ಅವಳು ನಗರವನ್ನು (ಭೌತಿಕ ದೇಹವನ್ನು) ದುರ್ಬಲಗೊಳಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಪ್ರಜ್ವರನ ದಾಳಿಯು ನಗರವನ್ನು ಸುಡುವಂತಹ ಜ್ವರವಾಗಿದೆ. ಮತ್ತು ದೇಹವು ಸತ್ತಾಗ, ಪ್ರಧಾನ ಸೇನಾಧಿಪತಿಯಾದ ಪ್ರಾಣ ನಗರವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಓಡಿಹೋಗಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಪುರಂಜನನು ಯವನರಿಂದ ಜೀವಂತವಾಗಿ ಸೆರೆಹಿಡಿಯಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಜೀವನು ದೇಹದ ಮರಣದೊಂದಿಗೆ ಸಾಯುವುದಿಲ್ಲ. ಅವನ ಚಿಂತೆಗಳು ಮತ್ತು ಆತಂಕಗಳ ಜೊತೆಗೆ, ದೇಹವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುತ್ತಾನೆ. ನಮ್ಮ ಕೊನೆಯ ಆಲೋಚನೆಗಳು ಮುಂದಿನ ಜನ್ಮವನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತವೆ.
ಪುರಂಜನ ಲೈಂಗಿಕ ಸುಖಗಳಿಗೆ ವ್ಯಸನಿಯಾಗಿದ್ದ ಕಾರಣ, ಅವನು ಸಾವಿನ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮಹಿಳೆಯರ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನು ತನ್ನ ಮುಂದಿನ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಮಹಿಳೆಯಾಗಿ ಜನಿಸುತ್ತಾನೆ. ಗಂಡನ ಮರಣದ ನಂತರ, ಆ ಮಹಿಳೆ ಗುರುವಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗುತ್ತಾಳೆ, ಅವರು ಅವಳ ಆತ್ಮಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸುತ್ತಾರೆ.ಅದು ಅವಳನ್ನು ದುಃಖಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ.
ನಾವು ಈಗಾಗಲೇ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಮತ್ತು ಶತಕೋಟಿ ಜನ್ಮಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದ್ದೇವೆ, ಸಸ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರಾಣಿಗಳು, ಪಕ್ಷಿಗಳು ಮತ್ತು ಕೀಟಗಳು..ಆಯ್ಕೆ ನಮ್ಮದು. ?, ನೋವು ಮತ್ತು ಅನಿಶ್ಚಿತತೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಪುನರ್ಜನ್ಮ ಮತ್ತು ಪುನರ್ ಸಾವುಗಳ ಈ ಚಕ್ರದ ಸವಾರಿಯನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಬೇಕೇ? ಹೌದು ಎಂದಾದರೆ, ಏನನ್ನೂ ಮಾಡಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ; ಅಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನು ನಡೆಸುವುದನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಿದರೆ ಸಾಕು. ಆದರೆ ನಾವು ಬಳಲುತ್ತಿದ್ದರೆ ಮತ್ತು ಬೇಸತ್ತಿದ್ದರೆ ಮತ್ತು ನಾವು ಮುಕ್ತಿಗಾಗಿ ಹಂಬಲಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಆತ್ಮಜ್ಞಾನ ಮಾತ್ರ ಮಾರ್ಗವಾಗಿದೆ.