1950ರ ವೇಳೆಗೆ ಹಳೆಯ ಸಮಾಧಿಗಳಲ್ಲಿದ್ದ ಶವಗಳು ಸರಿಯಾಗಿ ಕೊಳೆಯದೆ ಉಳಿದಿರುವ ವಿಚಾರ ಗಮನಕ್ಕೆ ಬಂದ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಸಮಾಧಿಗಳನ್ನು ಮಾಡುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಲಾಯಿತು. 1918ರ ಸ್ಪ್ಯಾನಿಷ್ ಫ್ಲೂ ಸಾಂಕ್ರಾಮಿಕಕ್ಕೆ ಬಲಿಯಾದವರ ಸಮಾಧಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ವೈರಸ್‌ನ ಅವಶೇಷಗಳು ಉಳಿದಿರಬಹುದೆಂಬ ಆತಂಕ ಈ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಮತ್ತಷ್ಟು ಮಹತ್ವ ನೀಡಿತು.
ಹಾಗಾದರೆ, ಇಲ್ಲಿ ಯಾರಾದರೂ ಮೃತಪಟ್ಟರೆ ಏನು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ? ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ಸಾಯುವುದೇ ಕಾನೂನುಬಾಹಿರವಲ್ಲ. ಆದರೆ, ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕವಾಗಿ ಸಮಾಧಿ ಮಾಡುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗೆ ನಿರ್ಬಂಧವಿದೆ. ಗಂಭೀರ ಅನಾರೋಗ್ಯದಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿರುವವರನ್ನು ಸಾಧ್ಯವಾದಷ್ಟು ನಾರ್ವೆಯ ಮುಖ್ಯ ಭೂಭಾಗಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಮೃತಪಟ್ಟರೆ ಅವರ ಅಂತ್ಯಸಂಸ್ಕಾರಕ್ಕೆ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಫ್ರಾನ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಸಾಯುವುದಕ್ಕೂ ಅನುಮತಿ ಬೇಕಿತ್ತೇ?
ಫ್ರಾನ್ಸ್‌ನ ಲೆ ಲವಾಂಡೌ ಪಟ್ಟಣದಲ್ಲೂ ಇದೇ ರೀತಿಯ ವಿಚಿತ್ರ ಘಟನೆ ನಡೆದಿದೆ. 2000ರಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿನ ಮೇಯರ್ ಸಾಯುವುದನ್ನು ನಿಷೇಧಿಸುವ ಆದೇಶ ಹೊರಡಿಸಿದ್ದರು ಎಂಬ ವರದಿಗಳಿವೆ. ಆದರೆ, ಈ ಆದೇಶದ ಹಿಂದೆ ಸಾವನ್ನು ತಡೆಯುವ ಯಾವುದೇ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಅಥವಾ ಅಲೌಕಿಕ ಕಾರಣ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಸ್ಥಳೀಯ ಸ್ಮಶಾನದಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಸಮಾಧಿಗಳಿಗೆ ಜಾಗವಿರಲಿಲ್ಲ. ಹೊಸ ಸ್ಮಶಾನ ನಿರ್ಮಾಣಕ್ಕೆ ಅನುಮತಿ ದೊರೆಯದ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಆಡಳಿತದ ಗಮನ ಸೆಳೆಯಲು ಈ ರೀತಿಯ ಅಸಾಮಾನ್ಯ ಆದೇಶವನ್ನು ಬಳಸಲಾಗಿತ್ತು. ಮನುಷ್ಯನ ಸಾವನ್ನು ಕಾನೂನಿನ ಮೂಲಕ ತಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ತಿಳಿದಿರುವ ವಿಚಾರ. ಹೀಗಾಗಿ ಇಂತಹ ಆದೇಶಗಳನ್ನು ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಜಾರಿಗೊಳಿಸುವ ನಿಯಮಗಳೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ, ಸ್ಥಳೀಯ ಸಮಸ್ಯೆಯತ್ತ ಗಮನ ಸೆಳೆಯುವ ಸಾಂಕೇತಿಕ ಕ್ರಮಗಳೆಂದು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.
ಸ್ಪೇನ್‌ನಲ್ಲೂ ಇತ್ತು ಇಂತಹ ವಿಚಿತ್ರ ಆದೇಶ
ಸ್ಪೇನ್‌ನ ಲಾಂಜರೋನ್ ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿಯೂ 1999ರಲ್ಲಿ ಇದೇ ರೀತಿಯ ಘಟನೆ ನಡೆದಿತ್ತು ಎಂದು ವರದಿಯಾಗಿದೆ. ಅಲ್ಲಿನ ಸ್ಮಶಾನದಲ್ಲಿ ಜಾಗದ ಕೊರತೆ ಎದುರಾದಾಗ ಅಂದಿನ ಮೇಯರ್ ಜೋಸೆ ರೂಬಿಯೊ ಅವರು ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ಸಾಯುವುದನ್ನು ನಿಷೇಧಿಸುವ ರೀತಿಯ ಆದೇಶ ಹೊರಡಿಸಿದ್ದರು. ಈ ಆದೇಶದ ಉದ್ದೇಶ ಜನರ ಸಾವನ್ನು ತಡೆಯುವುದಾಗಿರಲಿಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಸ್ಮಶಾನದಲ್ಲಿ ಜಾಗದ ಕೊರತೆಯಿಂದ ಉಂಟಾಗಿದ್ದ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ಗಮನಕ್ಕೆ ತರುವುದಾಗಿತ್ತು. ಹೀಗಾಗಿ ಈ ಸುದ್ದಿ ದೇಶದ ಗಮನ ಸೆಳೆಯುವ ವಿಶಿಷ್ಟ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಚರ್ಚೆಗೆ ಬಂದಿತ್ತು.
