ವಿದೇಶನೀತಿಯ ಚದುರಂಗದಲ್ಲಿ ಚಾಣಾಕ್ಷ ಮೋದಿ

ರಕ್ಷಣೆ, ಆರೋಗ್ಯ, ಶಿಕ್ಷಣ ಮುಂತಾದ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಸಿಬ್ಬಂದಿ, ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಹಾಗೂ ಧನದ ಪೂರೈಕೆಯ ಮೂಲಕ ಅಫ್ಘಾನಿಸ್ತಾನದ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಭಾರತ ಗಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಮೋದಿ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಮ್ಯಾನ್ಮಾರ್ ಜತೆ ಮೈತ್ರಿಯನ್ನು ಘನಿಷ್ಠಗೊಳಿಸಿ ಅದನ್ನು ಭಾರತದ ಆರ್ಥಿಕ ಪ್ರಭಾವಕ್ಕೆ ತರುವ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ಹಂತಹಂತವಾಗಿ ಅನುಷ್ಠಾನಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಅಂತೂ ಸೋನಿಯಾ ಗಾಂಧಿ, ಪಿ.ಚಿದಂಬರಂ, ಮಮತಾ ಬ್ಯಾನರ್ಜಿ, ಸೀತಾರಾಂ ಯೆಚೂರಿಯವರಂತಹ ಸ್ವಭವಿಷ್ಯದ ಬಗೆಗಿನ ಆತಂಕಿತರು, ರಾಹುಲ್ ಗಾಂಧಿಯವರಂಥ ರಾಜಕೀಯ ವಿದೂಷಕ-ಸುಳ್ಳುಗಾರ, ಮಣಿಶಂಕರ್ ಅಯ್ಯರ್​ರಂಥ ಬಾಯಿಹರುಕ ನಿರುದ್ಯೋಗಿ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳ ಪಿತೂರಿಗಳ, ಕಾಕ ಸಾಹಿತಿ-ವಿಚಾರವಾದಿಗಳ ಅಸಹಿಷ್ಣುತಾ ನೌಟಂಕಿಗಳ, ಕನ್ಹೈಯಾ ಕುಮಾರ್, ಉಮರ್ ಖಾಲಿದ್, ಅನಿರ್ಬಾನ್ ಭಟ್ಟಾಚಾರ್ಯರಂಥ ಹಾದಿತಪ್ಪಿದ ಎಳಸುಗಳ ಅರಚಾಟಗಳ, ರೋನಾ ವಿಲ್ಸನ್, ಕಾಮ್ರೇಡ್ ರಿತುಪರ್ಣೇ ಗೋಸ್ವಾಮಿಯವರಂಥ ನಗರ ನಕ್ಸಲರ ಹತ್ಯಾಸಂಚುಗಳ ನಡುವೆಯೂ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ಪ್ರಧಾನಿಯಾಗಿ 5 ವರ್ಷಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ! ಈ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ವರಕ್ಷಣೆ, ಸ್ವಹಿತ, ಸ್ವಭವಿಷ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಆತಂಕಪಡದೆ ದೇಶದ ಸರ್ವಾಂಗೀಣ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಅವರು ಅವಿಶ್ರಾಂತರಾಗಿ ದುಡಿದಿದ್ದಾರೆ ಎನ್ನುವುದು ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನೊಬ್ಬ ಯಶಸ್ವೀ ನಾಯಕನನ್ನಾಗಿಸಿದೆ. ‘ಮೇಕ್ ಇನ್ ಇಂಡಿಯಾ’, ‘ಸ್ಕಿಲ್ ಇಂಡಿಯಾ’, ‘ಸ್ಟಾರ್ಟ್​ಅಪ್ ಇಂಡಿಯಾ’, ‘ಡಿಜಿಟಲ್ ಇಂಡಿಯಾ’ದಂಥ ಮಹತ್ವಾಕಾಂಕ್ಷಿ ಕಾರ್ಯಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸಿ ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಜಪಾನ್, ಇಸ್ರೇಲ್, ಜರ್ಮನಿ, ಫ್ರಾನ್ಸ್, ಕೆನಡಾ, ಚೀನಾ ಮುಂತಾದ ಮಹತ್ವದ ದೇಶಗಳನ್ನು ಭಾರತದ ಸಹಯೋಗಿಗಳಾಗಿಸಿ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ, ಕೈಗಾರಿಕಾ, ಆರ್ಥಿಕ ಹಾಗೂ ರಕ್ಷಣಾ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ದೇಶ ಹಿಂದೆಂದೂ ಕಂಡರಿಯದಂತಹ ಅಭೂತಪೂರ್ವ ಪ್ರಗತಿ ಸಾಧಿಸಲು ಅನುವುಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ವ್ಯವಹಾರಾನುಕೂಲತೆಗಳಿಗೆ ಪ್ರಶಸ್ತ ದೇಶಗಳ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ಸ್ಥಾನ 2014ರಲ್ಲಿ 140ಷ್ಟು ಕೆಳಗಿದ್ದದ್ದು ಈಗ 77ಕ್ಕೇರಿರುವುದು ಮತ್ತು ಫ್ರಾನ್ಸ್ ಅನ್ನು ಹಿಂದಿಕ್ಕಿ ಭಾರತ ವಿಶ್ವದ ಆರನೆಯ ಅತಿದೊಡ್ಡ ಅರ್ಥವ್ಯವಸ್ಥೆಯಾಗಿ ಬೆಳೆದು ನಿಂತಿರುವುದು ಮೋದಿಯವರ ಯೋಜನೆಗಳ ಯಶಸ್ಸನ್ನು ಸಾರುತ್ತದೆ.

ತಮ್ಮ ಕಾರ್ಯಯೋಜನೆಗಳಿಗೆ ಸಹಕಾರಿ

ಯಾಗುವಂತೆ, ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ತಳುಕುಹಾಕಿ ಕೊಂಡ 3 ವಿದೇಶಾಂಗ ನೀತಿಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸಿ ಅನುಷ್ಠಾನಗೊಳಿಸಿದ್ದಾರೆ ಪ್ರಧಾನಿ ಮೋದಿ. ಅವುಗಳೆಂದರೆ-

1) ದಕ್ಷಿಣ ಏಷ್ಯಾದ ಪುಟ್ಟ ನೆರೆನಾಡುಗಳಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ಬಗ್ಗೆ ಸದ್ಭಾವನೆ ಮೂಡಿಸಿ ಆರ್ಥಿಕ ಹಾಗೂ ಸಾಮರಿಕ ಸಹಕಾರಗಳನ್ನು ವೃದ್ಧಿಸುತ್ತಲೇ, ಏಷ್ಯಾ ವಲಯ ಹಾಗೂ ಜಾಗತಿಕ ಬೃಹತ್ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಜತೆ ಕೈಜೊಡಿಸಿ ಪಾಕಿಸ್ತಾನವನ್ನು ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಆ ಮೂಲಕ ಅದರ ಭಯೋತ್ಪಾದಕ ಕೈಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿಹಾಕುವುದು;

2) ಚೀನಾದ ಜತೆ ಆರ್ಥಿಕ ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು ವೃದ್ಧಿಸುತ್ತಲೇ ಅ ಕುಟಿಲದೇಶಕ್ಕೆ ಭಾರತದ ವಿರುದ್ಧ ಸಾಮರಿಕ ಮೇಲುಗೈ ದಕ್ಕದಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು;

3) ಅಮೆರಿಕ, ಜಪಾನ್, ಇಸ್ರೇಲ್, ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾದಂತಹ ಮಹತ್ವದ ದೇಶಗಳ ಸ್ನೇಹ ಮತ್ತು ಬೆಂಬಲವನ್ನು ಯಾವ ಹಿಂಜರಿಕೆಯೂ ಇಲ್ಲದೆ ಭಾರತದ ಆರ್ಥಿಕ ಹಾಗೂ ರಕ್ಷಣಾ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗಳಿಗೆ ಅನುಕೂಲವಾಗುವಂತೆ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಮತ್ತು ಆ ಮೂಲಕ ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ರಂಗದಲ್ಲಿ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಸಿಗಬೇಕಾದ ಮಹತ್ವವನ್ನು ದೊರಕಿಸಿಕೊಡುವುದು. ಇದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಮೋದಿ ರೂಪಿಸಿದ್ದು, ಅನುಷ್ಠಾನಗೊಳಿಸಿದ್ದು ಮತ್ತು ಮಹತ್ತರ ಯಶಸ್ಸು ಸಾಧಿಸಿದ್ದು ವಿದೇಶನೀತಿಯಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಪೂರ್ವಾನುಭವವೂ ಇಲ್ಲದೆಯೇ! ಅಷ್ಟೇಕೆ, ಅವರು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸ್ತರದ ನಾಯಕರಾಗಿ ಹೊಮ್ಮಿ ಮೊಟ್ಟಮೊದಲಿಗೆ ಲೋಕಸಭೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ್ದೇ 2014ರ ಮೇ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ! ಇದು ಇಂತಹ ಮಹಾನ್ ನಾಯಕನನ್ನು ಗುರುತಿಸುವಲ್ಲಿ ದೇಶ ಇಷ್ಟೇಕೆ ತಡಮಾಡಿತು ಎಂಬ ಬೇಸರವನ್ನುಂಟುಮಾಡುವುದರ ಜತೆಗೇ, ರಾಷ್ಟ್ರನಾಯಕರಾಗಿ ಮೋದಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ಕಾಲ ಮುಂದುವರಿಯಬೇಕಾದ ಅಗತ್ಯವನ್ನೂ ಮನಗಾಣಿಸುತ್ತದೆ.

ಈ ಪೀಠಿಕೆಯೊಂದಿಗೆ ಮೋದಿಯವರ ವಿದೇಶನೀತಿಯ 3 ಮುಖ್ಯ ಆಯಾಮಗಳನ್ನು ವಿಮರ್ಶಾತ್ಮಕವಾಗಿ ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಿ ಮೋದಿ ಸರ್ಕಾರದ ವಿದೇಶನೀತಿಯ ಬ್ಯಾಲೆನ್ಸ್ ಶೀಟ್ ತಯಾರಿಸುವುದು ಎರಡು ಭಾಗಗಳ ಈ ಲೇಖನದ ಉದ್ದೇಶ. ಮೊದಲ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಹೊರತಾಗಿ ದಕ್ಷಿಣ ಏಷ್ಯಾದ ನೆರೆನಾಡುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮೋದಿ ಸರ್ಕಾರದ ನೀತಿಗಳನ್ನು ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಗೆತ್ತಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ. ಮಗ್ಗುಲಮುಳ್ಳು ಪಾಕಿಸ್ತಾನ, ಚೀನಾ ಹಾಗೂ ಜಗತ್ತಿನ ಇತರ ಬೃಹತ್ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಬಗ್ಗೆ ನೀತಿಗಳ ಅವಲೋಕನ ಎರಡನೆಯ ಭಾಗದಲ್ಲಿ.

ಉಪಖಂಡದ ಪುಟ್ಟ ನೆರೆನಾಡುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮೋದಿ ತೋರುತ್ತಿರುವ ನೀತಿಗಳನ್ನು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಅವಲೋಕಿಸಿದರೆ ಅವುಗಳನ್ನು ನಮ್ಮ ಸ್ನೇಹವಲಯದಲ್ಲೇ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವ ಯೋಜನೆ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಬೇಕಾದರೆ ವಿವಿಧ ಸಹಾಯ ಸಹಕಾರಗಳ ಜತೆಗೆ ಆಗಾಗ ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಕಠಿಣವೆನಿಸುವ, ಆದರೆ ದೂರಗಾಮಿ ಪರಿಣಾಮದಲ್ಲಿ ಒಳ್ಳೆಯದೇ ಅನಿಸುವ ಕೆಲವು ಕುಟಿಲನೀತಿಗಳನ್ನೂ ಅನುಸರಿಸುವ ಅಗತ್ಯವನ್ನು ಮೋದಿ ಮನಗಂಡಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ಅನುಸರಿಸಿದ್ದಾರೆ ಕೂಡ ಎನ್ನುವುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ. ಅವರ ಈ ನೀತಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಟೀಕೆಗಳೂ ಬಾರದಿಲ್ಲ. ಜತೆಗೇ, ನಮ್ಮ ಕುರಿತಾಗಿ ಸುತ್ತಲ ಸಣ್ಣದೇಶಗಳ ನೀತಿಯಲ್ಲಿ ಆಗಾಗ ಉಂಟಾಗುವ ಏರಿಳಿತಗಳ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಮೋದಿ ಸರ್ಕಾರದ ಯಶಸ್ಸನ್ನು ಅಥವಾ ವೈಫಲ್ಯವನ್ನು ಗುರುತಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನಗಳೂ ನಡೆದಿವೆ. ಇವೆಷ್ಟು ಅರ್ತಾಕ ಹಾಗೂ ವಿವೇಕಹೀನ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಸುತ್ತಲ ಪುಟ್ಟ ನೆರೆನಾಡುಗಳನ್ನು ತಮ್ಮ ಪಾಡಿಗೆ ತಾವಿರುವಂತೆ ಬಿಟ್ಟುಬಿಡಬಾರದೇಕೆ ಎನ್ನುವವರು ಹಾಗೂ ಅವುಗಳ ವ್ಯವಹಾರದಲ್ಲಿ ನಾವೇಕೆ ಮೂಗು ತೂರಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸುವವರು ನಮ್ಮಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ (ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಯಾರಿಲ್ಲ ಬಿಡಿ!). ಇವರ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ರಾಜಕಾರಣದ ಅರಿವು ಉತ್ತರವನ್ನೊದಗಿಸುತ್ತದೆ. ತನ್ನ ಸುತ್ತಲಿನ ಪುಟ್ಟರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ತನ್ನ ಶತ್ರುಗಳ ಆಡುಂಬೊಲವಾಗಿ ತನಗೆ ಕಂಟಕವಾಗದಂತೆ ತಡೆಯಬೇಕಾದ್ದು ಪ್ರತಿ ದೊಡ್ಡರಾಷ್ಟ್ರದ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಅಗತ್ಯ. ಅಮೆರಿಕ 200 ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಮೆಕ್ಸಿಕೊ ಮತ್ತು ಮಧ್ಯ ಅಮೆರಿಕದಲ್ಲಿ, ರಷ್ಯಾ 300 ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಪೋಲೆಂಡ್ ಮತ್ತು ಪೂರ್ವ ಯುರೋಪ್​ನಲ್ಲಿ, ಚೀನಾ 2,000 ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ಟಿಬೆಟ್, ವಿಯೆಟ್ನಾಂ, ಕೊರಿಯಾಗಳಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ್ದು ಮತ್ತೀಗ ಮಂಗೋಲಿಯಾ, ಕಝಾಕ್​ಸ್ತಾನ್, ರ್ಕಿಘಿಸ್ತಾನ್​ಗಳಲ್ಲಿ ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದು ಇದನ್ನೇ. ಹಾಗೇ ನಾವೂ ನೇಪಾಳ, ಭೂತಾನ್, ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶ, ಶ್ರೀಲಂಕಾ, ಮಾಲ್ದೀವ್ಸ್​ಗಳಲ್ಲಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಅದು ನಮ್ಮ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಅಗತ್ಯ. ವಾಸ್ತವ ಹೀಗಿರುವಾಗ ನೆರೆಯ ಪುಟ್ಟದೇಶಗಳು ನಮ್ಮ ವಿರುದ್ಧ ಆಗೊಮ್ಮೆ ಈಗೊಮ್ಮೆ ಕಿಡಿಕಾರುವುದು ಸಹಜ. ಆದರೆ, ಅವು ನಮ್ಮ ವೈರಿಗಳಾಗಿಬಿಟ್ಟವು ಎಂದು ಕೂಗಿ ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಸರ್ಕಾರವನ್ನು ದೂಷಿಸುವುದು ಅಪ್ರಬುದ್ಧತೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಇದು ಅರ್ಥವಾಗಬೇಕಾದರೆ ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ರಾಜಕಾರಣದ ಸೂಕ್ಷ್ಮವೊಂದರ ಅರಿವಿರಬೇಕಾ ಗುತ್ತದೆ. ಒಂದು ದೊಡ್ಡದೇಶ ಮತ್ತದರ ನೆರೆಯ ಪುಟ್ಟ ದೇಶವೊಂದರ ನಡುವಿನ ವ್ಯವಹಾರಗಳು ಜಗತ್ತಿನೆಲ್ಲೆಡೆ ಸರಿಸುಮಾರು ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಗತಿಯಲ್ಲಿ ಜರುಗುತ್ತವೆ. ನೆರೆಯ ದೈತ್ಯ ತನ್ನ ಸ್ವತಂತ್ರ ಅಸ್ತಿತ್ವಕ್ಕೆ ಎಂದಾದರೊಂದು ದಿನ ಮುಳುವಾಗಬಹುದೆಂಬ ನಿರಂತರ ಆತಂಕದಲ್ಲಿ ಪುಟ್ಟರಾಷ್ಟ್ರ ಬಳಲುತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ಇತರ ಬಲಿಷ್ಠ ದೇಶಗಳ ಜತೆ ಮಿತ್ರತ್ವ ಸಂಪಾದಿಸಿಕೊಂಡು ಆ ಮೂಲಕ ನೆರೆಯ ದೈತ್ಯನ ಹವಣಿಕೆಗಳನ್ನು ಹದ್ದುಬಸ್ತಿನಲ್ಲಿಡಲು ಅದು ಹೆಣಗುತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ಅದರ ಈ ಹೆಣಗಾಟವನ್ನೇ ತನ್ನ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗೆ ಮಾರಕವೆಂದು ಬಗೆಯುವ ದೈತ್ಯರಾಷ್ಟ್ರ ಬಡಪಾಯಿ ಪುಟ್ಟರಾಷ್ಟ್ರದ ವ್ಯವಹಾರದಲ್ಲಿ ಸದಾ ಕೈತೂರಿಸುತ್ತ ಅದು ತನ್ನ ವಿರೋಧಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಕೈ ಸೇರಿಸದಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ಇದರ ಜತೆಗೆ, ಪುಟ್ಟರಾಷ್ಟ್ರದ ನಾಯಕರು ತಮ್ಮ ವೈಫಲ್ಯಗಳಿಗೆಲ್ಲ ನೆರೆಯ ದೈತ್ಯನನ್ನು ದೂಷಿಸುವುದರ ಮೂಲಕ ತಮ್ಮ ಜನರ ಆಕ್ರೋಶವನ್ನು ಅತ್ತ ತಿರುಗಿಸಿ ತಾವು ನಿರಾತಂಕವಾಗಿ ಅಧಿಕಾರದಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರಿಯುವ ಸರ್ಕಸ್​ನಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುತ್ತಾರೆ. ಪುಟ್ಟರಾಷ್ಟ್ರದ ಈ ದೊಂಬರಾಟಗಳನ್ನು ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ವಿದ್ಯಮಾನಗಳ ವಿಶ್ಲೇಷಕರು ‘ಖಞಚ್ಝ್ಝ ಖಠಿಚಠಿಛಿ Mಛ್ಞಿಠಿಚ್ಝಜಿಠಿಢ’ ಎಂದು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾರೆ. ಈ ಎಲ್ಲ ನಕಾರಾತ್ಮಕ ನಡವಳಿಕೆಗಳ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಎರಡೂ ದೇಶಗಳ ನಡುವೆ ಅಪನಂಬಿಕೆ ಸದಾ ಹೊಗೆಯಾಡುತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ವಿಶೇಷ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಅದು ಬಹಿರಂಗ ದ್ವೇಷವಾಗಿ ಭುಗಿಲೇಳುತ್ತದೆ. ಇಷ್ಟಾಗಿಯೂ, ಪುಟ್ಟರಾಷ್ಟ್ರ ಕಠಿಣ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮೊರೆಹೋಗುವುದು ನೆರೆಯ ದೈತ್ಯನನ್ನೇ. ಹೀಗಾಗಿ ಕಾಲಕಾಲಕ್ಕೆ ಅವು ತೋರಿಸುವ ‘ದ್ವೇಷ’ ನೈಜವಾದುದೇನಲ್ಲ, ಶಾಶ್ವತವೂ ಅಲ್ಲ. ಈ ಅರಿವಿನೊಂದಿಗೆ ದಕ್ಷಿಣ ಏಷ್ಯಾದಲ್ಲಿ ಮೋದಿ ಸರ್ಕಾರ ಅನುಸರಿಸುತ್ತಿರುವ ನೀತಿಗಳನ್ನು ಅವಲೋಕಿಸೋಣ.

ಪ್ರಮಾಣವಚನ ಸ್ವೀಕಾರ ಸಮಾರಂಭಕ್ಕೆ ಸಾರ್ಕ್ ನಾಯಕರನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುವಂತಹ ಅಭೂತಪೂರ್ವ ನಡೆಯ ಮೂಲಕ ನೆರೆನಾಡುಗಳೊಡನೆ ಘನಿಷ್ಠ ಸಂಬಂಧಗಳಿಗೆ ಮಹತ್ವ ನೀಡುವ ಸೂಚನೆಯನ್ನು ಮೋದಿ ವಿಶ್ವಕ್ಕೆ ನೀಡಿದರು. ಆ ಸಾಂಕೇತಿಕ ನಡೆಯನ್ನು ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ಹಂತಕ್ಕೇರಿಸಿ ದಕ್ಷಿಣ ಏಷ್ಯಾದ ಒಂದೊಂದು ದೇಶದ ಜತೆಗೂ ದ್ವಿಪಕ್ಷೀಯ ಸಂಬಂಧವರ್ಧನೆಗೆ, ಆ ಮೂಲಕ ಭಾರತದ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗಳಿಗೆ ಸಹಾಯಕವಾಗುವಂತಹ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಮೋದಿ ಕೈಗೊಳ್ಳತೊಡಗಿದರು. ನಾಲ್ಕು ದಶಕಗಳಿಂದಲೂ ನನೆಗುದಿಗೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದ ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶದ ಜತೆಗಿನ ಭೂಗಡಿ ಒಪ್ಪಂದಕ್ಕೆ ಸಂಸತ್ತಿನ ಒಪ್ಪಿಗೆ ಪಡೆದು ಅನುಷ್ಠಾನಗೊಳಿಸಿ ಪೂರ್ವದ ಆ ನೆರೆನಾಡಿನ ವಿಶ್ವಾಸ ಗಳಿಸಿದರು. ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಭಾರತದ ಮುಖ್ಯಭಾಗ ಮತ್ತು ಈಶಾನ್ಯ ರಾಜ್ಯಗಳ ನಡುವೆ ನೇರ ಹಾಗೂ ಕಡಿಮೆ ದೂರದ ರಸ್ತೆ ಸಂಪರ್ಕಕ್ಕೆ ಅವಕಾಶ ನೀಡಲು ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶ ಮುಂದೆಬಂದಿತು. ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ಬಗ್ಗೆ ಸದ್ಭಾವನೆ ಹೊಂದಿರುವ ಶೇಖ್ ಹಸೀನಾ ಬಾಂಗ್ಲಾದ ಪ್ರಧಾನಿಯಾಗಿರುವುದು ಮೋದಿಯವರ ನೀತಿಗಳಿಗೆ ಸಹಕಾರಿಯಾದದ್ದನ್ನು ನಾವಿಲ್ಲಿ ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಬಾರದು.

ರಕ್ಷಣೆ, ಆರೋಗ್ಯ, ಶಿಕ್ಷಣ ಮುಂತಾದ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಸಿಬ್ಬಂದಿ, ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಹಾಗೂ ಧನದ ಪೂರೈಕೆಯ ಮೂಲಕ ಅಫ್ಘಾನಿಸ್ತಾನದ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಭಾರತ ಗಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಮೋದಿ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಮ್ಯಾನ್ಮಾರ್ ಜತೆ ಮೈತ್ರಿಯನ್ನು ಘನಿಷ್ಠಗೊಳಿಸಿ ಅದನ್ನು ಭಾರತದ ಆರ್ಥಿಕ ಪ್ರಭಾವಕ್ಕೆ ತರುವ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ಹಂತಹಂತವಾಗಿ ಅನುಷ್ಠಾನಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ನೇಪಾಳದ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ಭಾರತಕ್ಕೆ ನೇಪಾಳದ ಅಗತ್ಯಕ್ಕಿಂತಲೂ ನೇಪಾಳಕ್ಕೆ ಭಾರತ ಅತ್ಯಗತ್ಯ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಸದ್ದಿಲ್ಲದೆ ಮನವರಿಕೆ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.

ನೇಪಾಳದ ಜತೆಗೇ, ಶ್ರೀಲಂಕಾ ಮತ್ತು ಮಾಲ್ದೀವ್ಸ್ ಬಗ್ಗೆ ನಾವಿಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಹೇಳಬೇಕು. ಯಾಕೆಂದರೆ ಈ ಮೂರೂ ದೇಶಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಕುಟಿಲನೀತಿ ಅನುಸರಿಸುವ ಅಗತ್ಯವನ್ನು ಮನಗಂಡ ಮೋದಿ ಅದನ್ನು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ಅನುಷ್ಠಾನಗೊಳಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಹೊಸ ಸಂವಿಧಾನದ ಕುರಿತಾಗಿ ನೇಪಾಳದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಭಾರತ ಮಧ್ಯಪ್ರವೇಶಿಸಿದ್ದು, 2015ರ ಜನವರಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಶ್ರೀಲಂಕಾದ ಅಧ್ಯಕ್ಷೀಯ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಚೀನಿಪರ ಮಹಿಂದಾ ರಾಜಪಕ್ಸ ಸೋತು ಮೈತ್ರಿಪಾಲ ಸಿರಿಸೇನ ವಿಜಯಿಯಾಗುವಂತೆ ನಮ್ಮ ಗುಪ್ತಚರ ಇಲಾಖೆಗಳು ತಂತ್ರ ರೂಪಿಸಿದ್ದು, ನಂತರ ಸಿರಿಸೇನ ಕೂಡ ಉಲ್ಟಾ ಹೊಡೆದಾಗ ಅವರ ವಿರುದ್ಧ ಪ್ರಧಾನಿ ರನಿಲ್ ವಿಕ್ರಮಸಿಂಘಯವರ ಸಾಂವಿಧಾನಿಕ ಸಮರಕ್ಕೆ ಬೆನ್ನುಲುಬಾಗಿ ನಿಂತದ್ದು, ಮಾಲ್ದೀವ್ಸ್​ನಲ್ಲಿ ಭಾರತ-ವಿರೋಧಿ, ಚೀನಿ-ಪರ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಅಬ್ದುಲ್ಲಾ ಯಮೀನ್ ಕೆಳಗಿಳಿದು ಭಾರತದ ಪರವಾದ ಮೊಹಮ್ಮದ್ ಸೋಲಿಹ್ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೇರಲು ಸಹಕರಿಸಿದ್ದು, ಅದಕ್ಕಾಗಿ ತೆರೆಮರೆಯಲ್ಲಿ ಶಕ್ತಿಪ್ರದರ್ಶನ ಮಾಡಿ ಯಮೀನ್​ರನ್ನು ಧೃತಿಗೆಡಿಸಿದ್ದು ಕಳೆದ 4 ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಮೋದಿ ಹೂಡಿದ ಕೆಲ ತಂತ್ರಗಳು. ಈ ಎಲ್ಲ ನಡೆಗಳ ಮೂಲಕ ಅವರು ಸಾಧಿಸಬಯಸಿರುವುದು ಆ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಚೀನಿ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ಕುಗ್ಗಿಸಿ ಅವು ಇದುವರೆಗೆ ನಮ್ಮ ವಿರುದ್ಧ ಚೀನಾದ ಬಂಟರಂತೆ ವರ್ತಿಸಿರುವ ನೀತಿಯನ್ನು ತೊರೆಯುವಂತೆ ಮಾಡುವುದರ ಜತೆಗೆ ಈ ವಲಯದಲ್ಲಿ ಪಾಕಿಸ್ತಾನವನ್ನು ಒಂಟಿಯಾಗಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಆ ಮೂಲಕ ಅದರ ಭಯೋತ್ಪಾದನಾ ವಿದೇಶನೀತಿಗೆ ಸಮರ್ಥಕರಿಲ್ಲದಂತೆ ಮಾಡುವುದು.

ಪ್ರಧಾನಿ ಮೋದಿ ಅನುಸರಿಸಿದ ತಂತ್ರಗಳನ್ನು ಬ್ರಿಟನ್, ಜರ್ಮನಿ, ಅಮೆರಿಕ, ರಷ್ಯಾ/ಸೋವಿಯತ್ ಒಕ್ಕೂಟ, ಚೀನಾ ಮುಂತಾದ ಬಲಾಢ್ಯ ದೇಶಗಳು ಲಾಗಾಯ್ತಿನಿಂದಲೂ ಅನುಸರಿಸುತ್ತಲೇ ಬಂದಿವೆ. ಈ ತಂತ್ರಗಳು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಫಲಕಾರಿಯಾಗಬಹುದು ಅಥವಾ ತಿರುಗುಬಾಣವಾಗಿ ನಮಗೇ ಹಾನಿಕಾರಕವಾಗಲೂಬಹುದು. ಅಮೆರಿಕಕ್ಕೆ ಕ್ಯೂಬಾದಲ್ಲಾದದ್ದು, ಸೋವಿಯತ್ ಒಕ್ಕೂಟಕ್ಕೆ ಯುಗೋಸ್ಲಾವಿಯಾ ಮತ್ತು ಈಜಿಪ್ಟ್​ನಲ್ಲಾದದ್ದು, ಚೀನಾಕ್ಕೆ ವಿಯೆಟ್ನಾಂನಲ್ಲಾದದ್ದು, ನಮಗೇ ಕೆಲತಿಂಗಳ ಹಿಂದೆ ಶ್ರೀಲಂಕಾದಲ್ಲಾದದ್ದು ಅಂತಹ ಕೆಲ ಉದಾಹರಣೆಗಳು. ಇದೊಂದು ಚದುರಂಗದಾಟದಂತೆ. ಪ್ರತಿಸ್ಪರ್ಧಿಗಳ ನಡೆಗೆ ಪ್ರತಿನಡೆ ರೂಪಿಸಿ ಅವರ ಕೈಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿಹಾಕಲು ನಾವು ಸದಾ ಸನ್ನದ್ಧರಾಗಿರಬೇಕು. ಸೋಲಿಗೆ ಹೆದರಿ ಕೈಕಟ್ಟಿ ಕೂತರೆ ಪ್ರತಿದ್ವಂದ್ವಿಗಳ ಕುಟಿಲಕೃತ್ಯಗಳಿಗೆ ಹಾದಿ ಸುಗಮಗೊಳಿಸಿದಂತಾಗುತ್ತದೆ. ಚದುರಂಗದಾಟಕ್ಕೆ ಮೋದಿ ಸರ್ಕಾರ ಮುಂದಾದದ್ದು ನೆಮ್ಮದಿ ನೀಡುವುದರ ಜತೆಗೆ, ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಏಕಾಏಕಿ ಪ್ರತಿಕೂಲವಾದಾಗ ಪ್ರತಿತಂತ್ರ ಹೂಡುವ ಚಾಣಾಕ್ಷತೆಯನ್ನೂ ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿರುವುದು ಅವರ ನಾಯಕತ್ವದ ಬಗ್ಗೆ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನುಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ.

(ಲೇಖಕರು ರಾಜಕೀಯ ವಿಶ್ಲೇಷಕರು, ಕನ್ನಡ ಕತೆಗಾರರು)

One Reply to “ವಿದೇಶನೀತಿಯ ಚದುರಂಗದಲ್ಲಿ ಚಾಣಾಕ್ಷ ಮೋದಿ”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *