ಜಯದೇವನ ಗಾಯಗಳು ಗುಣವಾದಾಗ, ಅವನ ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ನೋಡಿದ ರಾಜನು ಅವನನ್ನು ತನ್ನ ಆಸ್ಥಾನದ ರಾಜಗುರುವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದನು. ಕೆಲವು ದಿನಗಳ ನಂತರ, ಪದ್ಮಾವತಿಯೂ ಅವನೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿಕೊಂಡನು. ರಾಜನು ತನ್ನ ಮೇಲೆ ಕೃಪೆ ತೋರಿದನು ಎಂದೇ ಭಾವಿಸಿದ.
ಎಲ್ಲರೂ ಬಹಳಷ್ಟು ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಜಯದೇವ ಸರಳ ಜೀವನ ನಡೆಸಲು ಅಗತ್ಯವಿರುವಷ್ಟು ಮಾತ್ರ ತೆಗೆದುಕೊಂಡ. ಒಂದು ದಿನ ರಾಜನು ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಭವ್ಯ ಉತ್ಸವವನ್ನು ಆಯೋಜಿಸಿದನು ಮತ್ತು ಅನೇಕ ಭಿಕ್ಷುಕರು, ಅತಿಥಿಗಳು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮತ್ತು ಸಾಧುಗಳನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಲಾಯಿತು. ಜಯದೇವನನ್ನು ಹಾನಿಗೊಳಿಸಿದ ನಾಲ್ವರು ಕಳ್ಳರು ಸಾಧುಗಳ ವೇಷದಲ್ಲಿ ಬಂದರು, ಆದರೆ ಜಯದೇವನನ್ನು ಪ್ರಮುಖ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ನೋಡಿದಾಗ ಅವರು ಆಘಾತಕ್ಕೊಳಗಾದರು. ಅವರು ಇನ್ನೂ ಜೀವಂತವಾಗಿದ್ದಾರೆಂದು ನಂಬಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ.
ಅವರು ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮೊದಲು, ಜಯದೇವ ಅವರನ್ನು ನೋಡಿ ತುಂಬಾ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟನು. ಅವರ ಬಗ್ಗೆ ಅವನಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಕೆಟ್ಟ ಭಾವನೆ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅವನಿಗೆ ಅನಿಸಿತು: ಈ ಜನರು ಸಂಪತ್ತಿನ ತೀವ್ರ ಅಗತ್ಯದಿಂದ ನನಗೆ ಹಾನಿ ಮಾಡಿದರು. ರಾಜನು ನನಗೆ ಹಣ ನೀಡಲು ಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ನಾನು ಅದನ್ನು ಈ ಜನರಿಗೆ ದಾನ ಮಾಡುವಂತೆ ಏಕೆ ಮಾಡಬಾರದು! ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿ ಅವರನ್ನು ಕರೆದಾಗ ದರೋಡೆಕೋರರು ನಡುಗಿದರು. ಇದು ಅವರ ಜೀವನದ ಅಂತ್ಯ ಎಂದು ಅವರು ಭಾವಿಸಿದರು. ಜಯದೇವ ಅವರನ್ನು ರಾಜನಿಗೆ ಪರಿಚಯಿಸಿದನು ಮತ್ತು ವಿನಂತಿಸಿದನು: ಈ ಜನರು ನನಗೆ ಆತ್ಮೀಯರು, ದಯವಿಟ್ಟು ಇವರಿಗೆ ದಾನ ಮಾಡಿ.