‘ಮಾತೃತ್ವ’ ಅಥವಾ ತಾಯ್ತನ ಎಂದರೆ ನಿಜಕ್ಕೂ ಏನು? ನಾವು ತಾಯಿ ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ಬಳಸಿದಾಗ, ಅದರರ್ಥ ಮತ್ತೊಂದು ಜೀವಕ್ಕಾಗಿ ಕನಿಷ್ಠ ಒಂದು ಕ್ಷಣವಾದರೂ ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ಸಂಪೂರ್ಣ ಅರ್ಪಣೆಯಾಗಿ ಕಂಡುಕೊಂಡ ವ್ಯಕ್ತಿ ಎಂದು. ಮಕ್ಕಳು ಬೆಳೆದಂತೆ ತಾಯಂದಿರಿಗೆ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯಗಳು ಉದ್ಭವಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ ಹೊಸ ಪೀಳಿಗೆಯ ಉಳಿವು ನಿಂತಿರುವುದು ತನ್ನ ಮಗುವಿನೊಂದಿಗೆ ತಾಯಿ ಅನುಭವಿಸುವ ತೀವ್ರವಾದ ಐಕ್ಯತೆಯ ಮೇಲೆ. ತಾಯಿಯ ದೇಹದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಜೀವಕೋಶವೂ ಈ ಹೊಸ ಜೀವದ ಅಗತ್ಯಗಳಿಗೆ ಸ್ಪಂದಿಸುತ್ತದೆ. ಇದು ತಾಯ್ತನವನ್ನು ಒಂದು ವಿಶಿಷ್ಟ ಅನುಭವವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತದೆ.
ತಾಯ್ತನದ ಪಾವಿತ್ರ್ಯ ಇರುವುದು ಪ್ರಕೃತಿಯ ಸಹಕಾರದಲ್ಲಿ; ಅಂದರೆ ವೈಯಕ್ತಿಕ ದೇಹದ ಕಿರಿದಾದ ಗಡಿಗಳನ್ನು ಮೀರಿ ಸ್ವಯಂ ಅಸ್ತಿತ್ವವಿದೆ ಎಂದು ಅರಿಯಲು ಇದು ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಇದು ತಾಯ್ತನವನ್ನು ಒಂದು ಅದ್ಭುತ ನೈಸರ್ಗಿಕ ಸಾಧ್ಯತೆಯನ್ನಾಗಿ ಮತ್ತು ಪರಮ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಏರಲು ಒಂದು ಮೆಟ್ಟಿಲನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಒಬ್ಬ ತಾಯಿಯಾಗಿ, ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಇಷ್ಟಾನಿಷ್ಟಗಳನ್ನು ಮೀರಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತೀರಿ ಮತ್ತು ನಿಮಗಿಂತ ಮಿಗಿಲಾದ ಯಾವುದೋ ಒಂದರೊಂದಿಗೆ ಐಕ್ಯತೆಯ ಭಾವವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತೀರಿ. ಈ ಕೊಡುಗೆಯನ್ನೇ ಯೋಗ ಅಥವಾ ಐಕ್ಯತೆ ಎಂದು ವಿಸ್ತರಿಸಬಹುದು, ಇದರರ್ಥ ಇಡೀ ಅಸ್ತಿತ್ವದೊಂದಿಗೆ ಅನುಭವದ ಮೂಲಕ ಒಂದಾಗುವುದು.
ತಾಯ್ತನವು ಕೇವಲ ಜೈವಿಕ ಸ್ಥಿತಿಯಾಗಿರಬೇಕಿಲ್ಲ. ಕೇವಲ ಮಗುವಿಗೆ ಜನ್ಮ ನೀಡುವುದು ದೊಡ್ಡ ಸಾಧನೆಯಲ್ಲ. ಅನೇಕ ಸಂಸ್ಕೃತಿಗಳು ಮಕ್ಕಳಿಲ್ಲದ ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ಕೀಳಾಗಿ ಕಂಡಿವೆ, ಇದು ಅತ್ಯಂತ ದುರದೃಷ್ಟಕರ. ತಾಯ್ತನದ ಮಾಂತ್ರಿಕತೆಯನ್ನು ಯಾರೂ ನಿರಾಕರಿಸಲಾಗದು. ಆದರೆ ಅದರ ಪಾವಿತ್ರ್ಯ ಇರುವುದು ಕೇವಲ ಸಂತಾನೋತ್ಪತ್ತಿಯ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಲ್ಲ. ಯೋಗ ವಿಜ್ಞಾನವು ತಾಯ್ತನದ ಈ ಗೌರವವನ್ನು ಲಿಂಗಭೇದವಿಲ್ಲದೆ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನಿಗೂ ಲಭ್ಯವಾಗುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ.
ಜಗತ್ತಿಗೆ ತಾಯಿಯಾಗುವುದು: ಜೈವಿಕ ತಾಯಿ ಮತ್ತು ಮಗುವಿನ ನಡುವಿನ ಬಾಂಧವ್ಯವು ಜೀವಸಂಕುಲದ ಉಳಿವನ್ನು ಖಚಿತಪಡಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಈ ಸರಳ ಸಂತಾನೋತ್ಪತ್ತಿಯ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯು ಅತೀತ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಏರಲು ಒಂದು ದ್ವಾರವೂ ಆಗಬಹುದು. ಒಬ್ಬ ತಾಯಿ ತನ್ನ ಮಗುವನ್ನು ನೋಡುವ ಆ ಆಯ್ದ ಒಳಗೊಳ್ಳುವಿಕೆಯ ಭಾವವನ್ನು ಇಡೀ ಜಗತ್ತನ್ನೇ ಒಳಗೊಳ್ಳುವಂತೆ ವಿಸ್ತರಿಸಬಹುದು. ಸಂಪೂರ್ಣ ಮತ್ತು ಬೇಷರತ್ತಾದ ಒಳಗೊಳ್ಳುವಿಕೆ- ಇದುವೇ ಯೋಗಿಗಳ ಆಂತರಿಕ ಅನುಭವ.
ದುರದೃಷ್ಟವಶಾತ್, ಅನೇಕ ತಾಯಂದಿರು ಪೋಷಣೆಯನ್ನು ‘ಮಾಲೀಕತ್ವ’ ಎಂದು ತಪ್ಪಾಗಿ ಭಾವಿಸುತ್ತಾರೆ. ನಾನು ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರಿಗಿಂತ ಕಿರಿಯವನಾಗಿದ್ದರೂ, ನನ್ನ ತಾಯಿ ನನ್ನನ್ನು ಅಣ್ಣನಂತೆ ನಡೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಒಮ್ಮೆ ಅವರು ನನ್ನ ಬಳಿ ಬಹಳ ಮಮತೆಯಿಂದ ಮಾತನಾಡಿದಾಗ, ನಾನು ಬಹಳ ಸಹಜವಾಗಿ ಕೇಳಿದೆ, ‘ಒಂದು ವೇಳೆ ನಾನು ಪಕ್ಕದ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ್ದರೂ, ನೀವು ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಹೀಗೆಯೇ ಭಾವಿಸುತ್ತಿದ್ದಿರಾ?’ ಅವರು ಕುಸಿದುಹೋಗಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟುಹೋದರು, ಆದರೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದ ನಂತರ ಅವರು ನನ್ನ ಬಳಿ ಬಂದಾಗ ಅವರ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ನೀರಿತ್ತು. ನನ್ನ ಪಾದಗಳನ್ನು ಮುಟ್ಟಿದರು. ಅಂದು ಅವರಲ್ಲಿ ಒಂದು ರೀತಿಯ ವೈರಾಗ್ಯ ಅಥವಾ ಅನಾಸಕ್ತಿ ಜಾಗೃತವಾಯಿತು. ನಮ್ಮ ದೇಹ, ಪೋಷಕರು, ಕುಟುಂಬ, ಮನೆ ಅಥವಾ ಸಮುದಾಯದೊಂದಿಗೆ ನಾವು ಎಷ್ಟು ಗಾಢವಾಗಿ ಗುರುತಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೇವೆ ಎಂಬುದು ಅವರಿಗೆ ಅರಿವಾಯಿತು.
ನಾನು ಜನರನ್ನು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗೆ ಒಳಪಡಿಸುವಾಗ, ಮೊದಲು ನಾನು ಅವರನ್ನು ‘ನೀವು ಜಗತ್ತಿಗೆ ತಾಯಿಯಾಗಲು ಸಿದ್ಧರಿದ್ದೀರಾ?’ ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತೇನೆ. ಏಕೆಂದರೆ ನಿಜವಾದ ತಾಯ್ತನವು ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ವಸ್ತುವನ್ನಾಗಿ ಅಥವಾ ವ್ಯಾಮೋಹದ ಕೇಂದ್ರವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುವುದಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ, ಅದು ಸಂಪೂರ್ಣ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಬೇಷರತ್ತಾದ ಒಳಗೊಳ್ಳುವಿಕೆಯ ಸ್ಥಿತಿ. ಅಲ್ಲಿ ನೀವು ಕೇವಲ ನಿಮ್ಮ ಜೈವಿಕ ಮಗುವನ್ನು ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ನಿಮ್ಮ ಭಾಗವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತೀರಿ. ಅಂತಹ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಕ್ರಿಯೆಗಳು ವೈಯಕ್ತಿಕ ಆಸೆಗಳಿಂದ ನಿರ್ಧರಿತವಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ, ಆ ಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಏನು ಅಗತ್ಯವಿದೆಯೋ ಅದನ್ನು ನೀವು ಮಾಡುತ್ತೀರಿ.
ತಾಯಿ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಯ ಮಡಿಲಿಗೆ ತಲುಪಿಸಿದರೆ, ಯೋಗ ವಿಜ್ಞಾನವು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನ ಮಡಿಲಿಗೆ ತಲುಪಿಸುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ತಾಯ್ತನದ ಈ ಆಳವಾದ ಅನುಭವವು ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಕೊಡುಗೆಯಾಗಿದ್ದು, ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ತೆರೆದಿದೆ.
ಪ್ರಜ್ಞೆಯನ್ನು ಉನ್ನತೀಕರಿಸುವ ಸರಳ ಮಾರ್ಗ: ನೀವು ಈಗ ಹೊತ್ತಿರುವ ಈ ದೇಹದಲ್ಲಿ, ನಿಮ್ಮ ತಾಯಿಯ ಗರ್ಭದಿಂದ ಬಂದದ್ದು ಈಗ ಅಷ್ಟಾಗಿ ಉಳಿದಿಲ್ಲ; ಅದು ಬಹುತೇಕ ಹೋಗಿದೆ. ಇಂದು ನೀವು ಎಷ್ಟು ಕೆಜಿ ತೂಕವಿದ್ದರೂ, ಅದೆಲ್ಲವೂ ಭೂತಾಯಿಯಿಂದ ಬಂದದ್ದು. ನಮ್ಮ ಜೈವಿಕ ತಾಯಿ ಮತ್ತು ಭೂತಾಯಿ ಇಬ್ಬರ ಬಗ್ಗೆಯೂ ನಾವು ಕೃತಜ್ಞರಾಗಿರಬೇಕು. ಜೈವಿಕ ತಾಯಿ ಮತ್ತು ಭೂತಾಯಿಯಿಂದಲೇ ನಾವು ಇಲ್ಲಿದ್ದೇವೆ.
ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದ ಪ್ರತಿ ದಿನವೂ, ನಿಮ್ಮ ಬದುಕನ್ನು ಇಂದಿನ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ತರಲು ಸಹಕರಿಸುತ್ತಿರುವ ಎಲ್ಲ ವಸ್ತುಗಳು ಮತ್ತು ವ್ಯಕ್ತಿಗಳನ್ನು ನೀವು ಪ್ರಶಂಸಿಸಬೇಕು. ನೀವು ಹತ್ತಿರದಿಂದ ಗಮನಿಸಿದರೆ, ಸೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಯಾವುದಾದರೂ ಒಂದು ವಸ್ತು ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ನಿಮ್ಮ ಅಸ್ತಿತ್ವ ಅಸಾಧ್ಯ. ಆದ್ದರಿಂದ, ನೀವು ಪ್ರತಿಯೊಂದನ್ನೂ ತಾಯಿಯಂತೆ ನೋಡಬೇಕೆಂದು ನಾನು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ. ಇಂದು ವೃಕ್ಷ-ಮಾತೆಯ ದಿನ, ನಾಳೆ ಪರ್ವತ-ಮಾತೆಯ ದಿನ, ಮರುದಿನ ನಿಮ್ಮ ಜೈವಿಕ ತಾಯಿಯ ದಿನ. ಈ ದಿನಗಳನ್ನು ನಿಗದಿಪಡಿಸಲು ಕಾರಣವಿದೆ. ಇವು ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಜನರು ತಮ್ಮ ತಾಯಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಎಂದಿಗೂ ಯೋಚಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಸಂಸ್ಕೃತಿಗಳು ಈ ರೀತಿ ಆಗಿವೆ. ಆದರೆ ನೀವು ಸ್ವಲ್ಪ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಜ್ಞಾವಂತರಾಗಿದ್ದರೆ, ‘ಓಹ್, ಈ ಮರ ನನಗೆ ಆಮ್ಲಜನಕ ನೀಡುತ್ತಿದೆ. ಮರಗಳು ಪ್ರತಿ ಕ್ಷಣವೂ ನನ್ನನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸುತ್ತಿವೆ’ ಎಂದು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡರೆ, ಪ್ರತಿಯೊಂದರಲ್ಲೂ ಇದನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದರೆ, ನೀವು ಪ್ರಜ್ಞಾವಂತರಾಗುತ್ತೀರಿ.
-(ಸದ್ಗುರು ಅವರು ಯೋಗಿ, ದಾರ್ಶನಿಕ, ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ನಾಯಕ)