ಲೋಕದ ಎಲ್ಲ ಸಂಗತಿಗಳೂ ಅವರ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಜೀರ್ಣಾಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಬೇಯುತ್ತವೆ. ‘ಇರುಳ ಸಮಯ ಸುರಿಮಳೆಯೊಳಗೆ, ದೋಣಿಗಳಿಳಿದಿವೆ ಹೊಳೆಯೊಳಗೆ’ ಭಾವಗೀತೆ ಇರಬಹುದು, ಧಾರಾವಾಹಿಯ ಶೀರ್ಷಿಕೆ ಗೀತೆ ಇರಬಹುದು, ‘ಅಮ್ಮ ಅಮ್ಮಾ ನನ್ನ ತೋಳಿಗೆ ರೆಕ್ಕೆ ಹಚ್ಚು’ ಎಂಬಂಥ ಮಕ್ಕಳಪದ್ಯ ಇರಬಹುದು, ಪೃಥಾದಂಥ ಸಂಕೀರ್ಣ ಪದ್ಯ ಇರಬಹುದು- ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಅಪ್ಪಟ ಕವಿಯ ಅಂತರಂಗ ಲೋಕದೊಡನೆ ಬೆರೆಯುವ ಒಂದು ರಸಮಯ ಪಥವಿದೆ. ನಾಟಕ, ಅನುವಾದ, ಅನುಸರಣ, ಕಥೆ, ಕಾದಂಬರಿ.. ಎಚ್ಚೆಸ್ವಿ ಮುಟ್ಟದ ಕ್ಷೇತ್ರವಿಲ್ಲ. ಈ ನಿರಂತರ ಅಕ್ಷರ ಅನುಸಂಧಾನವೇ ಕವಿಯನ್ನು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಪ್ರಿಯವಾಗಿಸಿದೆ. ಒಮ್ಮೆ ನಾನು, ಎಚ್ಚೆಸ್ವಿ ಅದೆಲ್ಲೋ ಹೋಗಿದ್ದೆವು. ಅಂದು ಬೆಳಗ್ಗೆ ತಿಂಡಿ ತಿಂದೆವು, ಪದ್ಯ ಓದಿದೆವು. ಆಮೇಲೆ ಆಫೀಸಿನ ಸಮಯವಾಯ್ತೆಂದು ನಾನು ಎದ್ದೆ. ಅವರು ಇನ್ನಾರನ್ನೋ ಕಾಯಬೇಕಾಗಿತ್ತು.
