BJP Strategy | ಪ್ರಧಾನ್ ರಾಜೀನಾಮೆ ಹಿಂದಿನ ಅಸಲಿ ಗೇಮ್ ಪ್ಲಾನ್ ಎಂತದ್ದು ನೋಡಿ
ನವದೆಹಲಿ: ಕಾಲೇಜು ದಿನಗಳ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಮಾತುಗಳು ರಾಜಕೀಯಕ್ಕೆ ಅನ್ವಯಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಬಿಜೆಪಿಯೂ ಸಹ ಅಂತಹ ಭಾವನೆಗಳಿಂದ ಬೆಳೆದ ಪಕ್ಷವಲ್ಲ. ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯೋತ್ತರ ಭಾರತದ ಕಠಿಣ ಹಾಗೂ ಸ್ಪರ್ಧಾತ್ಮಕ ಬೀದಿ ರಾಜಕಾರಣದಲ್ಲೇ ಬೆಳೆದು ಬಂದಿರುವ ಈ ಪಕ್ಷಕ್ಕೆ, ಕ್ಷಣಿಕ ಸ್ಥಿತಿಗಿಂತ ಭವಿಷ್ಯದ ರಾಜಕೀಯ ಉಳಿವು (ನಾಳೆ ಏನಾಗಬಹುದು?) ಎನ್ನುವುದೇ ಸದಾ ಮುಖ್ಯವಾಗಿರುತ್ತದೆ.
ನೀಟ್ ಪ್ರಶ್ನೆ ಪತ್ರಿಕೆ ಸೋರಿಕೆ ಮತ್ತು ಸಿಬಿಎಸ್ಇ ಆನ್ಲೈನ್ ಮೌಲ್ಯಮಾಪನ ಅಕ್ರಮಗಳ ಸರಣಿ ವಿವಾದಗಳು ಭುಗಿಲೆದ್ದಾಗ, ಜಂತರ್ ಮಂತರ್ನಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಭಟನಾಕಾರರ ಆಕ್ರೋಶ ಮುಗಿಲು ಮುಟ್ಟುವ ಮುನ್ನವೇ ಕೇಂದ್ರ ಶಿಕ್ಷಣ ಸಚಿವ ಧರ್ಮೇಂದ್ರ ಪ್ರಧಾನ್ ತಮ್ಮ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ರಾಜೀನಾಮೆ ನೀಡಬೇಕಿತ್ತು ಎಂಬುದು ಲಕ್ಷಾಂತರ ಜನರ ಅಭಿಪ್ರಾಯವಾಗಿತ್ತು. ಸರ್ಕಾರ ಯಾವುದೇ ಸ್ಪಷ್ಟ ಸಂವಹನ ನಡೆಸದೆ ಮೌನಕ್ಕೆ ಶರಣಾಗಿತ್ತು.
ಕಣದಿಂದ ಓಡಿಹೋದ ವಿಪಕ್ಷಗಳು: ಅಖಾಡಕ್ಕಿಳಿದ ಕಾಕ್ರೋಚ್
ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷಗಳು ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಸಕ್ರಿಯವಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳದಿದ್ದಾಗ, ರಂಗಪ್ರವೇಶ ಮಾಡಿದ್ದು ಕಾಕ್ರೋಚ್ ಜನತಾ ಪಾರ್ಟಿ ನೇತೃತ್ವದ ಯುವ ಪಡೆ. ಸಾಮಾಜಿಕ ಹೋರಾಟಗಾರ ಸೋನಮ್ ವಾಂಗ್ಚುಕ್ ನಡೆಸಿದ ಸರಣಿ ಉಪವಾಸ ಸತ್ಯಾಗ್ರಹವು ಈ ಚಳವಳಿಗೆ ಭಾರಿ ನೈತಿಕ ಬಲ ತಂದಿಟ್ಟಿತು. ಆದರೆ, ಜುಲೈ 20 ರಂದು ಜಂತರ್ ಮಂತರ್ನಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಚಲೋ ಸಂಸತ್ ಚಳವಳಿಯ ಮೇಲೆ ದೆಹಲಿ ಪೊಲೀಸ್ ಹಾಗೂ ಆರ್ ಎ ಎಫ್ (RAF) ಪಡೆಗಳು ನಡೆಸಿದ ಬಲಪ್ರಯೋಗವು ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಕೈಮೀರಿ ಹೋಗುವಂತೆ ಮಾಡಿತು. ಸಾವಿರಾರು ಮಂದಿ ಅಪ್ರಾಪ್ತ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಮೇಲೆಯೂ ನಡೆದ ಲಾಠಿಚಾರ್ಜ್ ಬಿಜೆಪಿಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಡೆಗೋಡೆಯ ತುದಿಗೆ ತಂದು ನಿಲ್ಲಿಸಿತು.
ನಾಳೆಯ ಭಯ ಮತ್ತು ರಾಜೀನಾಮೆ ವಿಳಂಬದ ಹಿಂದಿನ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ
ಒಬ್ಬ ಸಚಿವ ರಾಜೀನಾಮೆ ನೀಡಿದರೆ ಅದು ಮುಂದೆ ಪ್ರತಿಯೊಂದಕ್ಕೂ ಕೆಟ್ಟ ಸಂಪ್ರದಾಯ ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಭಯದಿಂದ ಬಿಜೆಪಿ ನಾಯಕರು ಧರ್ಮೇಂದ್ರ ಪ್ರಧಾನ್ ಅವರನ್ನು ಕೊನೆಯವರೆಗೂ ರಕ್ಷಿಸಲು ಯತ್ನಿಸಿತು. ಆದರೆ, ಪ್ರಧಾನ್ ರಾಜೀನಾಮೆಯನ್ನು ವಿಳಂಬಗೊಳಿಸಿದಷ್ಟೂ, ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ನೇತೃತ್ವದ ಸರ್ಕಾರವು ಜನರ ನ್ಯಾಯಯುತ ಬೇಡಿಕೆಗಳಿಗೆ ಸ್ಪಂದಿಸದ ಕಠೋರ ಆಡಳಿತ ಎಂಬ ಕೆಟ್ಟ ಸಂದೇಶ ಸಾರ್ವಜನಿಕರಲ್ಲಿ ರವಾನೆಯಾಯಿತು.
ಮಳೆಗಾಲದ ಸಂಸತ್ ಅಧಿವೇಶನ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ರಾಜಧಾನಿಯಲ್ಲಿ ರಾಜಕೀಯ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳು ಕಾವು ಪಡೆದುಕೊಂಡವು. ಜಂತರ್ ಮಂತರ್ನಲ್ಲಿ ಉಪವಾಸ ನಿರತರಾಗಿದ್ದ ವಾಂಗ್ಚುಕ್ರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಲು ವಿಪಕ್ಷಗಳ ನಾಯಕರು ಸಾಲು ಸಾಲಾಗಿ ಬರತೊಡಗಿದರು.
ಜುಲೈ 20 ರಂದು ಆರಂಭವಾದ ಅಧಿವೇಶನದ ಮೊದಲ ವಾರ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಗದ್ದಲದಲ್ಲೇ ಕೊಚ್ಚಿಹೋಯಿತು. ಲೋಕಸಭೆಯ ವಿಪಕ್ಷ ನಾಯಕ ರಾಹುಲ್ ಗಾಂಧಿ ಸಂಸತ್ತಿನ ಒಳಗೂ ಮತ್ತು ಪ್ರಧಾನಿ ನಿವಾಸದ ಮುಂದೆಯೂ ಭಾರಿ ಪ್ರತಿಭಟನೆ ನಡೆಸಿ, ಬಂಧನಕ್ಕೊಳಗಾದರು. ಸಂಸತ್ತು ಸುಸೂತ್ರವಾಗಿ ನಡೆಯಲು ಬಿಡದಿರಲು ವಿಪಕ್ಷಗಳು ಪಟ್ಟು ಹಿಡಿದಿದ್ದವು. ಸರ್ಕಾರದ ಅಸಲಿ ಯೋಜನೆಯೇನು ಎಂಬುದು ವಿಪಕ್ಷಗಳಿಗೆ ಗೊತ್ತಿತ್ತು, ವಿಪಕ್ಷಗಳ ತಂತ್ರವೇನು ಎಂಬುದು ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೂ ಅರಿವಿತ್ತು.
ಹಿರಿಯ ಸಚಿವರಾದ ಜೆ ಪಿ ನಡ್ಡಾ ಮತ್ತು ಜಿತೇಂದ್ರ ಸಿಂಗ್ ವಾಂಗ್ಚುಕ್ ಜೊತೆ ಮಾತುಕತೆ ನಡೆಸಿ ಉಪವಾಸ ಸತ್ಯಾಗ್ರಹವನ್ನು ಅಂತ್ಯಗೊಳಿಸುವಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾದರಾದರೂ, ಅಷ್ಟರಲ್ಲಾಗಲೇ ಚಳವಳಿಯು ವಾಂಗ್ಚುಕ್ ಅಥವಾ ಕಾಕ್ರೋಚ್ ಜನತಾ ಪಾರ್ಟಿಗಿಂತಲೂ ಬೃಹತ್ತಾಗಿ ಬೆಳೆದು ನಿಂತಿತ್ತು. ಹತ್ತಿದ ಕಿಚ್ಚನ್ನು ಆರಿಸಲು ಪ್ರಧಾನ್ ರಾಜೀನಾಮೆಯೊಂದೇ ಬಾಕಿಯಿತ್ತು. ಯಾವುದೇ ಕಠಿಣ ಕಾಯ್ದೆಗಳು, ಫಾಸ್ಟ್ ಟ್ರ್ಯಾಕ್ ಕೋರ್ಟ್ಗಳು ಅಥವಾ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ವಿಡಿಯೋಗಳು ಹತ್ತಿ ಉರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಆಕ್ರೋಶದ ಜ್ವಾಲೆಯನ್ನು ತಣ್ಣಗಾಗಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲೇ ಇಲ್ಲ.
ಅಸಲಿ ಮಾಸ್ಟರ್ ಪ್ಲಾನ್ ಇದೇನಾ..?
ಇಲ್ಲಿಯೇ ಬಿಜೆಪಿ ತನ್ನ ನಾಳೆಗಳ ಕುರಿತು ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಆಲೋಚಿಸತೊಡಗಿತು. ಸಂಪ್ರದಾಯದ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಆಮೇಲೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು, ಆದರೆ ರಾಜಕೀಯವಾಗಿ ದೊಡ್ಡ ಗುರಿಗಳನ್ನು ಸಾಧಿಸುವುದು ಈಗ ತುರ್ತಾಗಿದೆ ಎಂಬ ನಿರ್ಧಾರಕ್ಕೆ ಬಂದಿತು. ಮೂಲಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ಈ ಮಳೆಗಾಲದ ಅಧಿವೇಶನದಲ್ಲಿಯೇ ಅತ್ಯಂತ ನಿರ್ಣಾಯಕವಾದ ಕ್ಷೇತ್ರ ಪುನರ್ವಿಂಗಡಣೆ ವಿಧೇಯಕವನ್ನು ಮಂಡಿಸಲು ಸರ್ಕಾರ ಯೋಜನೆ ರೂಪಿಸಿದೆ. ಆಗಸ್ಟ್ 13 ರವರೆಗೆ ನಡೆಯಲಿರುವ ಅಧಿವೇಶನದ ಕಾರ್ಯಕಲಾಪಗಳ ಅಧಿಕೃತ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಈ ವಿಧೇಯಕ ಇರದಿದ್ದರೂ, ಇದನ್ನು ತರುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯನ್ನು ಅಲ್ಲಗಳೆಯುವಂತಿಲ್ಲ.
ಕಳೆದ ಏಪ್ರಿಲ್ನಲ್ಲಿ ಮೋದಿ ಸರ್ಕಾರ ವಿಶೇಷ ಅಧಿವೇಶನ ಕರೆದು, ಮಹಿಳಾ ಮೀಸಲಾತಿ ವಿಧೇಯಕದ ಜೊತೆಗೆ ಇದನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಲು ಯತ್ನಿಸಿತ್ತು. ಆದರೆ ಸಂಸತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಅಗತ್ಯವಿದ್ದ 2/3 ರಷ್ಟು ಬಹುಮತ ಸಿಗದೆ ವಿಧೇಯಕ ಸೋಲನುಭವಿಸಿತ್ತು. ಮೋದಿ ಸರ್ಕಾರದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಸಂವಿಧಾನ ತಿದ್ದುಪಡಿ ವಿಧೇಯಕವೊಂದು ಸೋತಿದ್ದು ಅದೇ ಮೊದಲ ಬಾರಿಯಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ, ಏಪ್ರಿಲ್ನಿಂದೀಚೆಗೆ ರಾಜಕೀಯ ಚಿತ್ರಣ ಸಂಪೂರ್ಣ ಬದಲಾಗಿದೆ. ಇತ್ತೀಚಿನ ಪಕ್ಷಾಂತರಗಳು, ವಿಪಕ್ಷಗಳ ಒಳಗಿನ ಜಗಳ ಹಾಗೂ ರಾಜಕೀಯ ಮರುಹೊಂದಾಣಿಕೆಗಳು ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಹೊಸ ಭರವಸೆ ನೀಡಿವೆ.
ಸಂಖ್ಯಾಬಲದ ಜಿಗಿತ (ಲೋಕಸಭೆ): 2024 ರ ಲೋಕಸಭಾ ಚುನಾವಣೆಯ ನಂತರ ಎನ್ಡಿಎ 293 ಸದಸ್ಯರನ್ನು ಹೊಂದಿತ್ತು (ಬಿಜೆಪಿ 240). ಆದರೆ ಟಿಎಂಸಿಯ 20 ಬಂಡಾಯ ಸಂಸದರು ಎನ್ಡಿಎಗೆ ಬೆಂಬಲ ನೀಡಿದ್ದು ಮತ್ತು ಉದ್ಧವ್ ಠಾಕ್ರೆ ಬಣದ 6 ಸಂಸದರು ಶಿಂಧೆ ನೇತೃತ್ವದ ಶಿವಸೇನೆಗೆ ವಿಲೀನಗೊಂಡಿದ್ದರಿಂದ ಎನ್ಡಿಎ ಸಂಖ್ಯಾಬಲ 318 ಕ್ಕೆ ಏರಿಕೆಯಾಗಿದೆ. 2024 ರ ಜೂನ್ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಯಸಭೆಯಲ್ಲಿ 101 ಸದಸ್ಯರನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದ ಎನ್ಡಿಎ ಬಲ, ಈಗ 152 ಕ್ಕೆ ಜಿಗಿದಿದೆ.
ಈ ಸಂಖ್ಯಾಬಲದ ಬೆಳವಣಿಗೆಯೂ ಆಕಸ್ಮಿಕವೇನಲ್ಲ. ಕ್ಷೇತ್ರ ಪುನರ್ವಿಂಗಡಣೆಯ ಬೃಹತ್ ಗುರಿಯನ್ನು ತಲುಪಲು ಸರ್ಕಾರ ಅತ್ಯಂತ ಚಾಣಾಕ್ಷತನದಿಂದ ಈ ತಂತ್ರ ಹೆಣೆದಿತ್ತು. ಈ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯ ಜೊತೆಗೆ ಶರದ್ ಪವಾರ್ ಮತ್ತು ಎಂ ಕೆ ಸ್ಟಾಲಿನ್ ಅವರಂತಹ ಪ್ರಭಾವಿ ನಾಯಕರನ್ನು ಒಪ್ಪಿಸುವುದು ಸಣ್ಣ ಸವಾಲಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಪ್ರತಿಷ್ಠೆ ಮತ್ತು ಗುರಿ ನಡುವಿನ ಆಯ್ಕೆ. ಹೀಗಾಗಿ, ಈ ಮಳೆಗಾಲದ ಅಧಿವೇಶನವು ಬಿಜೆಪಿಯ ರಾಜಕೀಯ ಸಾಹಸ, ರಾಜಕೀಯ ಚಾಣಾಕ್ಷತೆ ಹಾಗೂ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನೇತೃತ್ವದ ವಿಪಕ್ಷಗಳ ಒಡೆದ ಮನೆಯನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಯೋಜನೆಯಾಗಿತ್ತು.
ಸರ್ಕಾರದ ಮುಂದೆ ಇದ್ದಿದ್ದು ಎರಡೇ ದಾರಿ!
ಆದರೆ, ಜಂತರ್ ಮಂತರ್ನಲ್ಲಿ ಧಗಧಗಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಸಿಜೆಪಿ ಪ್ರತಿಭಟನೆಯು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ವಿಚಾರವನ್ನೂ ನುಂಗಿಹಾಕುತ್ತಿತ್ತು. ಜಂತರ್ ಮಂತರ್ ಶಾಂತವಾಗದ ಹೊರತು ಸಂಸತ್ತಿನಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಅಸಲಿ ಅಜೆಂಡಾವನ್ನು ತರಲು ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಸಾಧ್ಯವಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಧರ್ಮೇಂದ್ರ ಪ್ರಧಾನ್ ಕಡೆಯಿಂದ ರಾಜೀನಾಮೆ ಪಡೆಯಲೇಬೇಕಾಯಿತು. ಅಂತಿಮವಾಗಿ, ಸರ್ಕಾರದ ಮುಂದೆ ಎರಡೇ ದಾರಿಗಳಿದ್ದವು. ಒಂದು ಕಡೆ ಪ್ರಧಾನ್ ಮತ್ತು ರಾಜಕೀಯ ಪ್ರತಿಷ್ಠೆ, ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆ ದೊಡ್ಡ ಗುರಿ ಮತ್ತು ಭವಿಷ್ಯದ ರಾಜಕೀಯ. ಮೋದಿ ಸರ್ಕಾರ ತಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ತಂತ್ರಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಿಂದೆ ಇಟ್ಟು, ಭವಿಷ್ಯದ ದೊಡ್ಡ ಸಮರಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರಧಾನ್ರನ್ನು ತ್ಯಾಗ ಮಾಡಿತು.
ಹಿರಿಯ ಸಚಿವರಾದ ನಡ್ಡಾ ಮತ್ತು ಜಿತೇಂದ್ರ ಸಿಂಗ್ ಅವರು ಯುವ ನಾಯಕರಾದ ಸೌರವ್ ದಾಸ್ ಮತ್ತು ಅಶುತೋಷ್ ರಾಂಕಾ ಜೊತೆ ಕೈಕಟ್ಟಿ ಕುಳಿತು ಚರ್ಚಿಸುತ್ತಿರುವ ದೃಶ್ಯಗಳು ಸರ್ಕಾರದ ಬಿಂಬಕ್ಕೆ ಧಕ್ಕೆ ತಂದಿದ್ದು ಸುಳ್ಳಲ್ಲ. ಆದರೆ, ಅನಿವಾರ್ಯವಾದಾಗ ಎರಡು ಹೆಜ್ಜೆ ಹಿಂದೆ ಸರಿಯುವುದು ಮೋದಿ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಹೊಸದೇನಲ್ಲ. ಸುದೀರ್ಘ ರೈತ ಹೋರಾಟದ ನಂತರ ಮೂರು ಕೃಷಿ ಕಾಯ್ದೆಗಳನ್ನು ಹಿಂಪಡೆದದ್ದು ಇದಕ್ಕೆ ಪ್ರಮುಖ ಉದಾಹರಣೆ.
ಸಂಸತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಪಣಕ್ಕಿಡಲಾದ ವಿಷಯಗಳು ಅತ್ಯಂತ ದೊಡ್ಡದಾಗಿದ್ದಾಗ, ಧರ್ಮೇಂದ್ರ ಪ್ರಧಾನ್ ರಾಜೀನಾಮೆ ಸರ್ಕಾರದ ಮಟ್ಟಿಗೆ ತೀರಾ ಸಣ್ಣ ವಿಷಯವಾಗಿತ್ತು. ಪರಂಪರೆ ಮತ್ತು ಶಿಸ್ತು ಎಂದೇ ಜಪಿಸುವ ಬಿಜೆಪಿ, ಭವಿಷ್ಯದ ದೊಡ್ಡ ಗುರಿಗಳಿಗಾಗಿ ಸದಾ ಆಲೋಚಿಸುವಾಗ, ತನ್ನ ಪ್ರತಿಷ್ಠೆಯನ್ನು ಬದಿಗೊತ್ತಿ ಈ ನಿರ್ಧಾರವನ್ನು ನಿನ್ನೆಯೇ ಏಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ..? ವಿಷಯವನ್ನು ಇಷ್ಟೊಂದು ಬೆಳೆಯಲು ಏಕೆ ಬಿಟ್ಟಿತು ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಮಾತ್ರ ರಾಜಕೀಯ ವಲಯದಲ್ಲಿ ಹಾಗೆಯೇ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ(ಏಜೆನ್ಸೀಸ್).