Thursday, 15th November 2018  

Vijayavani

ಆ್ಯಂಬಿಡೆಂಟ್ ಕೋಟಿ ಕೋಟಿ ಡೀಲ್ ಪ್ರಕರಣ - ಕೆಲವೇ ಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲಿ ಜಾಮೀನು ಅರ್ಜಿ ತೀರ್ಪು- ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗ್ತಾರಾ ಗಣಿಧಣಿ..?        ನಾನು ಸಕ್ಕರೆ, ಮಾಧ್ಯಮಗಳು ಇರುವೆ - ನಾನು ಹೋದ್ಕಡೆ ನನ್ನನ್ನೇ ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತಾರೆ -  ಜಂಭ ಕೊಚ್ಚಿಕೊಂಡ ನಟಿ ಶ್ರುತಿ        ನಮ್ಮ ತಂದೆನೂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನ ಸೋಲಿಸಿದ್ರು - ನಾನೂ ಈಗ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಸೋಲಿಸಿದ್ದೇನೆ - ಸಿದ್ದು ನ್ಯಾಮಗೌಡ ಹೇಳಿಕೆ        ಮಹದಾಯಿ ನದಿ ನೀರು ಹಂಚಿಕೆ ವಿಚಾರ - ಇದೇ 17ರಂದು ಸರ್ವೆ ಪಕ್ಷ ಸಭೆ ಕರೆ ಸಿಎಂ- ಬಿಎಸ್​ವೈ, ದಿನೇಶ್​ ಗುಂಡೂರಾವ್​ಗೆ ಪತ್ರ        ರಫೇಲ್ ಖರೀದಿ ಅವ್ಯವಹಾರ ಆರೋಪ - ಸುದೀರ್ಘ 5 ಗಂಟೆಗಳ ಕಾಲ ನಡೆದ ವಿಚಾರಣೆ ಮುಕ್ತಾಯ - ತೀರ್ಪು ಕಾಯ್ದಿರಿಸಿದ ಸುಪ್ರೀಂ        ವೈಟ್​​ಹೌಸ್​​ನಲ್ಲಿ ದೀಪಾವಳಿ ಸಂಭ್ರಮ - ದೀಪ ಬೆಳಗಿ ಹಿಂದುಗಳಿಗೆ ಶುಭಕೋರಿದ ಟ್ರಂಪ್ - ಮೋದಿ ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತ ಎಂದ ಟ್ರಂಪ್​       
Breaking News

ಮಗುವು ಮನುಜನ ತಂದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಮರೆತೆವಾ?!

Saturday, 03.02.2018, 3:05 AM       No Comments

ಶತಾಯಗತಾಯ ಯತ್ನಿಸಿದರೂ ಕೂಡಿ ಬಾಳುವುದು ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ ಅನಿಸಿದಾಗ ಬೇರೆಯಾಗಿ, ಬದುಕನ್ನು ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ತಪ್ಪು ಎನ್ನಲಾಗದು. ಆದರೆ ತೀರಾ ಕ್ಷುಲ್ಲಕ ಎನಿಸುವ ಕಾರಣಗಳಿಗೂ ಪರಸ್ಪರ ಬೇರೆಯಾದರೆ, ಅಂಥವರ ಮಕ್ಕಳ ಕತೆ ಏನಾಗಬೇಕು?

 ‘ಈಗಿನ ಕಾಲದ ತಂದೆತಾಯಂದಿರಿಗೆ ಹೆತ್ತಮಕ್ಕಳ ಭವಿಷ್ಯಕ್ಕಿಂತ ಸ್ವಪ್ರತಿಷ್ಠೆಯೇ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ. ಇದರಿಂದ ಚಿಕ್ಕ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿಯೇ ಮಕ್ಕಳು ಹೆತ್ತವರ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ವಂಚಿತರಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ತಮ್ಮ ಅಹಂ ಸಾಧನೆಗಾಗಿ ಸ್ವಂತ ಮಕ್ಕಳ ಭವಿಷ್ಯವನ್ನೂ ಲೆಕ್ಕಿಸದೆ ಕೋರ್ಟ್ ಮೆಟ್ಟಿಲೇರುವ ತಂದೆತಾಯಂದಿರಿಗೆ ಮಾನವೀಯತೆ ಇದೆಯಾ?’

-ಕೆಲ ದಿನಗಳ ಹಿಂದೆ ಕರ್ನಾಟಕ ಹೈಕೋರ್ಟ್​ನ ನ್ಯಾಯಮೂರ್ತಿಯೊಬ್ಬರು ಹೇಳಿದ ಮಾತಿದು. ಅವರ ಆ ಹೇಳಿಕೆಯಲ್ಲಿ ವಿಷಾದ, ಬೇಸರ, ಆಕ್ರೋಶ ಎಲ್ಲವೂ ಮಿಳಿತವಾಗಿತ್ತು. ಅಂದಹಾಗೆ, ಆ ಪ್ರಕರಣದ ಹೂರಣ ಏನು ಗೊತ್ತಾ? ಕೌಟುಂಬಿಕ ಕಲಹದಿಂದಾಗಿ ದೂರಾಗಿರುವ ದಂಪತಿ, ಮಗುವಿನ ಸುಪರ್ದಿಗಾಗಿ ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಮೆಟ್ಟಿಲೇರಿದ್ದರು. ಪ್ರಕರಣದ ವಿಚಾರಣೆ ನಡೆಸಿದ ಆ ನ್ಯಾಯಮೂರ್ತಿಗಳು ಅಷ್ಟಕ್ಕೇ ನಿಲ್ಲದೆ, ಎಲ್ಲ ಪಾಲಕರಿಗೂ ಮಾದರಿಯಾಗುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಕಿವಿಮಾತನ್ನೂ ಹೇಳಿದರು. ‘ತಂದೆತಾಯಂದಿರ ಪ್ರತಿಷ್ಠೆಯಿಂದಾಗಿ ಎಷ್ಟೋ ಮಕ್ಕಳು ಅನಾಥರಂತೆ ಬದುಕುವಂತಾಗಿದೆ. ಪಾಲಕರು ತಮ್ಮ ಅಹಂಸಾಧನೆಗಾಗಿ ಮಕ್ಕಳ ಭವಿಷ್ಯದ ಜೊತೆ ಆಟವಾಡುವುದು ಸರಿಯಲ್ಲ. ಮಕ್ಕಳೇನು ಆಟಿಕೆಗಳಲ್ಲ. ಮಕ್ಕಳ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಖರೀದಿಸಲು ಅದು ವ್ಯಾಪಾರದ ವಸ್ತುವೂ ಅಲ್ಲ. ಹೆತ್ತಮಕ್ಕಳ ಉತ್ತಮ ಭವಿಷ್ಯ ರೂಪಿಸುವತ್ತ ಗಮನಹರಿಸಬೇಕಾದ ತಂದೆತಾಯಂದಿರು ತಮ್ಮ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ಮರೆಯಬಾರದು.’

ಇಲ್ಲಿ ನಾವು ಆ ಪ್ರಕರಣದ ಪೂರ್ಣ ವಿವರಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕಾದ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ವಿಚಾರಣೆ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಕೋರ್ಟ್ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳು, ನೀಡಿದ ಸಲಹೆಗಳು ಎಲ್ಲರೂ ಗಮನಹರಿಸಬೇಕಾದಂಥದು ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಎರಡು ಮಾತಿಲ್ಲ. ಈಚಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಕೋರ್ಟ್​ಗಳು ಹೀಗೆ ಕೌನ್ಸೆಲಿಂಗ್ ಮಾದರಿಯಲ್ಲಿ ಕಿವಿಮಾತನ್ನೂ ಹೇಳುತ್ತಿರುವುದು ಗಮನಿಸಬೇಕಾದ ಸಂಗತಿ.

‘ಮಕ್ಕಳಿರಲವ್ವ ಮನೆತುಂಬ’ ಎಂಬುದು ಕನ್ನಡದ ಒಂದು ಗಾದೆ. ಹಿಂದಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಈ ಗಾದೆಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಮನೆತುಂಬ ಮಕ್ಕಳೂ ಇರುತ್ತಿದ್ದವು ಬಿಡಿ. ಈಗ ಮನೆತುಂಬ ಒತ್ತಟ್ಟಿಗಿರಲಿ, ಒಂದು ಮಗು ಸಾಕು ಎಂಬುದು ಬಹುತೇಕ ದಂಪತಿಗಳ ಭಾವನೆ. ಯಾವುದಾದರೂ ದಂಪತಿಗೆ ಎರಡು ಮಕ್ಕಳಿದ್ದರೆ ಅದೇ ದೊಡ್ಡದು ಎಂಬ ವಾತಾವರಣ. ಆದರೂ, ಹತ್ತು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಸಾಕಲು ಆಗುತ್ತಿದ್ದುದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಕಷ್ಟ ಹಾಗೂ ಸವಾಲುಗಳನ್ನು ಈಗಿನ ಆಧುನಿಕ ಪಾಲಕರು ಎದುರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ಕಾಲವನ್ನು ದೂರಬೇಕೋ ಅಥವಾ ವಾತಾವರಣವೇ ಹಾಗಿದೆಯೋ ಅಥವಾ ಇದು ಸ್ವಯಂಕೃತಾಪರಾಧದ ಫಲ ಎಂದು ಸುಮ್ಮನಾಗಬೇಕೋ?

ಜಗತ್ತೇ ಒಂದು ಕುಟುಂಬ ಎಂಬ ಮಹಾಆದರ್ಶವನ್ನು ಸಾರಿದ್ದು ಭಾರತ. ಸ್ವಾಮಿ ವಿವೇಕಾನಂದರು ಅಮೆರಿಕದ ವಿಶ್ವಧರ್ಮ ಸಮ್ಮೇಳನದಲ್ಲಿ ‘ಅಮೆರಿಕದ ನನ್ನ ಸೋದರ ಸೋದರಿಯರೆ…’ ಎಂದು ಸಂಬೋಧಿಸಿದಾಗ ಜಗತ್ತು ನಿಬ್ಬೆರಗಾಗಿದ್ದು ಈ ಭಾರತೀಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ವೈಭವದ ಒಂದು ಮಜಲೇ ಅಲ್ಲವೆ? ಕುಟುಂಬ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಇಷ್ಟೆಲ್ಲ ಮಹತ್ವ ನೀಡಿರುವ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಏನೆಲ್ಲ ಅಪಸವ್ಯಗಳಾಗುತ್ತಿವೆ ಎಂದು ನೆನೆದರೆ ಒಂದೆಡೆ ಅಚ್ಚರಿಯಾಗುತ್ತದೆ, ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ ಆತಂಕವಾಗುತ್ತದೆ. ಎಲ್ಲೋ ಒಂದುಕಡೆ ಈ ಬಂಧ ಸಡಿಲವಾಗಿಬಿಡುತ್ತದೆಯಾ ಎಂಬ ಕಳವಳ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

2011ರ ಜನಗಣತಿ ಪ್ರಕಾರ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ವಿಚ್ಛೇದಿತರ ಸಂಖ್ಯೆ ಸುಮಾರು 13.6 ಲಕ್ಷ. ಅಂದರೆ ವಿವಾಹಿತರಲ್ಲಿ ಶೇ.0.24ರಷ್ಟು ಮಂದಿ ವಿಚ್ಛೇದಿತರು. ಒಟ್ಟಾರೆ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡರೆ ಇದು ಶೇ. 0.11ರಷ್ಟಾಗುತ್ತದೆ. ಇನ್ನು, ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ವಿಚ್ಛೇದನ ಪಡೆಯದಿದ್ದರೂ, ಪರಸ್ಪರರಿಂದ ದೂರಾಗಿ ಬದುಕುತ್ತಿರುವವರೂ ಕಡಿಮೆಯಿಲ್ಲ. ವಿವಾಹಿತರ ಲೆಕ್ಕ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಲ್ಲಿ ಇಂತಹವರ ಪ್ರಮಾಣ ಶೇ.0.61ರಷ್ಟಿದೆ. ನಮ್ಮ ಈಶಾನ್ಯ ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ವಿಚ್ಛೇದನ ಪ್ರಮಾಣ ಇತರೆಡೆಗಿಂತ ಅಧಿಕವಿದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಗಮನಿಸಬೇಕಾದ ಇನ್ನೂ ಒಂದು ಅಂಶ ಎಂದರೆ, ವಿಚ್ಛೇದನ ಪಡೆಯುವವರು ಹಾಗೂ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಬಾಳುತ್ತಿರುವವರಲ್ಲಿ ಮಹಿಳೆಯರ ಪ್ರಮಾಣವೇ ಹೆಚ್ಚು.

ವಿಶ್ವದ ಇತರ ಅನೇಕ ದೇಶಗಳಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ಭಾರತದ ಈ ಅಂಕಿಅಂಶಗಳು ದಿಗಿಲುಪಡಿಸುವಂಥದೇನೂ ಅಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಒಂದು ಹಂತಕ್ಕೆ ಒಪ್ಪಬಹುದು. ಉದಾಹರಣೆಗೆ- ಜಗದ ಜನರನ್ನೆಲ್ಲ ತನ್ನತ್ತ ಆಕರ್ಷಿಸುವ ಅಮೆರಿಕದಲ್ಲಿ ವಿಚ್ಛೇದನ ಪ್ರಮಾಣ ಸುಮಾರು ಶೇ.32ರಷ್ಟಿದೆ (2014ರ ಮಾಹಿತಿ). 2000ದ ವೇಳೆಗೆ ಈ ಪ್ರಮಾಣ ಎಷ್ಟಿತ್ತು ಗೊತ್ತಾ? ಶೇ.40!. ಆ ನಂತರದಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಇಳಿಯುತ್ತ ಬಂದಿದೆ. ಇದು ದೊಡ್ಡಣ್ಣನ ಮನೆ ಮನೆಯ ಕಥೆ! ಇನ್ನು, ಸ್ಪೇನ್, ಪೋರ್ಚುಗಲ್, ಝೆಕ್ ಗಣರಾಜ್ಯ, ಲಕ್ಸೆಂಬರ್ಗ್, ಹಂಗರಿ ಮುಂತಾದ ದೇಶಗಳ ಕಥೆ ಕೇಳಿದರೆ ನಮ್ಮಂಥವರು ತಲೆತಿರುಗಿ ಬೀಳುವುದೊಂದೇ ಬಾಕಿ! ಈ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿನ ವಿಚ್ಛೇದನ ಪ್ರಮಾಣ ಸುಮಾರು ಶೇ.60 ಎನ್ನುತ್ತವೆ ಅಂಕಿಅಂಶಗಳು. ಈ ಎಲ್ಲ ದೇಶಗಳಿಗಿಂತ ಬೆಲ್ಜಿಯಂ ಒಂದು ಹೆಜ್ಜೆ ಮುಂದೆ. ಅಲ್ಲಿನ ವಿಚ್ಛೇದನ ಪ್ರಮಾಣ ಶೇ.70! ಒಟ್ಟಿಗೆ ಇರುವವರಿಗಿಂತ ಬೇರೆಯಾಗಿ ಇರುವವರೇ ಹೆಚ್ಚು.

ಶತಾಯಗತಾಯ ಯತ್ನಿಸಿದರೂ ಕೂಡಿ ಬಾಳುವುದು, ಹೊಂದಾಣಿಕೆಯಿಂದ ಬದುಕುವುದು ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ ಅನಿಸಿದಾಗ ಪರಸ್ಪರರಿಂದ ಗೌರವಯುತವಾಗಿ, ಕಾನೂನುಬದ್ಧವಾಗಿ ಬೇರೆಯಾಗಿ, ಬದುಕನ್ನು ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ತಪ್ಪು ಎಂದೇನೂ ಹೇಳಲಾಗದು. ಏಕೆಂದರೆ ಸಮಾನಾಂತರ ರೇಖೆಗಳು ಒಗ್ಗೂಡುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ತೀರಾ ಕ್ಷುಲ್ಲಕ ಎನಿಸುವ ಕಾರಣಗಳಿಗೂ ಪರಸ್ಪರ ಬೇರೆಯಾಗುತ್ತಾರಲ್ಲ, ಅದನ್ನು ಹೇಗೆ ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದು ಹೇಳಿ. ಗಂಡ ಗೊರಕೆ ಹೊಡೆಯುತ್ತಾನೆ, ಹೆಂಡತಿ ಕಪ್ಪಗಿದ್ದಾಳೆ…. ವಿಚ್ಛೇದನಕ್ಕೆ ಇಂಥವೂ ಕಾರಣವಾಗಬೇಕಾ? ಅದರಲ್ಲೂ ಮಕ್ಕಳಿರುವ ದಂಪತಿಯಾದರೆ ಇದು ಇನ್ನೂ ಬಹಳ ಕಷ್ಟ. ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮನ ಜಗಳದಲಿ ಕೂಸು ಬರೀ ಬಡವಾಗುವುದಲ್ಲ, ಸೊರಗಿಯೇ ಹೋಗುತ್ತದೆ-ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ಕೂಡ. ಎಷ್ಟೋ ಮಂದಿ ಮಕ್ಕಳ ಸುಪರ್ದಿ ಸಲುವಾಗಿಯೇ ಕೋರ್ಟ್ ಮೆಟ್ಟಿಲು ಏರುವುದಿದೆ. ಅಷ್ಟೇ ಏಕೆ, ಒಂದೆರಡು ದಿನಗಳ ಮಟ್ಟಿಗಾದರೂ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ನೋಡಲು ಅವಕಾಶ ಕೊಡಿ ಎಂದು ಕೋರಿ ನ್ಯಾಯಾಲಯಕ್ಕೆ ಮೊರೆ ಇಡುವವರೂ ಇದ್ದಾರೆ. ಮಕ್ಕಳು ಜನಿಸಿದಾಗಿಂದ ಅವರ ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ರೂಪಿಸುವವರೆಗೆ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣಿಟ್ಟು ಕಾಪಾಡಬೇಕಾದ, ನಿಗಾ ವಹಿಸಬೇಕಾದವರೇ ಹೀಗೆ ಮಕ್ಕಳ ದರ್ಶನಕ್ಕೆ, ಒಂದು ಸ್ಪರ್ಶಕ್ಕೆ ಹಾತೊರೆಯುವುದನ್ನು ಕಂಡರೆ ಕರುಳು ಚುರ್ ಎನ್ನುತ್ತದೆ. ಆದರೇನು ಮಾಡುವುದು? ಕೈಯಾರೆ ತಂದುಕೊಂಡ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯೋ? ಅಥವಾ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯ ಶಿಶುಗಳೊ? ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಈ ಫಜೀತಿ.

ಇದು ವಿಚ್ಛೇದಿತ ಪಾಲಕರ ಕಥೆಯಾದರೆ ಇನ್ನು ಆ ಪಾಲಕರ ಮಕ್ಕಳದು ಮತ್ತೊಂದು ವ್ಯಥೆ. ವಿಚ್ಛೇದಿತರ ಮಕ್ಕಳು ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಇತರ ಮಕ್ಕಳಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಮಾನಸಿಕ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಅಧ್ಯಯನ ವರದಿಗಳು ಹೇಳುತ್ತವೆ. ಏಕೆಂದರೆ, ಮಕ್ಕಳ ಲಾಲನೆಪಾಲನೆಯಲ್ಲಿ ತಂದೆ-ತಾಯಿ ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಮಹತ್ವದ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆೆಗಳಿವೆ. ತಂದೆತಾಯಿ ಜತೆಗೆ ಇಲ್ಲದ ಮಕ್ಕಳಿಗಿಂತ ಜತೆಗಿರುವ ಮಕ್ಕಳು ಹಲವು ವಿಧಗಳಲ್ಲಿ ಅನುಕೂಲಕರ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಅಮೆರಿಕ ಸೇರಿ ವಿವಿಧೆಡೆ ನಡೆದ ಅಧ್ಯಯನಗಳು ದೃಢಪಡಿಸಿವೆ. ಇಂಥ ಮಕ್ಕಳ ಶಾಲಾ ಹಾಜರಾತಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿರುತ್ತದೆ; ದೈಹಿಕವಾಗಿ ಮತ್ತು ಭಾವನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಆರೋಗ್ಯಕರವಾಗಿರುತ್ತಾರೆ; ದೈಹಿಕವಾಗಿ ಅಥವಾ ಲೈಂಗಿಕವಾಗಿ ದೌರ್ಜನ್ಯಕ್ಕೀಡಾಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಹೋಲಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಕಡಿಮೆ; ಮಾದಕವಸ್ತು ಅಥವಾ ಮದ್ಯಸೇವನೆಯ ಚಟ ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಕಡಿಮೆ; ಇವರು ಮುಂದೆ ಮದುವೆಯಾದಾಗ ವಿಚ್ಛೇದನ ಪಡೆಯುವ ಸಂಭವನೀಯತೆಯೂ ಕಡಿಮೆ ಎಂದು ತಜ್ಞರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಹುಡುಕಾಟದ ಒಂದು ಕಥೆ: ಕುಟುಂಬದ ಸದಸ್ಯರು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿದ್ದರೂ, ಆ ಭಾವತಂತು ಒಳಗಿಂದೊಳಗೇ ಹೇಗೆ ಮಿಡಿಯುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಇಲ್ಲೊಂದು ಸಾಕ್ಷಿ ಇದೆ ನೋಡಿ. ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ 1984ರಲ್ಲಿ ಮಯ ಎಂಬಾಕೆಯ ಜನನವಾಗುತ್ತದೆ. 1988ರವರೆಗೆ ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಆಕೆ, ನ್ಯುಮೋನಿಯಾ ಆದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮನೆಯವರಿಂದ ಅಚಾನಕ್ಕಾಗಿ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಪಾಲಕರು ಎಷ್ಟು ಹುಡುಕಿದರೂ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ. ಹೇಗೋ ಸರ್ಕಾರಿ ಶಿಶುಗೃಹ ಸೇರಿದ್ದ ಮಯ, ನಂತರದಲ್ಲಿ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ನಿಮಿತ್ತ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ನರ್ಸಿಂಗ್ ಹೋಮ್ೆ ದಾಖಲಾಗುತ್ತಾರೆ. ಆಗ ಆಕೆಯನ್ನು ಅನಾಥ ಶಿಶು ನಿವಾಸ ಕೇಂದ್ರದಲ್ಲಿ ಇರಿಸಲಾಗಿತ್ತು. 1990ರಲ್ಲಿ ಸ್ವೀಡನ್ ದೇಶದ ದಂಪತಿ ಈಕೆಯನ್ನು ದತ್ತು ಪಡೆದು ಕರೆದೊಯ್ದಿದ್ದರು. ಆಕೆ ಅಲ್ಲಿ ನರ್ಸ್ ಆಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಭಾವನೆಗಳು ಆಗೀಗ ಒತ್ತರಿಸಿ ಬರುತ್ತಲೇ ಇದ್ದವು. ಕುಟುಂಬದವರನ್ನು ಕಾಣಬೇಕೆಂಬ ತುಡಿತ ಕಾಡುತ್ತಲೇ ಇತ್ತು. ಇನ್ನು ಈ ಭಾವತೀವ್ರತೆಯನ್ನು ತಡೆಯಲಾರೆ ಎಂಬಂತೆ, ಇದೇ ಜನವರಿ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಬಂದೇಬಿಟ್ಟರು-ಪಾಲಕರನ್ನು ಅರಸುವ ಆಸೆಯಿಂದ. ಆದರೆ ಹುಡುಕುವುದಾದರೂ ಎಲ್ಲಿ? ಸುಮಾರು 30 ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಇಲ್ಲದ ಸಂಪರ್ಕ. ಪರಸ್ಪರ ಎದುರಾದರೂ ಗುರುತು ಹಿಡಿಯಲಾಗದಂತಹ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ. ಆದರೆ ಆಕೆ ಆಶಾಭಾವ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ. ಕೆಲವೇ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಹುಡುಕಾಟಕ್ಕೆ ಫಲ ಸಿಕ್ಕೇಬಿಟ್ಟಿತು. ತಾಯಿ ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಇದ್ದುದು ಪತ್ತೆಯಾದರೆ, ಅಣ್ಣ, ಅಕ್ಕ ಮತ್ತು ತಂಗಿ ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದುದನ್ನು ಕಂಡುಹಿಡಿದರು. ವರುಷಗಳ ತಪಸ್ಸು ಫಲಿಸಿತ್ತು. ಕೊನೆಗೊಮ್ಮೆ ಕುಟುಂಬ ಸದಸ್ಯರೆಲ್ಲ ಒಂದಾದಾಗಿನ ಆ ಕ್ಷಣವನ್ನು ಪದಗಳಲ್ಲಿ ವರ್ಣಿಸುವುದಾದರೂ ಹೇಗೆ?

ಈ ಲೇಖನದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ ದಂಪತಿ ಪ್ರಕರಣ ಮತ್ತು ಸ್ವೀಡನ್ ಯುವತಿಯ ಈ ಪ್ರಸಂಗ- ಇವೆರಡೂ ನಿದರ್ಶನಗಳು ಕೌಟುಂಬಿಕ ಬದುಕಿನ ಎರಡು ಮಜಲುಗಳನ್ನು ಬಿಂಬಿಸುತ್ತವೆಯಲ್ಲವೆ?

ಉಡುಪಿ ಪಲಿಮಾರು ಮಠದ ಶ್ರೀ ವಿದ್ಯಾಧೀಶ ತೀರ್ಥ ಶ್ರೀಪಾದರ ಪರ್ಯಾಯ ಈಚೆಗಷ್ಟೆ ನಡೆಯಿತಲ್ಲ. ಶ್ರೀಗಳ ತಾಯಿ ಕಸ್ತೂರಿಯಮ್ಮ ಕೂಡ ಪರ್ಯಾಯ ವೀಕ್ಷಿಸಲು ಬಂದಿದ್ದರು. ದರ್ಬಾರ್ ವೇದಿಕೆಗೆ ಬಂದ ತಾಯಿಗೆ ಶ್ರೀಗಳು ಸೀರೆಯನ್ನಿತ್ತು ನಮಸ್ಕರಿಸಿದರು. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಯತಿಗಳು ದೇವರು, ಸನ್ಯಾಸಿ ಗುರು, ತಾಯಿ ಇವರನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ ಬೇರೆಯವರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುವ ಪದ್ಧತಿ ಭಾರತೀಯ ಸನ್ಯಾಸ ಪರಂಪರೆಯಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ. ಮಗ ಸನ್ಯಾಸಾಶ್ರಮ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ ಬಳಿಕ ಪೂರ್ವಾಶ್ರಮದ ತಂದೆಯೂ ನಮಸ್ಕರಿಸಬೇಕು. ಆ ಯತಿ ‘ಅಪ್ಪ’ ಎಂದು ಸಂಬೋಧಿಸುವಂತಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅಮ್ಮನನ್ನು ಮಾತ್ರ ಹಾಗೇ ಕರೆಯಬಹುದು. ಇದು ನಮ್ಮ ಪರಂಪರೆಯ ಹಿರಿಮೆ. ಇಂಥ ಮೌಲ್ಯಗಳಿಂದಲೇ ಭಾರತೀಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನು ಇಡೀ ವಿಶ್ವ ಕಣ್ಣರಳಿಸಿಕೊಂಡು ನೋಡುವುದು. ಇಂಥ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ವಾರಸುದಾರರು ನಾವು ಎಂಬ ಹೆಮ್ಮೆ ಇದ್ದರೆ ಗುಡ್ಡದಂಥ ಸಮಸ್ಯೆಯೂ ಮಂಜಿನಂತೆ ಕರಗಿಹೋಗುತ್ತದೆ.

ಕೊನೇ ಮಾತು: ದೊಡ್ಡವರೆಲ್ಲ ಜಾಣರಲ್ಲ, ಸಣ್ಣವರೆಲ್ಲ ಕೋಣರಲ್ಲ… ಆದರೂ ಕೆಲವರು ತಾವೇ ಎಲ್ಲ ಬಲ್ಲವರು ಎಂಬಂತೆ ವರ್ತಿಸುತ್ತಾರೆ, ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು ನಿಭಾಯಿಸುವಲ್ಲಿ ಎಡವುತ್ತಾರೆ.

(ಲೇಖಕರು ‘ವಿಜಯವಾಣಿ’ ಡೆಪ್ಯೂಟಿ ಎಡಿಟರ್)

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Back To Top