ಅಂದಾಜು 200 ಎಕರೆ ವಿಸ್ತೀರ್ಣದಲ್ಲಿದ್ದು, 9 ಕೇಂದ್ರ ಕಾರಾಗೃಹಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದು 20,000 ಕೈದಿಗಳಿರುವ ದೆಹಲಿಯ ತಿಹಾರ್, ವಿಶ್ವದ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಜೈಲುಗಳಲ್ಲೊಂದು. ಜೈಲಿಗೆ ಬಂದ ದಿನಗಳಿಂದಲೇ ತಾನು ವಿದೇಶೀ ನಾಗರಿಕನೆಂದೂ, ತನಗೆ ಕಾನೂನುಗಳ ಅರಿವಿದೆಯೆಂದೂ ಹೇಳಿ ತನ್ನೊಡನೆ ಸರಿಯಾಗಿ ವರ್ತಿಸದಿದ್ದಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಯಾಲಯಕ್ಕೆ ದೂರುವುದಾಗಿ ಜೈಲು ವಾರ್ಡರ್ಗಳನ್ನು ಶೋಭರಾಜ್ ಹೆದರಿಸತೊಡಗಿದ. ಜೈಲಿನ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಕೈದಿಗಳಿಂದ ಲಂಚಕ್ಕೆ ಬೇಡಿಕೆಯಿಡುವ ಸಂಭಾಷಣೆಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಪ್ಯಾಂಟಿನೊಳಗೆ ಅಡಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಪುಟ್ಟ ಟೇಪ್ ರೆಕಾರ್ಡರ್ನಲ್ಲಿ ರೆಕಾರ್ಡ್ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಅದನ್ನು ಜಾಹೀರು ಮಾಡುವುದಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ. ಬೆದರಿದ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಶೋಭರಾಜ್ಗೆ ಜೈಲಿನಲ್ಲಿ ಸುಸಜ್ಜಿತ ವಿಶೇಷ ಕೋಣೆ ನೀಡಿದ್ದಲ್ಲದೆ, ಅಲ್ಲಿಯೇ ಅಡುಗೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನೂ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟರು. ಅವನ ಸೇವೆ ಮಾಡಲು ಮೂರು ಜನ ಕೈದಿಗಳನ್ನು ನೇಮಿಸಿದರು. ತನ್ನನ್ನು ಕಾಣಲು ಬರುವ ಪ್ರೇಯಸಿಯರೊಂದಿಗೆ ಚಕ್ಕಂದವಾಡಲು ಶೋಭರಾಜನಿಗೆ ಜೈಲಿನ ಅಧಿಕಾರಿಯೊಬ್ಬರ ಕೋಣೆಯನ್ನೇ ಕೊಟ್ಟರು. ಶೋಭರಾಜ್ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದ ಭಾರಿ ಮೊತ್ತದ ಲಂಚ ತಿಂದು ಆತನಿಗೆ ಜೈಲಿನಲ್ಲಿಯೇ ಡ್ರಗ್ ಸರಬರಾಜು ಮಾಡಲು ಅನುಕೂಲ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟರು. ತಿಹಾರಿನ ‘ಅನಭಿಷಿಕ್ತ ರಾಜ’ನೆಂದು ಆತ ಕುಖ್ಯಾತನಾದ. ಇಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಜೈಲಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಮೇರಿಗೆ ಕ್ಯಾನ್ಸರ್ ಬಂದ ಕಾರಣ ಅವಳನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಲಾಯಿತು. ತನ್ನ ದೇಶಕ್ಕೆ ಹೋದ ಕೂಡಲೇ ಆಕೆ ಮರಣ ಹೊಂದಿದಳು. ಇದೇ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಥೈಲೆಂಡ್ ಸರ್ಕಾರವು ಶೋಭರಾಜ್ನನ್ನು ತನ್ನ ದೇಶದ ಕೊಲೆ ಮೊಕದ್ದಮೆಗಳಲ್ಲಿ ವಿಚಾರಣೆಯನ್ನೆದುರಿಸಲು ಹಸ್ತಾಂತರಿಸಲು ಕೋರಿತು. ಈ ಮನವಿಗೆ ನಮ್ಮ ಸರ್ಕಾರ ಒಪ್ಪಲಿಲ್ಲ.
