ಒಂದು ದಿನ ಸುದೀಪ್ ಸರ್ ಹಾಗೂ ಜಾಕ್ ಮಂಜು ಕಾಲ್ ಮಾಡಿ ಒಂದು ಕಥೆ ಇದೆ, ಇದಕ್ಕೆ ನೀನೆ ಡೈರೆಕ್ಷನ್ ಮಾಡಬೇಕು ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಅಂಬರೀಷ್ ಅಣ್ಣಾವ್ರ ಮನೆಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದರು. ನನಗೆ ಆಶ್ಚರ್ಯ. ಅದೇ ಮೊದಲು ಅವರನ್ನು ನಾನು ನೋಡಿದ್ದು. ಚಿಕ್ಕಂದಿನಿಂದಲೂ ಅವರ ಸಿನಿಮಾ ನೋಡಿ ಬೆಳದವನು ನಾನು. ಚಿತ್ರರಂಗಕ್ಕೂ ಬಂದ ಮೇಲೂ ಅವರ ಮೇಲೆ ಒಂದು ಅಭಿಮಾನ, ಕುತೂಹಲ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದ ನನಗೆ ಮೊದಲ ಭೇಟಿ ನಿಜಕ್ಕೂ ರೋಮಾಂಚನೀಯ. ಆಗ ಸುದೀಪ್ ಸರ್, ‘ಅಣ್ಣಾ ಇವನು ಗುರು ಅಂತಾ, ಮುಂದಿನ ನಿಮ್ಮ ಸಿನಿಮಾ ಇವನೇ ನಿರ್ದೇಶನ ಮಾಡೋದು ಎಂದರು’. ಅಗ ನನ್ನ ನೋಡಿದವರೇ ‘ಆಯ್ತು ಬಿಡು, ಒಕೆ ಎಂದು’ ಗ್ರೀನ್ ಸಿಗ್ನಲ್ ನೀಡಿ, ನಮ್ಮ ಜತೆಗೆ ತಿಂಡಿಗೆ ಕುಳಿತುಕೊಂಡರು. ಆ ಕ್ಷಣವನ್ನು ನಾನು ಇಂದಿಗೂ ಮರೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಕೇವಲ ನನ್ನ 24ನೇ ವಯಸ್ಸಿಗೆ ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರರಂಗದಲ್ಲಿ ದಿಗ್ಗಜ ನಟನಾಗಿ, ರಾಜಕಾರಣದಲ್ಲಿ ಛಾಪು ಮೂಡಿಸಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ನಿರ್ದೇಶನ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ ಎಂದರೆ ಅದುನನ್ನ ಪೂರ್ವ ಜನ್ಮದ ಪುಣ್ಯ ಎಂದೇ ಭಾವಿಸುವೆ. ಆ ಮೊದಲ ಭೇಟಿ ನನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಮರೆಯಲಾಗದ ಕ್ಷಣ. ಅಂದಿನಿಂದ ಆರಂಭವಾದ ನಮ್ಮ ಒಡನಾಟ ಮುಂದಿನ ಒಂದೂವರೆ ವರ್ಷವರೆಗೆ ಸಾಗಿತು. ಪ್ರತಿ ದಿನ ಬೆಳಗ್ಗೆ ಅವರ ಮನೆಯಲ್ಲಿಯೇ ತಿಂಡಿ. ಬಳಿಕ ಸಿನಿಮಾ ಡಿಸ್ಕಷನ್. ಅಂಬರೀಷ್ ಅಣ್ಣಾವ್ರೇ ಹೇಳಿದಂತೆ, ‘ಈ ಒಂದೂವರೆ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಹೆಂಡತಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು, ನಿನ್ನ ಜತೆ ಕಾಲ ಕಳೆದಿದ್ದೇನೆ’ ಎಂದು ಹೇಳಿ ನಗಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಚಿಕ್ಕ ವಯಸ್ಸಿನವನಾದ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ನನಗೆ ಮೊದಲು ಸ್ವಲ್ಪ ಭಯವಿತ್ತು. ಅದು ನಿವಾರಿಸಿದ್ದು ಅವರೇ. ಅವರೊಬ್ಬ ನಟ, ನಾನೊಬ್ಬ ನಿರ್ದೇಶಕ ಎಂಬ ಅಲೋಚನೆಯಾಚೆ ಅವರು ನನ್ನ ಜತೆ ಕಾಲ ಕಳೆಯಲು ಮುಂದಾದರು. ಊಟ, ತಿಂಡಿ, ಸುತ್ತಾಟ ಏನೇ ಇರಲಿ ಅವರ ಜತೆ ನಾನಿರಬೇಕು. ಕ್ರಮೇಣ ಭಯ ನನಗೆ ನಿವಾರಣೆಯಾಗಿ ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ನಡುವೆ ಬಾಂಧವ್ಯ ಬೆಳೆಯಿತು.
