ನೀರಿನ ಕರಡಿ ಎಂದೇ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿರುವ ಟಾರ್ಡಿಗ್ರೇಡ್ಗಳು ಅತ್ಯಂತ ಸಣ್ಣ ಜೀವಿಗಳು. ಪರಿಸರದಲ್ಲಿ ನೀರಿನ ಪ್ರಮಾಣ ಕಡಿಮೆಯಾದಾಗ ಇವು ತಮ್ಮ ದೇಹವನ್ನು ಕುಗ್ಗಿಸಿ, ಕಾಲುಗಳನ್ನು ಒಳಕ್ಕೆಳೆದುಕೊಂಡು ನಿಷ್ಕ್ರಿಯ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತವೆ. ಈ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಕ್ರಿಪ್ಟೋಬಯೋಸಿಸ್ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಮತ್ತೆ ಅನುಕೂಲಕರವಾದಾಗ ಚಟುವಟಿಕೆ ಆರಂಭಿಸುತ್ತವೆ.
ನೀರಿನ ಮೂಲಗಳು ಬತ್ತಿಹೋದಾಗ ಆಫ್ರಿಕನ್ ಲಂಗ್ಫಿಶ್ ಕೆಸರಿನೊಳಗೆ ಹೂತುಹೋಗುತ್ತದೆ. ತನ್ನ ಸುತ್ತಲೂ ಲೋಳೆಯ ಪದರವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿಕೊಂಡು ತೇವಾಂಶ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಚಯಾಪಚಯ ಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ನಿಧಾನಗೊಳಿಸಿ ದೀರ್ಘಕಾಲ ಸುಪ್ತಾವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಕಳೆಯಬಲ್ಲದು. ಮಳೆ ಬಂದು ನೀರು ತುಂಬಿದಾಗ ಮತ್ತೆ ಸಕ್ರಿಯವಾಗುತ್ತದೆ.
ತೀವ್ರ ಬಿಸಿಲು ಮತ್ತು ನೀರಿನ ಕೊರತೆ ಎದುರಾದಾಗ ಕೆಲವು ಮರುಭೂಮಿ ಬಸವನ ಹುಳುಗಳು ತಮ್ಮ ಚಿಪ್ಪಿನೊಳಗೆ ಸೇರಿಕೊಂಡು ಬಾಯಿಭಾಗವನ್ನು ತೆಳುವಾದ ಪದರದಿಂದ ಮುಚ್ಚುತ್ತವೆ. ಇದರಿಂದ ದೇಹದಲ್ಲಿನ ತೇವಾಂಶ ಆವಿಯಾಗುವುದು ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಮಳೆ ಬಂದಾಗ ಮತ್ತೆ ಹೊರಬಂದು ಆಹಾರ ಹುಡುಕುತ್ತವೆ
ಉತ್ತರ ಅಮೆರಿಕದಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುವ ವುಡ್ ಫ್ರಾಗ್ಗಳು ಚಳಿಗಾಲದಲ್ಲಿ ದೇಹದ ಬಹುಭಾಗ ಹೆಪ್ಪುಗಟ್ಟಿದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲೂ ಬದುಕಬಲ್ಲವು. ದೇಹದಲ್ಲಿನ ಗ್ಲೂಕೋಸ್ನಂತಹ ಪದಾರ್ಥಗಳು ಜೀವಕೋಶಗಳಿಗೆ ರಕ್ಷಣೆ ನೀಡುತ್ತವೆ. ಇದು ನೀರಿಲ್ಲದೆ ಬದುಕುವ ಉದಾಹರಣೆಯಲ್ಲ; ಆದರೆ ಪ್ರತಿಕೂಲ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಎದುರಿಸುವ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಅದ್ಭುತ ತಂತ್ರವಾಗಿದೆ.
ಉಪ್ಪುನೀರಿನ ಸರೋವರಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುವ ಬ್ರೈನ್ ಶ್ರಿಂಪ್ಗಳ ಮೊಟ್ಟೆಗಳು ಒಣ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲೂ ದೀರ್ಘಕಾಲ ಜೀವಂತವಾಗಿರುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಹೊಂದಿವೆ. ಅನುಕೂಲಕರ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಮರಳಿದಾಗ ಮೊಟ್ಟೆಗಳಿಂದ ಮರಿಗಳು ಹೊರಬರುತ್ತವೆ. ಈ ಸಿಸ್ಟ್ಗಳು ನೀರಿಲ್ಲದೆ, ಅತಿಯಾದ ಶಾಖ ಅಥವಾ ಚಳಿಯಲ್ಲೂ ಹಲವು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಜೀವಂತವಾಗಿರಬಲ್ಲವು. ಇವು ನೋಡಲು ಸಣ್ಣ ಮರಳಿನ ಕಣಗಳಂತೆ ಕಾಣುತ್ತವೆ.