ಇಷ್ಟೊಂದು ಆತ್ಮೀಯತೆಯಿದ್ದ ನಮ್ಮ ಸಂಬಂಧಕ್ಕೆ ಅದೇನಾಯಿತೋ. ಒಟ್ಟಿಗೆಯಿದ್ದ ನೀವುಗಳೆಲ್ಲ ಬೇರೆಬೇರೆಯಾದಿರಿ. ಹಳೆಯ ಮನೆಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಪುನರುಜ್ಜೀವನದ, ಆಧುನಿಕತೆಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಮುರಿದು ಮತ್ತೆ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡಿರಿ. ಆ ಹೊಸ ಮನೆಗಳಂತೂ ಕಾಂಕ್ರೀಟ್ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಗಳು. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವುದಕ್ಕೂ ತನ್ನದೇ ಆದ ಜಾಗವಿತ್ತು, ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು. ಅಂದಮೇಲೆ ನಮ್ಮ ಬಗ್ಗೆ ಇನ್ನೇನು ಹೇಳುವುದು. ಇದ್ದಬದ್ದ ಜಾಗವನ್ನೆಲ್ಲ ಬಾಚಿಕೊಳ್ಳುವ ನಿಮ್ಮ ತವಕದಲ್ಲಿ ಅಂಗಳಗಳೂ ಮಾಯವಾದವು. ತೋಟಗಳ ಬಗ್ಗೆಯಂತೂ ಹೇಳುವುದೇ ಬೇಡ. ಇದ್ದರೂ ಅಲ್ಲಿ ರಾಸಾಯನಿಕಗಳ ಕಾಟ. ನಿಮ್ಮ ಈ ಹಪಾಹಪಿಯಲ್ಲಿ ನಾವೆಷ್ಟು ದಿನ ಉಪವಾಸ ಮಲಗಿದೆವು ಗೊತ್ತಾ? ಹೋಗಲಿ ಶೆಟ್ಟರ ಅಂಗಡಿಗಾದರೂ ಹೋಗಿ ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬಿಸಿಕೊಳ್ಳೋಣವೆಂದರೆ ಅದನ್ನು ಕಿತ್ತುಹಾಕಿ ಮಾಲ್ನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದ್ದರು. ಅಲ್ಲಂತೂ ಇನ್ನೂ ಮೋಸ. ಹೇಳಿಕೇಳಿ ಹವಾನಿಯಂತ್ರಣ ಕಟ್ಟಡದೊಳಗೆ ನಮಗಂತೂ ಎಂಟ್ರಿಯೇ ಇಲ್ಲ. ಇನ್ನು ಅದೇನೋ ‘ಝೀರೋ ವೇಸ್ಟ್’ ಅಂತ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮೊದಲೇ ಪ್ಯಾಕ್ ಮಾಡಿ ತಂದು ಜೋಡಿಸಿಡೋರು. ಬರೀ ಹಸಿವೆಯೊಂದೇ ಸಾಕಿತ್ತು ನಮ್ಮ ವಂಶವನ್ನು ನಿರ್ನಾಮಗೊಳಿಸಲು. ಹಾಂ ಮರೆತಿದ್ದೆ, ಮೊದಲೆಲ್ಲ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದ್ದ ನಾವುಗಳೆಲ್ಲ ಹತ್ತರಿಂದ ಇಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ಬಾಳುತ್ತಿದ್ದೆವಂತೆ. ಬದುಕು ಬೀದಿಗೆ ಬಂದ ಮೇಲೆ ಅದು ಐದರಿಂದ ಹತ್ತಕ್ಕಿಳಿದಿದೆ. ನಿಮ್ಮ ಈ ಊರುಗಳೆಲ್ಲ ಬೆಳೆದು ಶಹರಗಳಾಗಿದ್ದು, ಆ ಶಹರಗಳಂತೂ ಅಕ್ಷರಶಃ ನರಕಗಳೇ. ಅದೆಷ್ಟು ಗೌಜು, ಮಾಲಿನ್ಯ. ಇವೆಲ್ಲವುದರ ನಡುವೆ ಅಲ್ಲೋ ಇಲ್ಲೋ ಈ ಹಾವು, ಹೆಗ್ಗಣಗಳ ಕಣ್ತಪ್ಪಿಸಿ ಮೊಟ್ಟೆಯನ್ನಿಟ್ಟು ಕಾವುಕೊಟ್ಟು ಮರಿಮಾಡಿ ಅವುಗಳಿಗೆ ಆಹಾರ ತರಲು ಅಲ್ಲೇ ಹೊರಗೆ ಹೋದರೆ ನಿಮ್ಮ ಈ ಶಬ್ದಮಾಲಿನ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವುಗಳ ಹಸಿವಿನ ಕೂಗು ನಮಗೆ ಕೇಳಿಸದೇ ಅಲ್ಲೇ ಗೂಡಿನಲ್ಲಿ ಅವುಗಳು ಮರಣ ಹೊಂದಿದ ಉದಾಹರಣೆ ಒಂದೇ ಎರಡೇ. ಇನ್ನು ಈ ಮೊಬೈಲ್ ಟವರ್ಗಳಂತೂ ತಮ್ಮ ಸಿಗ್ನಲ್ಲುಗಳಿಂದ ಗೊಂದಲವನ್ನುಂಟು ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ ನಮ್ಮ ಆಯಸ್ಕಾಂತಿಕ ಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನಾಧರಿಸಿ ದಾರಿ ಹುಡುಕಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಕ್ಕೇನೇ ಸವಾಲಾಗಿ ನಮ್ಮ ದಾರಿ ತಪ್ಪಿಸುತ್ತಿವೆ. ಇಷ್ಟು ಸಾಲದಕ್ಕೆ ಅದೇನು ಮಾರಾಯಾ ಈ ಪ್ರತಿಫಲಿಸುವ ಗಾಜುಗಳನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿ ಮನೆ, ಆಫೀಸು ಕಟ್ಟುವ ಹೊಸ ಚಾಳಿ. ಅವುಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಲಾಗದೇ ಡಿಕ್ಕಿ ಹೊಡೆದು ನಮ್ಮ ಕುಟುಂಬದ ಅದೆಷ್ಟು ಮಂದಿ ಪ್ರಾಣ ತೆತ್ತರು ಗೊತ್ತಾ. ಜೊತೆಯಾಗಿ ಆಡಿ ಬೆಳೆದವರೇ ಈ ರೀತಿ ನಮ್ಮ ಕುಲಕ್ಕೇ ಮುಳುವಾಗಬಹುದೆಂದು ನಾವೆಲ್ಲ ಕನಸುಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲೂ ಎಣಿಸಿರಲಿಲ್ಲ. ಅಷ್ಟಕ್ಕೂ ಗುಬ್ಬಿಗಳನ್ನು ನೀವು ದುರ್ಬಲ ಅಂದುಕೊಂಡಿರುವುದಕ್ಕೆ ನೀವುಗಳು ಬಳಸುವ ಗಾದೆಗಳೇ ಸಾಕ್ಷಿ. ಆದರೆ ಒಂದು ವಿಷಯ ನೆನಪಿರಲಿ. ಈ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ತಮ್ಮದೇ ಆದ ಒಂದು ಸ್ಥಾನವಿದೆ. ಹಾಗೇ ನನಗೂ ನಿನಗೂ ಸಹ. ಕಾಳುತಿನ್ನುತ್ತೇವೆಂದು ನಮ್ಮ ಕುಲವನ್ನೇ ನಾಶಮಾಡಲು ಹೊರಟ ಚೀನಾದ ಮಾವೋ ಕೊನೆಗೆ ಶರಣಾಗಿ ಮತ್ತೆ ನಮ್ಮನ್ನೇ ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು ಬಂದ ಇತಿಹಾಸ ನಿಮಗೆ ಪಾಠವಾಗಲಿಲ್ಲವೇ? ಕಾಲವಿನ್ನೂ ಮಿಂಚಿಲ್ಲ. ನೀವುಗಳು ನಿಮ್ಮದೆಂದುಕೊಂಡಿರುವ ಈ ಜಗದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಸ್ಥಾನ ನಮಗೆ ಕೊಡಿ. ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಸುತ್ತ ನೀವುಗಳೇ ನಿರ್ವಿುಸಿರುವ ಸ್ವಾರ್ಥದ ಮೊಟ್ಟೆಯ ಕವಚ ಒಡೆದು ಹೊರಬನ್ನಿ. ನಿಮ್ಮ ಮನೆಯಂಗಳದಲ್ಲಿ ನಮಗೂ ಚೂರು ಜಾಗ ಕೊಡಿ. ನೀವೂ ಬಾಳಿ ನಮ್ಮನ್ನೂ ಬಾಳಲು ಬಿಡಿ...
