ಸಮಯ ವ್ಯರ್ಥ ಮಾಡದೆ, ಪೊದ್ದಾರ್ಜಿ ಬೇಗನೆ ಕಾರ್ಯ ಪ್ರವೃತ್ತರಾದರು. ಅವರು ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಎಲ್ಲ ಜನರನ್ನು - ಶಿಕ್ಷಕರು, ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು, ಸಿಬ್ಬಂದಿ, ಕೆಲಸಗಾರರು ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಕರೆದು ಹೇಳಿದರು, ಇದು ಯಾರನ್ನೂ ದೂಷಿಸುವ ಸಮಯವಲ್ಲ ಅಥವಾ ಕುಳಿತು ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯುವ ಸಮಯವಲ್ಲ. ನಮಗೆ ಇನ್ನೂ ಅರ್ಧ ಗಂಟೆ ಸಮಯವಿದೆ. ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಒಗ್ಗೂಡಿ ನಮ್ಮಿಂದ ಸಾಧ್ಯವಾದದ್ದನ್ನು ಮಾಡೋಣ. ಒಟ್ಟಾಗಿ ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಸಾಧ್ಯವಾದಷ್ಟು ಸರಿಪಡಿಸಬಹುದು. ಬನ್ನಿ ಎಂದರು.
ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಜನರನ್ನು ಗುಂಪುಗಳಾಗಿ ವಿಂಗಡಿಸಲಾಯಿತು ಮತ್ತು ಪ್ರತಿ ಗುಂಪಿಗೆ ಒಂದೊಂದು ಕೆಲಸವನ್ನು ನೀಡಲಾಯಿತು. ಕೆಲವೇ ನಿಮಿಷಗಳಲ್ಲಿ, ಕುರ್ಚಿಗಳು ಮತ್ತು ಮೇಜುಗಳನ್ನು ಸ್ವಚ್ಛಗೊಳಿಸಲಾಯಿತು ಮತ್ತು ಸರಿಯಾಗಿ ಇರಿಸಲಾಯಿತು, ಕಂಬಗಳನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಲಾಯಿತು, ವೇದಿಕೆ ಒಣಗಿತ್ತು, ವೇದಿಕೆಯನ್ನು ಪೊರಕೆಯಿಂದ ಸ್ವಚ್ಛಗೊಳಿಸಲಾಯಿತು, ಮತ್ತು ಎಲ್ಲವೂ 20 ನಿಮಿಷಗಳಲ್ಲಿ ಮುಗಿಯಿತು!
ಪೊದ್ದಾರ್ಜಿಯವರ ಸ್ಪೂರ್ತಿ ಎಲ್ಲರಲ್ಲಿ ರೋಮಾಂಚನವನ್ನುಂಟು ಮಾಡಿತು. ಎಲ್ಲರೂ ಎಲ್ಲ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ಪೂರ್ಣ ಹೃದಯದಿಂದ ಕೈಜೋಡಿಸಿದರು. ಬಹುಶಃ ಮುಖ್ಯ ಅತಿಥಿ ಕುರ್ಚಿಗಳನ್ನು ಒರೆಸುವುದು ಮತ್ತು ಸ್ಥಳವನ್ನು ಗುಡಿಸುವುದು ಕಂಡುಬಂದ ಏಕೈಕ ಸಮಾರಂಭ ಇದಾಗಿರಬಹುದು! ಗೀತೆಯ ಮೂರನೇ ಅಧ್ಯಾಯವಾದ ಕರ್ಮಯೋಗದಲ್ಲಿ, ಭಗವಂತ ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ: ಜನರು ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ಮನೋಭಾವದಿಂದ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿ ಅಹಂಕಾರವಿಲ್ಲದೆ ಯಾವುದೇ ವೈಯುಕ್ತಿಕ ಆಸೆಗಳಿಲ್ಲದೆ ಎಲ್ಲರ ಕಲ್ಯಾಣಕ್ಕಾಗಿ ತಮ್ಮ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದದ್ದನ್ನು ಸುರಿಸಿದಾಗ, ಯಶಸ್ಸು ಖಚಿತ ಎಂದು.