ಭಾರತದ ಮೇಲೆ 1990ರ ದಶಕದಿಂದಲೂ ಭಯೋತ್ಪಾದನಾ ದಾಳಿಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಲೇ ಇವೆ. ಸಾವಿರಾರು ಸಾವುನೋವುಗಳು, ಅಪಾರ ಆಸ್ತಿಪಾಸ್ತಿ ನಾಶವಾಗಿದೆ. ಮುಂಬೈ ಮೇಲೆ ನಡೆದ ದಾಳಿಗಳಂತೂ ಹೇಯ. 1993ರ ಅವಧಿಯಲ್ಲೇ ಅಲ್ಲಿ ಸರಣಿ ಬಾಂಬ್ ಸ್ಪೋಟದ ದುಷ್ಕೃತ್ಯ ನಡೆಸಲಾಗಿತ್ತು. 2008ರಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಂದು ಬಗೆಯ ಭೀಕರ ದಾಳಿ ನಡೆಯಿತು. ಪಾಕಿಸ್ತಾನದಿಂದ ಬಂದ ಹತ್ತು ಮಂದಿ ಉಗ್ರರು ಮುಂಬೈನ ಬೀದಿಬೀದಿಗಳಲ್ಲಿ ಮಾರಣಹೋಮವನ್ನೇ ನಡೆಸಿದರು. ನಮ್ಮ ಭದ್ರತಾ ಪಡೆಗಳು, ಪೊಲೀಸರು ಸೆಣಸಾಡಿ ಈ ಉಗ್ರರನ್ನು ಮಣಿಸಲು ಎರಡು ದಿನಗಳೇ ಬೇಕಾದವು. ಅವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬಾತ ಮಾತ್ರ ಸೆರೆಸಿಕ್ಕ. ಅಜ್ಮಲ್ ಕಸಬ್. ಜಮ್ಮು-ಕಾಶ್ಮೀರವನ್ನಂತೂ ಕೇಳುವುದೇ ಬೇಡ. ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಮರುದಿನದಿಂದಲೇ ಅಲ್ಲಿ ಉಗ್ರಹಾವಳಿ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಲೇ ಇದೆ. ಹಾಗೆನೋಡಿದರೆ ಈಗ ಕಾಶ್ಮೀರ ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಉಳಿದೆಡೆ ಭಯೋತ್ಪಾದಕರ ದಾಳಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿದೆ. ಇದೇನೇ ಇದ್ದರೂ, ಹೀಗೆ ದಾಳಿಗಳಾದಾಗಲೆಲ್ಲ ಭಾರತ ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ವಲಯದ ಗಮನ ಸೆಳೆಯುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡುತ್ತಲೇ ಇತ್ತು. ಇದರ ಸೂತ್ರಧಾರರು ಯಾರು ಎಂಬುದನ್ನು ಪುರಾವೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಮಂಡಿಸಿದರೂ ‘ದೊಡ್ಡಣ್ಣ’ ಅಮೆರಿಕ ಸೇರಿದಂತೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ದೇಶಗಳು ಕಿವಿಮೇಲೆ ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಭಯೋತ್ಪಾದನೆ ವಿರುದ್ಧ ಸಾಮೂಹಿಕ ಹೋರಾಟ ಅಗತ್ಯ ಎಂದು ಭಾರತ ಹೇಳಿದರೆ ಅಮೆರಿಕ ಕೇಳಿದರೂ ಕೇಳದಂತೆ ವರ್ತಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಒಂದು ದಿನ ಎಲ್ಲವೂ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಬದಲಾಗಿಹೋಯಿತು. ಅಮೆರಿಕದಂಥ ಅಮೆರಿಕವೇ ತನ್ನ ಮನಸ್ಥಿತಿ ಬದಲಿಸಿಕೊಂಡು ಇತಿಹಾಸದ ದೊಡ್ಡ ತಿರುವೊಂದಕ್ಕೆ ಕಾರಣೀಭೂತವಾಗಬೇಕಾಯಿತು. 2001ರ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 11ರಂದು (11/9 ಎಂದೇ ಪರಿಚಿತ) ಬೆಳಗಿನ 8.45ಕ್ಕೆ ಅಮೆರಿಕದ ನ್ಯೂರ್ಯಾನ ವರ್ಲ್ಡ್ ಟ್ರೇಡ್ ಸೆಂಟರಿನ ಉತ್ತರ ಗೋಪುರದ 80ನೇ ಅಂತಸ್ತಿಗೆ ವಿಮಾನವೊಂದು ರಭಸದಿಂದ ಬಂದು ಅಪ್ಪಳಿಸಿತು. ಇದೇನು ಎತ್ತ ಎಂದು ಅಮೆರಿಕನ್ನರು ಅವಾಕ್ಕಾಗಿ ನೋಡುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ ಇಪ್ಪತ್ತು ನಿಮಿಷದ ಅಂತರದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಂದು ವಿಮಾನ ದಕ್ಷಿಣ ಗೋಪುರಕ್ಕೆ ಡಿಕ್ಕಿ ಹೊಡೆಯಿತು. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಇದು ಭಯೋತ್ಪಾದನಾ ದಾಳಿ ಎಂದು ಬಹುತೇಕ ಖಚಿತವಾಯಿತು. ಯಾರು ಮಾಡಿರಬಹುದು ಎಂದು ಆತಂಕಭರಿತ ಚರ್ಚೆ-ಊಹೆ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ ಮತ್ತೊಂದು ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದಲ್ಲೇ, ವಾಷಿಂಗ್ಟನ್ ನಲ್ಲಿರುವ ರಕ್ಷಣಾ ಇಲಾಖೆ ಕಟ್ಟಡವಾದ ಪೆಂಟಗನ್ ಗೆ ಒಂದು ವಿಮಾನ ಬಂದು ಅಪ್ಪಳಿಸಿತು. ಆದರೆ ಇಷ್ಟಕ್ಕೂ ಮುಗಿಯಲಿಲ್ಲ. ಪೆನ್ಸಿಲ್ವೇನಿಯಾ ರಾಜ್ಯದ ಶಾಂಕ್ಸ್ ವಿಲ್ ಎಂಬಲ್ಲಿ ಖಾಲಿ ಹೊಲದಲ್ಲಿ ವಿಮಾನವೊಂದು ಬಿದ್ದು ಅದರಲ್ಲಿದ್ದ ಎಲ್ಲ 40 ಮಂದಿ ಸಾವನ್ನಪ್ಪಿದರು. ವರ್ಲ್ಡ್ ಟ್ರೇಡ್ ಸೆಂಟರಿನ ಮೇಲೆ ವಿಮಾನ ಅಪ್ಪಳಿಸುವಾಗ ಆಗಿನ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಜಾರ್ಜ್ ಬುಷ್ ಫ್ಲಾರಿಡಾ ರಾಜ್ಯದ ಪ್ರವಾಸದಲ್ಲಿದ್ದು, ಸಾರಾಸೋಟಾ ನಗರದ ಶಾಲೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರು ದಾಳಿಯ ಸುದ್ದಿ ತಿಳಿದು ಭಾಷಣವನ್ನು ಮೊಟಕುಗೊಳಿಸಿ ಧಾವಿಸಿದರು. ಈ ದಾಳಿ ಕೇವಲ ಒಂದು ಭಯೋತ್ಪಾದನಾ ದಾಳಿಯಾಗಿರದೆ, ಅಮೆರಿಕದ ಪ್ರತಿಷ್ಠೆ, ಗೌರವ, ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದ ಏಟಾಗಿತ್ತು. ಹೀಗಾಗಿ ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ಆಡಳಿತದ ಉನ್ನತ ಹಂತದಲ್ಲಿದ್ದವರು ಇದನ್ನೊಂದು ಸವಾಲಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಿದರು. ಸೆ.11ರ ಸಂಜೆ 7 ಗಂಟೆ ಹೊತ್ತಿಗೆ ವಾಷಿಂಗ್ಟನ್ನಿಗೆ ಬಂದ ಬುಷ್, ದೇಶವನ್ನುದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತನಾಡಿದರು. ‘ಭಯೋತ್ಪಾದನೆ ವಿರುದ್ಧ ಸಮರ’ವನ್ನೇ ಘೋಷಿಸಿದರು. ವರ್ಲ್ಡ್ ಟ್ರೇಡ್ ಸೆಂಟರಿನ ಮೇಲೆ ನಡೆದ ದಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟು 2763 ಮಂದಿ ಮೃತಪಟ್ಟರು. ಇವರಲ್ಲಿ ಎರಡೂ ವಿಮಾನಗಳಲ್ಲಿದ್ದ 127 ಪ್ರಯಾಣಿಕರು, 10 ಅಪಹರಣಕಾರರು, 20 ವಿಮಾನ ಸಿಬ್ಬಂದಿ, ರಕ್ಷಣಾ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದ 343 ಸಿಬ್ಬಂದಿ ಹಾಗೂ 60 ಪೊಲೀಸ್ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಸೇರಿದ್ದರು. ಇದಕ್ಕೂ ಮುನ್ನವೇ ಒಮ್ಮೆ ವರ್ಲ್ಡ್ ಟ್ರೇಡ್ ಸೆಂಟರಿನ ಮೇಲೆ ಬಾಂಬ್ ದಾಳಿ ನಡೆದಿತ್ತು. 1993ರ ಫೆಬ್ರವರಿ 26ರ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ 12.17ಕ್ಕೆ ಟ್ರಕ್ ನಲ್ಲಿ ಬಾಂಬ್ ತಂದು ಸ್ಪೋಟಿಸಲಾಯಿತು. ಇದರಿಂದ ಕಟ್ಟಡದ ನೆಲಮಾಳಿಗೆಯಲ್ಲಿ ನೂರು ಅಡಿ ಆಳ ಅಗಲದ ಕಂದಕ ನಿರ್ವಣವಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಕಟ್ಟಡಕ್ಕೆ ಧಕ್ಕೆಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲ.
