ದಾಂಪತ್ಯ ಸತ್ಯ: ‘ಋಣಾನುಬಂಧ ರೂಪೇನ ಪಶು ಪತ್ನಿ ಸುತಾಲಯ’ ಎಂಬ ಮಾತಿದೆ.. ಪಶು, ಪತ್ನಿ, ಮಕ್ಕಳು, ಮನೆ ಇವೆಲ್ಲವೂ ಒದಗುವುದು ಜನ್ಮಾಂತರಗಳ ಪುಣ್ಯಶೇಷವನ್ನು ಆಧರಿಸಿಯಂತೆ.. ಮದುವೆಯಾಗುವ ಹುಡುಗಿಯ ಕಣ್ಣುಗಳು ಆ ನಟಿಯಂತಿರಬೇಕು, ರೂಪ ಇವಳಂತಿರಬೇಕು, ಸರ್ವಗುಣ ಸಂಪನ್ನೆಯಾಗಿರಬೇಕು ಎಂದು ಕನಸು ಕಾಣುವುದೇನೋ ಸರಿ. ಆಸೆ ಪಡುವುದಕ್ಕೆ ಯಾರಪ್ಪಣೆಯೂ ಬೇಡ. ಆದರೆ, ಮದುವೆಗಳು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲೇ ನಿರ್ಣಯವಾಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಮಾತಿನಂತೆ, ಯಾವ ವರನಿಗೆ ಎಂಥ ವಧು ಸಿಗಬೇಕು, ಯಾವ ಹುಡುಗಿಗೆ ಎಂಥ ಗಂಡು ಸಿಗಬೇಕೆನ್ನುವುದು ಜನ್ಮಾಂತರದಲ್ಲೇ ನಿರ್ಧಾರವಾಗಿರುತ್ತದೆ.. ಹಾಗಾಗಿ ಹೆಂಡತಿ ಸಿಡುಕುಬುದ್ಧಿ, ಕಪ್ಪು, ಚೆನ್ನಾಗಿಲ್ಲ ಎಂದು ಕೊರಗುವಂತೆಯೇ ಇಲ್ಲ. ಅವರವರು ಪಡೆದುಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದು ಅವರವರಿಗೆ.. ಕೆಲವು ಸಂಬಂಧಗಳು ದೀರ್ಘ ಕಾಲ ಬಾಳುವುದಿಲ್ಲ. ವಿಚ್ಛೇದನವೋ, ವಿಯೋಗವೋ ಕಾಡಿತೆಂದರೆ, ಅವರಿಬ್ಬರ ಋಣ ಅಷ್ಟೇ ಎಂದರ್ಥ. ನಿಲ್ದಾಣ ಬಂದಾಗ ಎಲ್ಲರೂ ಇಳಿಯುವವರೇ. ಕೆಲವರ ನಿಲುಗಡೆ ಬೇಗ, ಕೆಲವರಿಗೆ ಸುದೀರ್ಘ. ಜೀವ, ಜೀವನ, ಸಂಬಂಧ ಎಲ್ಲಕ್ಕೂ ಇದು ಅನ್ವಯ.. ಅಷ್ಟರ ನಡುವೆಯೂ ಭಾರತೀಯ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯ ದಾಂಪತ್ಯ ಪರಸ್ಪರರಿಗಾಗಿ ಬದುಕುವ, ಇಂಗಿತದಲ್ಲೇ ಅರಿತುಕೊಳ್ಳುವ, ತ್ಯಾಗದಲ್ಲೇ ತೃಪ್ತಿ ಕಾಣುವ, ನಗುವೆಲ್ಲ ನಿನಗಿರಲಿ, ಕಷ್ಟಗಳು ನನಗೊಬ್ಬನಿಗೇ ಬರಲಿ ಎಂಬ ಆತ್ಮಸಮರ್ಪಣೆಯ ಸವಿಗಾನ. ಪ್ರೀತಿ ಇಲ್ಲದ ಮೇಲೆ ಹೂವು ಅರಳೀತು ಹೇಗೆ? ಪ್ರೀತಿಯೊಂದಿದ್ದರೆ ಬದುಕು ಸಖೀಗೀತದ ಹಾಗೆ...
