Vande Mataram Controversy | 1937 ರ ಆ ಒಂದು ನಿರ್ಧಾರ ಮತ್ತು ವಂದೇ ಮಾತರಂ ವಿವಾದ: ರವೀಂದ್ರನಾಥ ಟ್ಯಾಗೋರ್ ಸಲಹೆ ನಿಜಕ್ಕೂ ಏನಿತ್ತು..?
ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಮತ್ತು ಪಕ್ಷದ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳಲ್ಲಿ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಗೀತೆ ವಂದೇ ಮಾತರಂನ ಎಷ್ಟು ನುಡಿಗಳನ್ನು ಹಾಡಬೇಕು ಎಂಬ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಮತ್ತು ಬಿಜೆಪಿ ನಡುವೆ ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯಗಳು ವ್ಯಕ್ತವಾಗಿದ್ದು, ಈ ವಿಚಾರವು ದೇಶದ ರಾಜಕೀಯದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಭಾರಿ ಚರ್ಚೆಗೆ ಗ್ರಾಸವಾಗಿದೆ. 1937ರಲ್ಲಿ ಪಕ್ಷವು ಅಂಗೀಕರಿಸಿದ್ದ ನಿರ್ಣಯವನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿರುವ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಕಾರ್ಯಕಾರಿ ಸಮಿತಿಯು (ಸಿಡಬ್ಲ್ಯೂಸಿ), ತನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಅಧಿಕೃತ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳಲ್ಲಿ ವಂದೇ ಮಾತರಂ ಗೀತೆಯ ಮೊದಲ ಎರಡು ನುಡಿಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಹಾಡುವುದನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಲು ತೀರ್ಮಾನಿಸಿದೆ.
ಸಂಸತ್ತು ಇತ್ತೀಚೆಗಷ್ಟೇ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಗೌರವಕ್ಕೆ ಅವಮಾನ ತಡೆಯುವ (ತಿದ್ದುಪಡಿ) ಕಾಯ್ದೆಯಡಿ ವಂದೇ ಮಾತರಂ ಗೀತೆಗೆ ಶಾಸನಬದ್ಧ ರಕ್ಷಣೆ ನೀಡಿದ ಬೆನ್ನಲ್ಲೇ ಈ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ವಿವಾದ ಮುನ್ನೆಲೆಗೆ ಬಂದಿದೆ. ಈ ಕಾಯ್ದೆಯು ರಾಷ್ಟ್ರಗೀತೆಗೆ ನೀಡಲಾಗಿರುವ ಶಿಕ್ಷಾರ್ಹ ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನೇ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಗೀತೆಗೂ ವಿಸ್ತರಿಸಿದ್ದು, ಗೀತೆಗೆ ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಅಡ್ಡಿಪಡಿಸುವುದನ್ನು ತಡೆಯುತ್ತದೆ. ಆದರೆ, ಈ ಕಾನೂನು ವಂದೇ ಮಾತರಂ ಹಾಡುವುದನ್ನು ತಡೆಯುವುದಕ್ಕೆ ಶಿಕ್ಷೆ ವಿಧಿಸುತ್ತದೆಯೇ ಹೊರತು, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸಂಸ್ಥೆಯೂ ಗೀತೆಯ ಎಲ್ಲಾ ನುಡಿಗಳನ್ನು ಕಡ್ಡಾಯವಾಗಿ ಹಾಡಲೇಬೇಕೆಂದು ಎಲ್ಲೂ ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
ಹಾಗಾದರೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಮೊದಲ ಎರಡು ನುಡಿಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಸೀಮಿತವಾಗಿರುವುದೇಕೆ..? 1937ರಲ್ಲಿ ನಿಜವಾಗಿ ನಡೆದಿದ್ದೇನು..? ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಪಕ್ಷ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ವಿರುದ್ಧ ಬಿಜೆಪಿ ಇಷ್ಟೊಂದು ತೀವ್ರ ವಾಗ್ದಾಳಿ ನಡೆಸುತ್ತಿರುವುದೇಕೆ..? ಈ ಕುರಿತಾದ ಸಂಪೂರ್ಣ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ ಇಲ್ಲಿದೆ.
ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಮೊದಲ ಎರಡು ನುಡಿಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಹಾಡುತ್ತಿರುವುದೇಕೆ..?
ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪಕ್ಷದ ಪ್ರಕಾರ, ಅದರ ಪ್ರಸ್ತುತ ನಿಲುವು 1937ರಲ್ಲಿ ಪಕ್ಷದ ಹಿರಿಯ ನಾಯಕರು ತೆಗೆದುಕೊಂಡ ನಿರ್ಧಾರದಲ್ಲಿ ಬೇರೂರಿದೆ. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸಭೆಗಳು ಮತ್ತು ಸಮಾವೇಶಗಳಲ್ಲಿ ವಂದೇ ಮಾತರಂ ಗೀತೆಯ ಮೊದಲ ಎರಡು ನುಡಿಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಬಳಸಲು ಪಕ್ಷವು ನಿರ್ಧರಿಸಿತ್ತು. ಈ ನಿರ್ಧಾರಕ್ಕೆ ಮುಖ್ಯ ಕಾರಣ ಗೀತೆಯ ನಂತರದ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿದ್ದ ಧಾರ್ಮಿಕ ರೂಪಕಗಳು ಮತ್ತು ಬಿಂಬಗಳು. ಆರಂಭಿಕ ಎರಡು ನುಡಿಗಳು ಮಾತೃಭೂಮಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾ, ದೇಶದ ನೈಸರ್ಗಿಕ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ವರ್ಣಿಸಿದರೆ, ನಂತರದ ನುಡಿಗಳಲ್ಲಿ ದುರ್ಗಾ, ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಮತ್ತು ಸರಸ್ವತಿ ಸೇರಿದಂತೆ ಹಿಂದೂ ದೇವತೆಗಳ ಉಲ್ಲೇಖಗಳಿವೆ.
ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಚಳವಳಿಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಸಮುದಾಯಗಳ ಜನರೂ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಬಹುದಾದ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಗೀತೆಯನ್ನು ಹೊಂದುವುದು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪಕ್ಷಕ್ಕೆ ರಾಜಕೀಯವಾಗಿ ಅತ್ಯಗತ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ಹೀಗಾಗಿ, ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸಮಾರಂಭಗಳಲ್ಲಿ ಹಾಡಲು ಆರಂಭಿಕ ಎರಡು ನುಡಿಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಅಂತಿಮಗೊಳಿಸಲಾಯಿತು. ಅಂದು ತೆಗೆದುಕೊಂಡ ಈ ಐತಿಹಾಸಿಕ ನಿರ್ಧಾರವೇ ಇಂದಿನ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಿಲುವಿಗೆ ಮೂಲ ಬುನಾದಿಯಾಗಿದೆ.
ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಕಾರ್ಯಕಾರಿ ಸಮಿತಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡ ನಿರ್ಧಾರವೇನು?
ಬುಧವಾರ (ಆಗಸ್ಟ್ 19) ನಡೆದ ತನ್ನ ಇತ್ತೀಚಿನ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಸಿಡಬ್ಲ್ಯೂಸಿ, ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳಲ್ಲಿ ಎರಡು ನುಡಿಗಳ ಸ್ವರೂಪವನ್ನೇ ಮುಂದುವರಿಸಲಾಗುವುದು ಎಂದು ಪುನರುಚ್ಚರಿಸಿದೆ. ಪಕ್ಷದ ನಿಲುವಿನಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಗೊಂದಲವಿಲ್ಲ ಹಾಗೂ 1937ರಲ್ಲಿ ನಾಯಕತ್ವ ತೆಗೆದುಕೊಂಡ ನಿರ್ಧಾರಕ್ಕೆ ಬದ್ಧವಾಗಿರುವುದಾಗಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪ್ರಧಾನ ಕಾರ್ಯದರ್ಶಿ ಕೆ ಸಿ ವೇಣುಗೋಪಾಲ್ ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಈ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಗೊಂದಲವಿಲ್ಲ. ನಿನ್ನೆ ಗೋವಾದಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಅಧ್ಯಕ್ಷರು ಈ ಬಗ್ಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. ಇಂದು ಸಿಡಬ್ಲ್ಯೂಸಿ ಸಭೆಯಲ್ಲೂ ಈ ವಿಷಯ ಚರ್ಚೆಯಾಗಿದೆ. ಮಹಾತ್ಮ ಗಾಂಧಿ, ಪಂಡಿತ್ ಜವಾಹರಲಾಲ್ ನೆಹರೂ, ರವೀಂದ್ರನಾಥ ಟ್ಯಾಗೋರ್, ಸುಭಾಷ್ ಚಂದ್ರ ಬೋಸ್ ಮತ್ತು ಸರ್ದಾರ್ ಪಟೇಲ್ ಅವರಂತಹ ಪ್ರಮುಖ ನಾಯಕರಿದ್ದ 1937ರ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಅಂಗೀಕರಿಸಲಾದ ನಿರ್ಣಯಕ್ಕೇ ನಾವು ಬದ್ಧರಾಗಿದ್ದೇವೆ. ಅಂದಿನ ನಾಯಕರು ಏನು ನಿರ್ಧಾರ ತಗೆದುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೋ, ಅದನ್ನೇ ನಾವು ಅನುಸರಿಸುತ್ತೇವೆ. ನಮ್ಮ ಪಕ್ಷದ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರು ಅದನ್ನಷ್ಟೇ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಅವರು ಮಾಧ್ಯಮದವರಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದರು.
ಇದೇ ವೇಳೆ, ವಂದೇ ಮಾತರಂ ಮತ್ತು ರಾಷ್ಟ್ರಗೀತೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಗೆ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ವಿಷಯಗಳಾಗಿದ್ದು, ಬಿಜೆಪಿ ಇದನ್ನು ರಾಜಕೀಯ ವಿವಾದವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ವೇಣುಗೋಪಾಲ್ ಆರೋಪಿಸಿದರು. ಪ್ರಶ್ನೆಪತ್ರಿಕೆ ಸೋರಿಕೆ ಮತ್ತು ದೇಣಿಗೆ ಕಳ್ಳತನದಂತಹ ಮೂಲ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ವಿಷಯಗಳಿಂದ ಜನರ ಗಮನವನ್ನು ಬೇರೆಡೆಗೆ ಸೆಳೆಯಲು ಬಿಜೆಪಿ ಈ ತಂತ್ರ ಹೆಣೆದಿದೆ ಎಂದು ಅವರು ವಾಗ್ದಾಳಿ ನಡೆಸಿದರು.
1937ರಲ್ಲಿ ವಂದೇ ಮಾತರಂಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಆಗಿದ್ದೇನು..?
ಬಂಕಿಮಚಂದ್ರ ಚಟ್ಟೋಪಾಧ್ಯಾಯ ಅವರು ರಚಿಸಿದ ವಂದೇ ಮಾತರಂ, ಆಗಲೇ ಭಾರತದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಸಂಗ್ರಾಮದ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಭಾವಶಾಲಿ ಸಂಕೇತವಾಗಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿತ್ತು. ಈ ಗೀತೆಯನ್ನು ಮೊದಲು 1896ರ ಇಂಡಿಯನ್ ನ್ಯಾಷನಲ್ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಅಧಿವೇಶನದಲ್ಲಿ ರವೀಂದ್ರನಾಥ ಟ್ಯಾಗೋರ್ ಅವರು ಹಾಡಿದ್ದರು. ತದನಂತರ ಇದು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತಾವಾದಿ ಚಳವಳಿ ಮತ್ತು ಸ್ವದೇಶಿ ಚಳವಳಿಯ ಪ್ರಮುಖ ಭಾಗವಾಗಿ ಬೆಳೆಯಿತು.
ಆದಾಗ್ಯೂ, ಗೀತೆಯ ನಂತರದ ಭಾಗದಲ್ಲಿದ್ದ ಧಾರ್ಮಿಕ ಅಂಶಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಕೆಲವು ವಲಯಗಳಲ್ಲಿ ಕಳವಳ ವ್ಯಕ್ತವಾಯಿತು. ಆದ್ದರಿಂದ, ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಬಹುದಾದ ಭಾಗಗಳನ್ನು ಹೊರಗಿಟ್ಟು, 1937ರಲ್ಲಿ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಎರಡು ನುಡಿಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಬಳಸಲು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಿರ್ಧರಿಸಿತು. ಇಂದು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಸಂಪೂರ್ಣ ಗೀತೆಯ ವಿರುದ್ಧ ಹೊಸ ನಿರ್ಧಾರವನ್ನೇನೂ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ತನ್ನದೇ ಆದ ನಿಲುವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲು ಈ ಘಟನೆಯೇ ಆಧಾರ.
ಮೊದಲ ಮತ್ತು ನಂತರದ ಸಾಲುಗಳ ನಡುವಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸವೇನು?
ಮೊದಲ ಎರಡು ನುಡಿಗಳು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಭಾರತವನ್ನು ಮಾತೃಭೂಮಿಯಾಗಿ ಚಿತ್ರಿಸುತ್ತವೆ. ದೇಶದ ಹಸಿರು, ನದಿಗಳು, ಫಲವತ್ತಾದ ಹೊಲಗಳು, ತಂಪಾದ ಗಾಳಿ ಮತ್ತು ನೈಸರ್ಗಿಕ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ಇವು ಬಣ್ಣಿಸುತ್ತವೆ. ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಧಾರ್ಮಿಕ ದೇವತೆಗಳ ನೇರ ಉಲ್ಲೇಖಗಳಿಲ್ಲ. ಆದರೆ, ನಂತರದ ಸಾಲುಗಳು ಧಾರ್ಮಿಕ ರೂಪಕಗಳತ್ತ ಸಾಗುತ್ತವೆ. ದುರ್ಗಾ ಮತ್ತು ಲಕ್ಷ್ಮಿಯಂತಹ ದೇವತೆಗಳ ಉಲ್ಲೇಖಗಳು ಬರುವುದರಿಂದ, ಈ ಸಂಪೂರ್ಣ ಗೀತೆಯು ವಿವಿಧ ಧರ್ಮಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಸಾರ್ವತ್ರಿಕವಾಗಿ ಒಪ್ಪಿತವಾಗುವ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಗೀತೆಯಾಗಬಲ್ಲದೇ ಎಂಬ ಚರ್ಚೆ ಅಂದಿನಿಂದಲೇ ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು.
ವಂದೇ ಮಾತರಂ ಭಾರತದ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಗೀತೆಯಾಗಿದ್ದು ಯಾವಾಗ..?
ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಸಂಗ್ರಾಮದೊಂದಿಗೆ ಸುದೀರ್ಘ ನಂಟು ಹೊಂದಿರುವ ವಂದೇ ಮಾತರಂಗೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯೋತ್ತರ ಸಂವಿಧಾನ ರಚನೆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಗೀತೆ ಸ್ಥಾನಮಾನ ನೀಡಲಾಯಿತು. 1950ರ ಜನವರಿ 24 ರಂದು, ಸಂವಿಧಾನ ಸಭೆಯ ಅಧ್ಯಕ್ಷರಾಗಿದ್ದ ಡಾ. ರಾಜೇಂದ್ರ ಪ್ರಸಾದ್ ಅವರು, ಭಾರತದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಹೋರಾಟದಲ್ಲಿ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸಿದ ವಂದೇ ಮಾತರಂ ಗೀತೆಗೆ ಜನ ಗಣ ಮನ ರಾಷ್ಟ್ರಗೀತೆಗೆ ನೀಡಲಾಗುವಷ್ಟೇ ಸಮಾನ ಗೌರವ ನೀಡಲಾಗುವುದು ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿದರು. ಇಲ್ಲಿ ಜನ ಗಣ ಮನ ಭಾರತದ ರಾಷ್ಟ್ರಗೀತೆಯಾದರೆ, ವಂದೇ ಮಾತರಂ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಗೀತೆಯಾಗಿದೆ. ಎರಡೂ ದೇಶದ ಸಂಕೇತಗಳಾಗಿ ಪ್ರಮುಖ ಸ್ಥಾನ ಪಡೆದಿವೆಯಾದರೂ, ಇವೆರಡರ ಸ್ಥಾನಮಾನ ಮತ್ತು ಸಾಲುಗಳು ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿವೆ.
2026ರ ಕಾನೂನು ತಿದ್ದುಪಡಿಯಿಂದ ಬದಲಾಗಿದ್ದೇನು..?
ಪ್ರಸಕ್ತ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪ್ರಮುಖ ಶಾಸನಬದ್ಧ ಬೆಳವಣಿಗೆ ನಡೆದಿದೆ. ಸಂಸತ್ತು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಗೌರವಕ್ಕೆ ಅವಮಾನ ತಡೆಯುವ (ತಿದ್ದುಪಡಿ) ವಿಧೇಯಕ, 2026 ಅನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಿದ್ದು, ಆಗಸ್ಟ್ನಲ್ಲಿ ರಾಷ್ಟ್ರಪತಿಗಳು ಇದಕ್ಕೆ ಅಂಕಿತ ಹಾಕಿದ್ದಾರೆ. ಈ ತಿದ್ದುಪಡಿಯ ಮೂಲಕ 1971ರ ಕಾಯ್ದೆಯ ಸೆಕ್ಷನ್ 3 ರ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ರಾಷ್ಟ್ರಗೀತೆಗೆ ಇದ್ದ ಕಾನೂನು ಹಾಗೂ ಶಿಕ್ಷಾರ್ಹ ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಗೀತೆಯಾದ ವಂದೇ ಮಾತರಂಗೂ ವಿಸ್ತರಿಸಲಾಗಿದೆ.
ಈ ತಿದ್ದುಪಡಿಯ ಪ್ರಕಾರ, ರಾಷ್ಟ್ರಗೀತೆ ಅಥವಾ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಗೀತೆ ಹಾಡುವುದನ್ನು ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ತಡೆಯುವುದು ಅಥವಾ ಅಂತಹ ಗೀತೆಗಳನ್ನು ಹಾಡುವ ಸಭೆಗೆ ಅಡ್ಡಿಪಡಿಸುವುದು ಮೂರು ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ಜೈಲು ಶಿಕ್ಷೆ, ದಂಡ ಅಥವಾ ಎರಡನ್ನೂ ವಿಧಿಸಬಹುದಾದ ಅಪರಾಧವಾಗಿದೆ.
ಪ್ರಸ್ತುತ ವಿವಾದದಲ್ಲಿ ಇದುವೇ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಮುಖ ಅಂಶ. ಹೊಸ ಕಾನೂನು ವಂದೇ ಮಾತರಂ ಹಾಡುವುದಕ್ಕೆ ಯಾವುದೇ ವ್ಯಕ್ತಿ ಅಥವಾ ಗುಂಪು ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಅಡ್ಡಿಪಡಿಸುವುದನ್ನು ತಡೆಯುತ್ತದೆಯೇ ಹೊರತು, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಖಾಸಗಿ ಸಂಸ್ಥೆ ಅಥವಾ ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷವು ಗೀತೆಯ ಎಲ್ಲಾ ನುಡಿಗಳನ್ನು ಕಡ್ಡಾಯವಾಗಿ ಹಾಡಲೇಬೇಕು ಎಂದು ಎಲ್ಲೂ ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ. ಹೀಗಾಗಿ, ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪಕ್ಷವು ತನ್ನ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳಲ್ಲಿ ಎರಡು ನುಡಿಗಳನ್ನು ಹಾಡುವ ನಿರ್ಧಾರ ಮತ್ತು ಗೀತೆಗೆ ಅಡ್ಡಿಪಡಿಸುವುದನ್ನು ತಡೆಯುವ ಕಾನೂನು ಕಾಯ್ದೆ ಇವೆರಡೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವಿಭಿನ್ನ ವಿಷಯಗಳಾಗಿವೆ(ಏಜೆನ್ಸೀಸ್).