ಅಮೆರಿಕ ತನ್ನ ‘ಭಯೋತ್ಪಾದನೆಯ ವಿರುದ್ಧದ ಸಮರ’ದಲ್ಲಿ ಸೇರಲೇಬೇಕೆಂದೂ, ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಗತಿ ನೆಟ್ಟಗಿರುವುದಿಲ್ಲವೆಂದೂ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಮೇಲೆ ಅಮೆರಿಕ ಒತ್ತಡ ಹಾಕಿದಾಗ ಇಸ್ಲಾಮಾಬಾದ್ಗೆ ಇಕ್ಕಟ್ಟು. ಕೊನೆಗೂ ಪಾಕ್ ಸೇನಾ ಆಡಳಿತಗಾರ ಪರ್ವೆಜ್ ಮುಷರಫ್ ಅಮೆರಿಕಕ್ಕೆ ಸಹಕಾರ ನೀಡುತ್ತಲೇ ತಾಲಿಬಾನಿಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವ, ಬೇಟೆನಾಯಿಯೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ಬೇಟೆಯಾಡುವ, ಮೊಲದೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ಓಡುವ ಇಬ್ಬಂದಿ ನೀತಿಗೆ ಶರಣಾದರು. ಆದರೆ ಅಮೆರಿಕನ್ ಸೈನಿಕರು ಮತ್ತು ಯುದ್ಧಸಾಮಗ್ರಿಗಳು ಅಫ್ಘಾನಿಸ್ತಾನ ತಲುಪಲು ತನ್ನ ನೆಲ ಹಾಗೂ ವಾಯುಪ್ರದೇಶದ ಮೂಲಕ ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಅವಕಾಶ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟದ್ದನ್ನೇ ಮಿತ್ರದ್ರೋಹ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಿದ ತಾಲಿಬಾನ್ ಪ್ರತೀಕಾರಕ್ಕಿಳಿದು ತನ್ನ ಸೈನಿಕರು ಪಾಕಿಸ್ತಾನಿ ಸೇನಾ ಠಿಕಾಣಿಗಳ ಮೇಲೆ, ಸೇನಾವಾಹನಗಳ ಮೇಲೆ ದಾಳಿಯೆಸಗುವಂತೆ ಮಾಡಿತು. ಜತೆಗೇ, ಗಡಿನಾಡು ಪ್ರಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿದ್ದ ಅಫ್ಘನ್ ನಿರಾಶ್ರಿತರ ಶಿಬಿರಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಕ್-ವಿರೋಧಿ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳು ರೂಪುಗೊಳ್ಳುವಂತೆಯೂ ಮಾಡಿತು. ಜಲೋಝಾಯ್, ಕಚ್ಛಾಗಢೀ, ಝುರೀನೂರ್ನಂಥ ಬೃಹತ್ ನಿರಾಶ್ರಿತ ಶಿಬಿರಗಳು ಪಾಕ್-ವಿರೋಧಿ ತಾಲಿಬಾನ್ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳ ಕೇಂದ್ರಸ್ಥಾನಗಳಾಗಿವೆ ಎಂಬ ಆಪಾದನೆಯೊಂದಿಗೆ ಪಾಕ್ ಸೇನೆ ಅವುಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಮುಚ್ಚಿಬಿಟ್ಟಿತು. ಆದರೆ ಪಖ್ತೂನಿಗಳೇ ಆದ ಆ ಅಫ್ಘನ್ ನಿರಾಶ್ರಿತರನ್ನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ದಿಕ್ಕೆಡಿಸುವುದು ಹೆಚ್ಚಿನ ಅಪಾಯಕ್ಕೆ ಮೂಲ ಎಂದು ತಿಳಿದು ಅವರನ್ನು ದೂರದೂರದ ಪುಟ್ಟಪುಟ್ಟ ಅಂದರೆ ತಾನು ಕಣ್ಣಿಡಬಹುದಾದ ಶಿಬಿರಗಳಿಗೆ ವರ್ಗಾಯಿಸಿತು. ಆದರೆ ಪಾಕ್ ನೆಲದಲ್ಲಿದ್ದ ಸುಮಾರು ನಲವತ್ತು ಲಕ್ಷ ನಿರಾಶ್ರಿತರ ಮೇಲೆ ಕಣ್ಣಿಡುವುದು ಪಾಕ್ ಸೇನೆಗೆ ಸಾಧ್ಯವೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅವರೊಂದಿಗೆ ಗಡಿನಾಡು ಪ್ರಾಂತ್ಯದ ಪಖ್ತೂನಿಗಳೂ ಕೂಡಿಕೊಂಡು ತೆಹ್ರೀಕ್-ಎ-ತಾಲಿಬಾನ್ ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಅಥವಾ ಪಾಕ್ ತಾಲಿಬಾನ್ ತಲೆಯೆತ್ತಿತು.
