

| ಭುವನಹಳ್ಳಿ ಭಾನುಪ್ರಕಾಶ್
ಜಗತ್ತಿನ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಹೊಂದಿದ, ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಹೊಂದುತ್ತಿರುವ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಪೈಕಿ ಭಾರತವು DIGITALISATION ಎಂಬ ನಾಜೂಕಾದ ವಲಯದಲ್ಲಿ ಸರ್ವ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳನ್ನು ದಾಖಲಿಸಲು ಹೊರಟಿದೆ. ಪ್ರಾರಂಭದಲ್ಲಿ ಭದ್ರತೆ ಮತ್ತು ಖಾಸಗಿತನದ ಮಡಿವಂತಿಕೆಯಿತ್ತು. ಜನರ ವ್ಯವಹಾರ ಮತ್ತು ಅವಶ್ಯಕತೆ, ಹಾಗೂ ಸರ್ಕಾರದ ಕೆಲವು ನಿರ್ಣಯಗಳು ಬಹುತೇಕ ಜನರು ಈ DIGITALISATION ಎಂಬ ಮಂತ್ರ ಜಪಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿದೆ. ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ವ್ಯಾಪಾರ ವಹಿವಾಟು ವೇಗಗೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಅದರ ದುರುಪಯೋಗಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದವರ ಸಂಖ್ಯೆ ಅಲ್ಲಗಳಿಯುವಂತಿಲ್ಲ. ಸರ್ಕಾರವು ಅದರ ಬೊಕ್ಕಸಕ್ಕೆ ಬರುವ, ಬರಲಿರುವ ತೆರಿಗೆ ಮೂಲಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮೊದಲಿನಿಂದಲೂ ಹದ್ದಿನ ಕಣ್ಣಿಟ್ಟಿದೆ. ಭಾರತದ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಶೇಕಡ ಒಂದರಷ್ಟು ಜನ ಮಾತ್ರ ತೆರಿಗೆ ಪಾವತಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ರಿಟರ್ನ್ಸ್ ಸಲ್ಲಿಕೆಯಿಂದ ತೆರಿಗೆದಾರರ ಆದಾಯ ಮೂಲಗಳು ಸರ್ಕಾರದ ಗಮನಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಶೇ.100 ವ್ಯವಹಾರಗಳು ಈ ರಿಟರ್ನ್ಸ್ನಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿ ಫಲಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ತೆರಿಗೆ ಇಲಾಖೆಯು ವಿವಿಧ ಇಲಾಖೆಗಳ ನೆರವಿನಿಂದ ತೆರಿಗೆದಾರನ ವಿವಿಧ ಹೂಡಿಕೆಗಳು ಖರ್ಚುಗಳು ಮತ್ತು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಹಣಕಾಸು ವರ್ಗಾವಣೆಗಳ ಮೌಲ್ಯ ಮತ್ತು ಗಾತ್ರದ ಮೇಲೆ ಹೆಚ್ಚು ಗಮನ ಹರಿಸುತ್ತಿದೆ.
ಭಾರತೀಯ ಸಂವಿಧಾನ ರೀತಿಯ ತೆರಿಗೆ ಸಂಗ್ರಹದ ವಿಧಾನದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ವರದಿ ಸಲ್ಲಿಸುವ ಮುಖಾಂತರ ದೇಶದ ಭವಿಷ್ಯ ಮತ್ತು ಭದ್ರತೆಗೆ ನಾವು ಗಳಿಸಿದ ಆದಾಯದ ಸ್ವಲ್ಪ ಪ್ರಮಾಣದ ಮೊತ್ತವನ್ನು ತೆರಿಗೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನೀಡೋಣ. ಪ್ರಜ್ಞಾವಂತ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ತೆರಿಗೆದಾರರ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ನಾವೂ ಸೇರೋಣ.
(ಲೇಖಕರು ತೆರಿಗೆ ಸಲಹೆಗಾರರು)