ನನ್ನ ಹಾಗೂ ಕೃಷ್ಣ ಅವರ ಸಂಬಂಧ ಗುರು-ಶಿಷ್ಯ ಬಾಂಧವ್ಯಕ್ಕೂ ಒಂದು ಹಂತ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಏರಿತ್ತು. ಗುರುವಾಗಿ, ಆತ್ಮೀಯ ಸ್ನೇಹಿತನಾಗಿ, ಮಾರ್ಗದರ್ಶಕರಾಗಿ, ಕಿವಿ ಹಿಂಡುವ ತಂದೆಯಾಗಿ, ದಾರಿ ತೋರುವ ಅಣ್ಣನಾಗಿ ಹೀಗೆ ಹಲವು ಆಯಾಮಗಳಲ್ಲಿ ಅವರು ನನಗೆ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ಮಾಡಿದ್ದರು. ಕೃಷ್ಣ ಅವರ ತಂದೆ ಎಸ್.ಸಿ.ಮಲ್ಲಯ್ಯ ಆಗಿನ ಕಾಲದ ಖ್ಯಾತ ಸಮಾಜ ಸುಧಾರಕರು. 1934ರಲ್ಲಿ ಗಾಂಧೀಜಿ ಮೈಸೂರು ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ, ಮಲ್ಲಯ್ಯನವರ ಮನೆಗೆ ಭೇಟಿ ನೀಡಿದ್ದರು. ‘ಹರಿಜನ ಫಂಡ್’ಗೆ ದಾನ ಮಾಡಿ ಎಂದು ಗಾಂಧೀಜಿ ಕೇಳಿದರು. ಮಲ್ಲಯ್ಯನವರು ತಮ್ಮ ಪುತ್ರ, ಬಾಲಕ ಕೃಷ್ಣನ ಕೈಯಿಂದ ಎರಡು ರೂಪಾಯಿ ಕಾಣಿಕೆ ನೀಡಲು ಮುಂದೆ ಬಂದಾಗ, ‘ಬಾಲಕನ ಕಿವಿ ಓಲೆ ಸಾಕು’ ಎಂದು ಗಾಂಧೀಜಿ ತಮಾಷೆಯಾಗಿ ಹೇಳಿದರು. ಮಲ್ಲಯ್ಯನವರು ಮಗನ ಕಿವಿಯಿಂದ ಓಲೆ ತೆಗೆದು ಗಾಂಧೀಜಿಯ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಬಿಟ್ಟರು. ಅದನ್ನು ನೋಡಿ ಗಾಂಧೀಜಿ ಅಚ್ಚರಿಗೊಳಗಾಗಿ, ಬಾಲಕ ಕೃಷ್ಣ ಅವರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಹರಸಿದ್ದರು.
