ಅವರ ಮೊದಲ ಕಾದಂಬರಿ ದಾಸ ಕೂಟ; ಇನ್ನುಳಿದಂತೆ ಬೆಳ್ಳಿ ತಿಂಮ ನೂರೆಂಟು ಹೇಳಿದ, ತಿಂಮನ ತಲೆ, ತಿಂಮಾಯಣ, ಅಂದನಾ ತಿಂಮ, ತಿಂಮ ರಸಾಯನ, ತಿಂಮ ಸತ್ತಾಗ, ತಿಮ್ಮಿಕ್ಷನರಿ, ಹೀಗೆ ಸಾಗುತ್ತದೆ ತಿಮ್ಮ-ಸರಣಿ. ಇಲ್ಲಿನ ಒಂದೊಂದು ಪ್ರಸಂಗಗಳೂ ಇಂದಿಗೂ ಮತ್ತೆ, ಮತ್ತೆ ಚಪ್ಪರಿಸಬಲ್ಲ ಗುಣವುಳ್ಳ ಹಾಸ್ಯ ರಸ-ಪಾಕಗಳು. ಒಂದು ಸ್ಯಾಂಪಲ್- ಒಮ್ಮೆ ತಿಮ್ಮ ಶಾಲೆಗೆ ಬಹಳ ತಡವಾಗಿ ಹೋದ. ಗುರುಗಳು, ‘ಏಕೋ ತಿಮ್ಮ ಶಾಲೆಗೆ ಲೇಟು?’ ತಿಮ್ಮ, ‘ಹೌದು ಗುರುಗಳೆ ಲೇಟಾಯ್ತು.’ ಅದೇ ಯಾಕೆ ಲೇಟಾಯ್ತು? ಎಂಬುದು ಗುರುಗಳ ಮರು ಪ್ರಶ್ನೆ. ‘ಏನಿಲ್ಲಾ ಗುರುಗಳೇ ನಿನ್ನೆ ನಮ್ಮ ಮನೆ ಹತ್ತಿರ ಭಾರಿ ಮಳೆಯಾಗಿ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಕೆಸರೋ ಕೆಸರು. ಒಂದು ಹೆಜ್ಜೆ ಮುಂದೆ ಇಟ್ರೆ, ಜಾರಿ ಎರಡು ಹೆಜ್ಜೆ ಹಿಂದೆ ಹೋಗ್ತಿದ್ದೆ; ಹಾಗಾಗಿ ಶಾಲೆಗೆ ಬರೋದು ತಡವಾಯ್ತು.’ ಆದರೆ, ಗುರುಗಳು ಬಿಡಬೇಕಲ್ಲ, ಒಂದು ಹೆಜ್ಜೆ ಮುಂದೆ ಇಟ್ರೆ ಎರಡು ಹೆಜ್ಜೆ ಹಿಂದೆ ಹೋಗ್ತಿದ್ದೀಯಲ್ಲ, ಹಾಗಾದ್ರೆ ಶಾಲೆಗೆ ಹ್ಯಾಗ್ ಬಂದೆ? ತಿಮ್ಮನ ಉತ್ತರ ಸಿದ್ಧವಿತ್ತು, ‘ಅದಕ್ಕೇ ಗುರುಗಳೇ ಶಾಲೆ ಕಡೆಗೆ ಬೆನ್ನು ಮಾಡಿ ಮನೆ ಕಡೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕ್ತಿದ್ದೆ.’ ಆಲ್ಲಿಗೆ ತಿಂಮನ ಗುರುಗಳು ಸುಸ್ತೋ, ಸುಸ್ತು.
