಡಬೇಡಿ. ಅವರು ಅವರಾಗಿ ಇರಲು, ಬೆಳೆಯಲು ಬಿಡಿ’ ಎಂದು ತಜ್ಞರು, ಮನೋವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ಪಾಲಕರಿಗೆ ಸಲಹೆ ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ಇದು ಸರಿಯೇ. ಆದರೆ ಇತರರನ್ನು ನೋಡಿ ಪ್ರೇರಣೆ ಹೊಂದಲಿ, ಉತ್ತೇಜನ ಪಡೆಯಲಿ ಎಂಬ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕೆ ಹೇಳಿದರೆ ಅದರಲ್ಲಿ ತಪ್ಪೇನಿದೆ ಎಂಬುದು ಪಾಲಕರಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಗದ ಸಂಗತಿ. ಪಕ್ಕದ ಮನೆ ಹುಡುಗ/ಹುಡುಗಿ ಐಎಎಸ್ ಮಾಡಿದರಂತೆ, ಸ್ವಂತ ಬಿಜಿನೆಸ್ ಶುರುಮಾಡಿದರಂತೆ...’ ಎಂದೆಲ್ಲ ಹೇಳುವ ಹಾಗೇ ಇಲ್ಲ. ‘ನಿಮಗೆ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಚೂರೂ ವಿಶ್ವಾಸವಿಲ್ಲ. ಯಾವಾಗಲೂ ಹೀಯಾಳಿಸುತ್ತೀರಿ’ ಎಂದು ಆಕ್ಷೇಪ. ಅಕಸ್ಮಾತ್ ಓದಲು ಆಗದಿದ್ದರೆ, ‘ಮುಂಚಿನಿಂದ ಓದಲು ನನಗೆ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ ನೀಡುತ್ತ ಇದ್ದಿದ್ದರೆ ನಾನೂ ಒಳ್ಳೆಯ ಅಂಕ ತೆಗೆಯುತ್ತಿದ್ದೆನೇನೋ. ಈಗ ನೋಡಿ ಏನಾಗಿದೆ ಅಂತ’ ಎಂದು ಪಾಲಕರ ಮೇಲೆ ಪುಕಾರು ಬೇರೆ. ಅತ್ತ ಮಕ್ಕಳ ಮನಸ್ಥಿತಿಯೂ ಭಿನ್ನವೇನಲ್ಲ. ಶಾಲೆ-ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಅಂಕದ ಓಟದ ಭರಾಟೆ. ಅದಕ್ಕೆ ತಕ್ಕ ಹಾಗೆ ತಯಾರಿ ನಡೆಸಬೇಕು. ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಶಿಕ್ಷಕರಿಂದ ವಾರ್ನಿಂಗ್. ಮನೆಗೆ ದೂರು. ಸ್ಪೆಷಲ್ ಕ್ಲಾಸ್, ಪ್ರಶ್ನೆಪತ್ರಿಕೆ ಬಿಡಿಸುವುದು... ಇಡೀ ವರ್ಷ ಒಂದಿಲ್ಲೊಂದು ಚಟುವಟಿಕೆ. ಕ್ಯಾಂಪಸ್ ಇಂಟರ್ವ್ಯೂ, ರ್ಯಾಂಕ್ ಮೆರುಗು, ಲಕ್ಷ ಲಕ್ಷ ಸಂಬಳದ ಆಫರ್... ಇತ್ಯಾದಿ ಮಾತುಗಳೇ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಅನುರಣಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ ಇವರಾದರೂ ಏನು ಮಾಡಿಯಾರು?
