ಈ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ, ಬಹಳಷ್ಟು ಪ್ರವೇಶಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಬಂದಿರುವ ‘ಪೋಷಕತ್ವ’ (ಶ್ರೀಹರಿ ಭಟ್, ವಿರೂಪಾಕ್ಷಪ್ಪ ಶಾಂತಗೇರಿ, ಭವಾನಿ ಜೋಶಿ, ಪ್ರಕಾಶ್ ಬಿ, ಸಂಜೀವ ಮತ್ತಿಕೊಪ್ಪ, ಗುರುಪ್ರಸನ್ನ ಚಿಂತಾಮಣಿ, ಡಾ.ಎಸ್.ಎಸ್ ಚೊರಗಿ, ನಾಗೇಶ ಫಾಟಕ್, ಭಾರತಿ ಭಟ್, ರಶ್ಮಿ ರಾಜೇಂದ್ರ, ಪೂರ್ಣಿಮಾ ಭಟ್, ಷಡಕ್ಷರಮುನಿ ಸ್ವಾಮೀಜಿ, ರಾಕೇಶ ವೆಂಕಟಗಿರಿ, ಕಾಡೇಶ ವಿ.ಬಿ, ಭಾಗ್ಯಶ್ರೀ ಕುಲಕರ್ಣಿ, ಉಮಾ ಪ್ರಭು, ಕಂಪಲಾಪುರ ಶ್ರೀನಿವಾಸ್ ಮುಂತಾದವರು) ಅಥವಾ ‘ಪಾಲಕತ್ವ’ (ಡಾ.ಎಚ್.ಎಸ್.ಸುರೇಶ್, ಭಾರತಿ ಪ್ರಕಾಶ, ಸಜ್ಜನ ತಾಳಿಕೋಟೆ, ವಿ.ವಿಜಯೇಂದ್ರ ರಾವ್, ರಾಮಚಂದ್ರ ಐ.ಎಂ, ಸವಿತಾ ರತ್ನಾಕರ, ಸುಜನಾ ನಿಟ್ಟೂರು, ಯಶೋದಾ ಗೋಪಿ, ವಿಜಯಲಕ್ಷ್ಮಿ ಅಶೋಕ್, ಯು.ಎನ್. ಸಂಗನಾಳಮಠ, ಮಮತಾ ಕುಂದಾಪುರ, ವೀಣಾ ಹಂಪಿಹೊಳಿ, ರಘುನಾಥ್ ಹಿರೇಹಳ್ಳಿ ಮತ್ತಿತರರು) ಒಳ್ಳೆಯ ಆಯ್ಕೆಗಳು. ‘ಪರಿಪಾಲನೆ’ (ಅನಂತಕೃಷ್ಣ ಶಿವಮೊಗ್ಗ, ಜಿ.ಕೆ.ಲಕ್ಷಿ ್ಮನರಸಿಂಹಯ್ಯ) ಸಹ ಅರ್ಥಪೂರ್ಣವಾಗಿದೆ. ಸಾಕಾಣಿಕೆಯನ್ನು ಹೋಲುವ ‘ಬೆಳೆಸಾಣಿಕೆ’ (ರಘುನಾಥ ಎಂ.ಆರ್) ಆಕರ್ಷಕವಾಗಿದೆ. ರೇಖಾ ಮುತಾಲಿಕ್ ಸೂಚಿಸಿರುವ ‘ತಂದೆತಾಯ್ತನ’ ಇದು ತಂದೆ-ತಾಯಿ ಇಬ್ಬರದೂ ಸಮಾನ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಎಂಬುದನ್ನು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ.