ಬಹುತೇಕರು, ಒಂದು ಮಗು ಹುಟ್ಟಿದ ಕೂಡಲೇ, ಅದು ತಾವು ‘ಶಿಕ್ಷಕ’ರಾಗುವ ಸಮಯವೆಂದು ಭಾವಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮಗುವಿನ ಆಗಮನವಾದರೆ, ಆಗ ನೀವೊಬ್ಬ ಶಿಕ್ಷಕರಾಗುವ ಸಮಯವಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಕಲಿಯುವ ಸಮಯ, ಏಕೆಂದರೆ, ನಿಮ್ಮನ್ನು ಮತ್ತು ಮಗುವನ್ನು ಹೋಲಿಸಿ ನೋಡಿದರೆ, ಯಾರು ಹೆಚ್ಚು ಸಂತೋಷಭರಿತರು? ನಿಮ್ಮ ಮಗು, ಅಲ್ಲವೇ? ಹಾಗಾಗಿ, ಅದು ನೀವು ಮಗುವಿನಿಂದ ಕಲಿಯುವ ಸಮಯ, ನಿಮ್ಮಿಂದ ಅದು ಕಲಿಯುವುದಲ್ಲ. ಮಗುವಿಗೆ ಕಲಿಸಬಹುದಾದ, ಒಂದು ಹಂತದವರೆಗೆ ಕಲಿಸಲೇಬೇಕಾದ ಏಕೈಕ ವಿಷಯವೆಂದರೆ- ಕೆಲವು ತಂತ್ರಗಳು, ಹೇಗೆ ಬದುಕಬೇಕು ಮತ್ತು ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಒಂದೆರಡು ಕಾಸು ಸಂಪಾದಿಸುವುದು ಹೇಗೆ ಎನ್ನುವುದಷ್ಟೆ. ಆದರೆ ಜೀವನದ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಬಂದರೆ, ಒಂದು ಮಗು ಬದುಕಿನ ಬಗ್ಗೆ ಅನುಭವಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚು ತಿಳಿದಿರುತ್ತದೆ. ಮಗುವೇ ಜೀವನ; ಅದಕ್ಕೆ ಗೊತ್ತಿದೆ. ನಿಮ್ಮ ವಿಷಯದಲ್ಲೂ ಹಾಗೆಯೇ, ಮನಸ್ಸಿನ ಮೇಲೆ ಹೇರಿದ ಪ್ರಭಾವಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕಿದರೆ, ಈ ಜೀವ, ಜೀವಶಕ್ತಿಗಳು ‘ಹೇಗಿರಬೇಕು’ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿದಿವೆ. ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಮಾತ್ರ ‘ಹೇಗಿರಬೇಕು’ ಎಂಬುದು ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ, ಮಗುವಿನ ಮೇಲೆ ಹೇರುವ ಎಲ್ಲವೂ ನಿಮ್ಮ ಗಲಿಬಿಲಿಗೊಂಡ, ಕ್ಲೇಶಮಯ ಮನಸ್ಸೇ ಆಗಿದೆ.
