ಮಣಿವಾಚಕರ್ ಭಜನೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ವರಾಂಡಕ್ಕೆ ಕೆಲವು ನಿಮಿಷಗಳ ನಂತರ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಓಡಿ ಬಂದನು. ಮಣಿವಾಚಕರ್ ಅವನನ್ನು ಕೂಡ ಸ್ವಾಗತಿಸಿ, ‘ದಯವಿಟ್ಟು ಬನ್ನಿ. ನಮಗೆ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದಿರಬಹುದು, ಆದರೆ ಮೂವರು ನಿಲ್ಲಲು ಸಾಕಷ್ಟು ಸ್ಥಳವಿದೆ. ನಾವು ನಿಂತು ದೇವರ ನಾಮವನ್ನು ಜಪಿಸುತ್ತಾ ರಾತ್ರಿ ಕಳೆಯೋಣ’ ಎಂದರು. ಇತರರನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವುದರಲ್ಲಿ, ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ಶ್ರೇಷ್ಠರೆಂದು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸುವಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಸೇಡು ತೀರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷವಿದೆ ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಇವು ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ಕೂಡಿದವನಿಗೆ ಮಾತ್ರ. ಬುದ್ಧಿವಂತರು ಈ ಕೀಳು ಮಟ್ಟದ ದುಃಖಗಳಲ್ಲಿ ಎಂದಿಗೂ ಆನಂದಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಅವರ ಮಾರ್ಗಗಳು ಸೇವೆ ಮತ್ತು ಶರಣಾಗತಿ.
ಜವಾಹರಲಾಲ್ ನೆಹರು ಅವರನ್ನು ಭಾರತದ ಪ್ರಧಾನಿಯಾಗಿ ನೇಮಿಸಿದಾಗ ಸರ್ದಾರ್ ವಲ್ಲಭಭಾಯಿ ಪಟೇಲ್ ಉಪ ಪ್ರಧಾನಿಯಾದರು. ಅವರ ಪುತ್ರಿ ಮಣಿಬೆನ್. ಒಂದು ದಿನ, ಪಟೇಲ್ ಅವರ ಕುಟುಂಬ ಸ್ನೇಹಿತ ಮಹಾವೀರ ತ್ಯಾಗಿ, ಪಟೇಲ್ ಅವರ ಮನೆಗೆ ಭೇಟಿ ನೀಡಿದರು. ಮಣಿಬೆನ್ ಮನೆ ಕೆಲಸಗಳಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿರುವುದನ್ನು ಅವರು ನೋಡಿದರು. ಅವರು ಹಳೆಯ ಖಾದಿ ಸೀರೆಯನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಿ ತೇಪೆ ಹಾಕಿದ್ದರು. ಭಾರತದ ಉಪ ಪ್ರಧಾನ ಮಂತ್ರಿಯ ಮಗಳು ಈ ರೀತಿ ಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸಿ ಮನೆಕೆಲಸಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ಮಹಾವೀರ ತ್ಯಾಗಿಗೆ ಸಹಿಸಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ಅವರು ಹೇಳಿದರು. ಮಗಳೇ, ನೀನು ಹೀಗೆ ಜಿಪುಣಳಾಗಿರಬಾರದು. ನೀನು ರಾಜಕುಮಾರಿಯಂತೆ ಬದುಕಬೇಕು.
ನಿನ್ನ ಜೀವನ ವಿಧಾನ, ಉಡುಗೆ ತೊಡುಗೆ ಮತ್ತು ನಡವಳಿಕೆಯು ನಿನ್ನ ತಂದೆಯ ಸ್ಥಾನಮಾನಕ್ಕೆ ಅವಮಾನಕರ ಎಂದು ನೀನು ಭಾವಿಸುವುದಿಲ್ಲವೇ?’ ಮಣಿಬೆನ್ ಮುಗುಳ್ನಗುತ್ತಾ ಶಾಂತವಾಗಿ, ‘ತ್ಯಾಗಿಜಿ, ನಾನು ನನ್ನ ತಂದೆಗೆ ಏಕೆ ಕೆಟ್ಟ ಹೆಸರು ತರಬೇಕು? ಈ ಸೀರೆಯನ್ನು ಕೆಲವು ತೇಪೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಧರಿಸಲು ನನಗೆ ದುಃಖ ಅಥವಾ ಅವಮಾನವಿಲ್ಲ ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ನಾನೇ ಹೆಣೆದ ನೂಲಿನಿಂದ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ’ ಎಂದರು.