ಮುಂಬೈ:( hrithik roshan) ಬಾಲಿವುಡ್ ನಟ ಹೃತಿಕ್ ರೋಷನ್ ಅವರು ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಮುಂಬೈನಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವೊಂದಕ್ಕೆ ಊರುಗೋಲು ಸಹಾಯದಿಂದ ಬಂದಿದ್ದರು. ಈ ಫೋಟೋಗಳು ವೈರಲ್ ಆದ ಬೆನ್ನಲ್ಲೇ, ತಮಗೆ ಏನಾಗಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಹೃತಿಕ್ ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಇನ್ಸ್ಟಾಗ್ರಾಮ್ ಪೋಸ್ಟ್ನಲ್ಲಿರುವ ಒಂದು ಫೋಟೋದಲ್ಲಿ, ಹೃತಿಕ್ ಕೋಲಿನ ಆಧಾರದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದಾರೆ. ಅವರ ಎಡಗಾಲು ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿಲ್ಲ, ಅವರು ಕೋಲಿನ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತರಾಗಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.
ನನಗೆ ಆಗಾಗ್ಗೆ ಬೆಂಬಲ ಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನನ್ನ ಎಡ ಮೊಣಕಾಲು ನಡುಗುತ್ತದೆ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನನ್ನ ಬಲ. ಇದು ನನ್ನ ಹೊಸ ಸಹಜ ಸ್ಥಿತಿ ಎಂದು ನನಗೆ ಅನಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಕೋಲು ನನಗೆ ಅನೇಕ ಅನುಭವಗಳನ್ನು ನೀಡಿದೆ, ಅದನ್ನು ಎಲ್ಲರೂ ಸುಲಭವಾಗಿ ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಹೃತಿಕ್ ರೋಷನ್ ಈ ಪೋಸ್ಟ್ನಲ್ಲಿ ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ.
ವ್ಯಾಯಾಮದ ವೇಳೆ ಅಥವಾ ಚಿತ್ರೀಕರಣದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಆದ ಸಣ್ಣ ಎಡವಟ್ಟಿನಿಂದಾಗಿ ಅವರ ಬೆನ್ನು ಅಥವಾ ಕಾಲಿನ ಸ್ನಾಯುಗಳಿಗೆ ಪೆಟ್ಟಾಗಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿದುಬಂದಿದೆ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನಮ್ಮ ದೇಹವು ನಮಗೆ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಬೇಕು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತದೆ. ನನ್ನ ದೇಹವು ತನ್ನದೇ ಆದ ಆನ್ ಮತ್ತು ಆಫ್ ಬಟನ್ ಹೊಂದಿದೆ. ಈಗ ಅದು ಆಫ್ ಆಗಿದೆ, ಹಾಗಾಗಿ ನಾನು ಊರುಗೋಲು ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ" ಎಂದು ಅವರು ಮಾರ್ಮಿಕವಾಗಿ ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ.
ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನನ್ನ ನಾಲಿಗೆ 'DINNER' ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ಹೇಳಲು ನಿರಾಕರಿಸುತ್ತದೆ. ನಾನು ಶೂಟಿಂಗ್ನಲ್ಲಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ಊಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ, ಅಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಸಂಭಾಷಣೆ 'ನೀವು ಮನೆಗೆ ಭೋಜನಕ್ಕೆ ಬರಲು ಬಯಸುತ್ತೀರಾ?' ಆದರೆ ನನ್ನ ನಾಲಿಗೆ 'DINNER' ಎಂದು ಹೇಳಲು ನಿರಾಕರಿಸುತ್ತದೆ. ಅಂತಹ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ, ನಾನು ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಯಿಂದ ವರ್ತಿಸುತ್ತೇನೆ ಮತ್ತು ಅವರನ್ನು ಊಟಕ್ಕೆ ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತೇನೆ.ನನ್ನ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಕಂಡು ನಾನೇಕೆ ನಾಚಿಕೆಪಡಬೇಕು? ಊರುಗೋಲು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಸಂಭ್ರಮದಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ತಪ್ಪಿಲ್ಲ" ಎಂದು ಹೇಳುವ ಮೂಲಕ ತಮ್ಮ ದೃಢ ನಿರ್ಧಾರವನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಹೃತಿಕ್ ರೋಷನ್ ತಮ್ಮ ಪೋಸ್ಟ್ನಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಅನಾರೋಗ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಕೆಲವು ಗಂಭೀರ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಅವರು ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಸಾಂದರ್ಭಿಕವಾಗಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಅವರು ತಮ್ಮ ದೈನಂದಿನ ಹೋರಾಟಗಳನ್ನು ಹಾಸ್ಯಮಯ ಸ್ವರದಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಿದರು.
ಹೃತಿಕ್ ರೋಷನ್ ಬಾಲ್ಯದಿಂದಲೂ ತೊದಲುವಿಕೆಯಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿದ್ದರು. ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳು ಅವನನ್ನು ಗೇಲಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ತರಗತಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಲು ಅವನು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಹೆದರುತ್ತಿದ್ದರು. ಆಗಾಗ್ಗೆ ಅಳುತ್ತಾ ಮನೆಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವನ ತಂದೆ ರಾಕೇಶ್ ರೋಷನ್, ಅವನು ಒಮ್ಮೆ ಸ್ನಾನಗೃಹಕ್ಕೆ ಬೀಗ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಅಳುತ್ತಿದ್ದನೆಂದು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡರು.
ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನನಗೆ ನಾಲಿಗೆ ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಅಥವಾ ಕಾಲುಗಳು ನಡುಗುವುದು ಸಹಜ ಎಂದು ಹೃತಿಕ್ ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಅವರು ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಅದನ್ನು ಮರೆಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಅದು ಅವರ ಜೀವನದ ಒಂದು ಭಾಗ ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಅದನ್ನು ಹೊಸ ಸಾಮಾನ್ಯವೆಂದು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಬದುಕುತ್ತೇನೆಂದಿದ್ದಾರೆ.