ಏಳನೆಯ ಶತಮಾನದ ಕಾಲ ಆ ರೀತಿ ಇತ್ತು. ಮಹಿಳೆ ಕೇವಲ ಭೋಗದ ವಸ್ತುವಾಗಿದ್ದಳು. ಒಬ್ಬ ಗಂಡಸು, ಸ್ತ್ರೀಯೊಬ್ಬಳನ್ನು ನೋಡಿದ ಎಂದರೆ ಅವಳ ಕಥೆ ಅಷ್ಟೇ ಎನ್ನುವ ಸ್ಥಿತಿ ಇತ್ತು. ಹೀಗೇನಾದರೂ ಒಬ್ಬಳು ಸ್ತ್ರೀ ಪುರುಷನ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬಿದ್ದ ಎಂದರೆ ಆತ ಆಕೆಯನ್ನು ಲೈಂಗಿಕ ಸಂಪರ್ಕಕ್ಕೆ ಕರೆದ ಎಂದೇ ಅರ್ಥವಾಗಿದ್ದ ಕಾಲವದು. ಅಂಥ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮುಸ್ಲಿಂ ಮಹಿಳೆಯರು ಇಂಥ ಕಾಮುಕ ಪುರುಷರಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು, ಮುಖ ಮುಚ್ಚಿ ಓಡಾಡಲು ಹಿಜಾಬ್, ಬುರ್ಕಾಗಳನ್ನು ಬಳಸತೊಡಗಿದರು. ತಮ್ಮ ಸೌಂದರ್ಯ ಆತನ ಮೇಲೆ ಬೀಳಬಾರದು, ತಮ್ಮ ಮಾನ ಹೋಗಬಾರದು ಎನ್ನುವ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಇದು ಜಾರಿಯಾದದ್ದು. ಇದೀಗ ಕಾಲ ಅದೆಷ್ಟು ಬದಲಾಗಿದೆ. ಈಗಲೂ ಅದನ್ನೇ ಮುಂದುವರಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುವುದರಲ್ಲಿ ಅರ್ಥವಿಲ್ಲ. ಮುಸ್ಲಿಂ ಮಹಿಳೆಯರು ಬುರ್ಖಾ, ಹಿಜಾಬ್ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಮ್ಮ ಶೋಷಣೆಯ ಸಂಕೇತ ಎಂದೇ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಬೇಕಿದೆ ಎಂದಿದ್ದಾರೆ.
