ಆ ಹರಿದಾಸ ಪ್ರತಿದಿನ 3 ಲಕ್ಷ ಭಗವಂತನ ನಾಮವನ್ನು ಜಪಿಸುತ್ತಿದ್ದ. ಅದು ಕೂಡ ಜೋರಾಗಿ. ಪಕ್ಷಿಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಸೇರಿದಂತೆ ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳು ಭಗವಂತನ ನಾಮವನ್ನು ಕೇಳುವುದರಿಂದ ಪವಿತ್ರವಾಗುತ್ತವೆ ಎಂದು ಅವನು ನಂಬಿದ್ದರಿಂದ ಅವನು ಹಾಗೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ. ಭಗವಂತನ ನಾಮವನ್ನು ಜಪಿಸುವುದು ಮುಕ್ತಿಯ ಖಚಿತ, ಸುಲಭವಾದ ಮಾರ್ಗ ಎಂದು ಅವನು ಬಲವಾಗಿ ನಂಬಿದ್ದ. ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದೊಳಗೆ, ಅವನು ಇಡೀ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ‘ಹರಿದಾಸ’ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದನು. ಅನೇಕರು ಅವನ ಆಶೀರ್ವಾದವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಮುಂದಾದರು. ಎಂದಿನಂತೆ, ದುಷ್ಟ ಜನರು ಅವನನ್ನು ಅವಮಾನಿಸಲು ಯೋಜನೆ ರೂಪಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು.
ಒಬ್ಬ ರಾಮಚಂದ್ರ ಎಂಬ ಜಮೀನುದಾರನು ಹರಿದಾಸನನ್ನು ಅವಮಾನಿಸಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು. ಅವನನ್ನು ಬೇರೆಡೆಗೆ ಸೆಳೆಯಲು ಅವನು ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರವಾದ ಯುವ ವೇಶ್ಯೆಯನ್ನು ಹರಿದಾಸನ ಬಳಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಿದನು. ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸಿದ್ದ ಮತ್ತು ತನ್ನ ಯಶಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ವಿಶ್ವಾಸ ಹೊಂದಿದ್ದ ಅವಳು ಹರಿದಾಸನ ಗುಡಿಸಲಿಗೆ ಹೋದಳು. ಅವಳು ತನ್ನ ಸೌಂದರ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ತುಂಬಾ ಹೆಮ್ಮೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಳು. ಆ ದೃಶ್ಯವನ್ನು ಊಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ - ದಟ್ಟವಾದ ಕಾಡು, ಯೌವನದ ಹರಿದಾಸ, ಒಂಟಿಯಾದ ಶಾಂತ ಏಕಾಂತ ಸ್ಥಳ, ಮತ್ತು ಮುಂದೆ ಪ್ರೀತಿಗಾಗಿ ಬೇಡುತ್ತಿರುವ ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರ ಮಹಿಳೆ!
ಆದರೆ ಹರಿದಾಸರು ಅಲುಗಾಡದೆ, ಭಗವಂತನ ನಾಮವನ್ನು ಜಪಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಮಗ್ನರಾಗಿದ್ದರು. ಆ ಮಹಿಳೆ ಅಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು, ಸದ್ದಿಲ್ಲದೆ ಹರಿದಾಸನನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವನೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡಲು ಯಾವುದೇ ಅವಕಾಶ ಸಿಗದೆ, ಅವಳು ಹಿಂತಿರುಗಿದಳು. ಮತ್ತೆ ಅವಳು ಮರುದಿನ ಬಂದಳು. ಹರಿದಾಸರ ಜಪವು ವಿರಾಮವಿಲ್ಲದೆ ಗಂಟೆಗಟ್ಟಲೆ ನಡೆಯಿತು. ಮತ್ತೆ ಅವಳು ಹಿಂತಿರುಗಬೇಕಾಯಿತು. ಕೊನೆಗೆ, ತಾಳ್ಮೆ ಕಳೆದುಕೊಂಡು, ಮಾತನಾಡಲು ಧೈರ್ಯ ಮಾಡಿದಳು. ಹರಿದಾಸರು ಅಮ್ಮಾ! ಇಂದಿನ ಅಗತ್ಯ ಎಣಿಕೆಯನ್ನು ನಾನು ಮುಗಿಸುತ್ತೇನೆ. ನಂತರ ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.