ಪಾರ್ವತಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಳು: ‘ನಾನು ಮದುವೆಯಾಗಿ ಗಂಡನ ಮನೆಗೆ ಬಂದಾಗಿನಿಂದ ಮಾವ ನನ್ನನ್ನು ಕೆಟ್ಟದಾಗಿ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ, ವರ್ತಿಸುತ್ತಿದ್ದ. ಒಮ್ಮೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ ಬಚ್ಚಲಮನೆಯ ಬಾಗಿಲ ಕಿಂಡಿಯಿಂದ ಇಣುಕಿ ನೋಡಿದಾಗ ರಂಪಾಟ ಮಾಡಿ ತಂದೆ ವಯಸ್ಸಿನವನಾದ ನೀನು ಹೀಗೆ ಮಾಡಬೇಡವೆಂದು ಹೇಳಿದ್ದೆ. ಮೂರ್ನಾಲ್ಕು ಬಾರಿ ಗದರಿದರೂ ಆತ ಬದಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ಒಂದು ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಆತ ಹಿಂದಿನಿಂದ ಬಂದು ನನ್ನನ್ನು ಆಲಂಗಿಸಿ ಚುಂಬಿಸಿದಾಗ ಅವನನ್ನು ದೂರತಳ್ಳಿ ಅತ್ತೆಗೆ ದೂರು ನೀಡಿದೆ. ಆಕೆ ಮಾವನನ್ನು ತರಾಟೆಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಳು. ‘ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಹೀಗೆ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ, ತಪ್ಪಾಯಿತು’ ಎಂದು ಕಾಲಿಗೆ ಬೀಳಲು ಬಂದ. ಇವೆಲ್ಲ ಘಟನೆಗಳನ್ನೂ ಕಾಲಕಾಲಕ್ಕೆ ಗಂಡನಿಗೆ ತಿಳಿಸುತ್ತಲೇ ಬಂದೆ. ಆದರೆ ಆತ ‘ತಾಳ್ಮೆಯಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಹಿಸಿಕೊಂಡಿರು, ನಾವು ದೂರು ನೀಡಿದರೆ ಕುಟುಂಬದ ಮಾನ ಹೋಗುತ್ತದೆ, ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಬಗೆಹರಿಸುವೆ’ ಎಂದು ಹೇಳಿ ಸುಮ್ಮನಾಗಿಸಿದ್ದ.
